tag:blogger.com,1999:blog-2284994874616681172012-02-16T00:55:05.343-08:00സപ്തസ്വരങ്ങള്ദിയ കണ്ണന്http://www.blogger.com/profile/07942855298521885862noreply@blogger.comBlogger371100tag:blogger.com,1999:blog-228499487461668117.post-66635623318579554862011-12-05T18:39:00.001-08:002011-12-05T19:45:45.794-08:00back from oblivion.....<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div><br /><img src="http://lh3.ggpht.com/-7pBTqxLvCVg/Tt2AavWTkVI/AAAAAAAAAGk/xHgNBagTcOU/IMAG0296.png" /><br /><br /><img src="http://lh3.ggpht.com/--GnnVGg4teU/Tt2Acvz_FPI/AAAAAAAAAGw/XyT2uaI2_zY/IMAG0286.png" /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/228499487461668117-6663562331857955486?l=sapthaswarangal.blogspot.com' alt='' /></div>ദിയ കണ്ണന്http://www.blogger.com/profile/07942855298521885862noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-228499487461668117.post-32054707442913489962011-06-01T18:53:00.000-07:002011-06-01T19:26:36.390-07:00singing...!!!! ???<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><br />"തനു വെഡ്സ് മനു" കണ്ടു കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ് ആ പാട്ട് ഓര്മ വന്നത്..<br />നാവിന്റെ തുമ്പത്ത് ഉണ്ട് വരികള്...പക്ഷേ പുറത്തേക്ക് വരുന്നില്ല..ട്യൂണും എനിക്കറിയാം..പക്ഷേ ഒന്ന് മൂളാന് പോലും പറ്റുന്നില്ല..ഇനി ആ പാട്ട് കിട്ടാതെ ഒരു സമാധാനമുണ്ടാവില്ല.. <br /><br />"മിസ്സ് യു ലച്ചു..മൈ ഡിയര് സിസ്റ്റര്... "<br /><br />ഇങ്ങനത്തെ സാഹചര്യങ്ങളില് എന്നെ രക്ഷിക്കാന് അവള് തന്നെ വേണം,,<br /><br />കണ്ണനോട് ചോദിച്ചിട്ട് കണ്ണന് തിങ്ക് ചെയ്യുന്നില്ല..12.30 ആയി..കുട്ടീ നിനക്ക് വേറെ പണിയൊന്നുമില്ലെങ്കില് പോയി ഉറങ്ങിക്കൂടെ എന്ന് ചോദിക്കുന്നു..ഇനി ഇപ്പോള് ഇത് കണ്ടു പിടിക്കാതെ എനിക്ക് ഉറങ്ങാന് പറ്റില്ല കണ്ണാ..<br /><br /><br />"കണ്ണാ..ഇതു നിനക്ക് വളരെ ഇഷ്ടമുള്ള പാട്ടാണ്..ഒന്ന് ആലോചിച്ചു നോക്കൂ.. കങ്കണയും ഇമ്രാന് ഹാഷിമിയും ആണ്. നിന്നെ കിട്ടിയാല്.. നിന്നെ കിട്ടിയെങ്കില് എന്നോ...അങ്ങനെയെന്തോ ..."<br /> "തൂ മിലേ....." <br /><br />"അയ്യോ അല്ല.."<br /><div style="text-align: left;"> കങ്കണ ..ഇമ്രാന് ഹാഷിമി എന്നൊക്കെ ഗൂഗിളില് ടൈപ്പ് ചെയ്യാന് തുടങ്ങിയപ്പോള്...പെട്ടെന്ന് ...യെസ്..കിട്ടിപ്പോയി..ഗൂഗിളിനോട് ചോദിയ്ക്കാന് പോയത് ബ്രെയിനിനു ഇഷ്ടമായില്ലാന്നു തോന്നുന്നു..</div><br />അഗര് തും മില് ജാവോ.. <br /><br />ഇതില് എവിടെയാ കങ്കണ എന്നല്ലേ..? ക്ഷമിക്കൂ...തെറ്റിപോയി..എങ്ങനെയോ കങ്കണയുടെ മുഖമായിരുന്നു ഈ പാട്ടില് എന്റെ തലയില് രജിസ്റ്റര് ആയിരുന്നത്...<br /><br /><br />എന്തായാലും ഇന്നലെ മുതല് ഞാന് ഈ പാട്ട് മൂളുന്നു..<br /><br />കണ്ണനും...ഹി ഹി.. ഇന്ന് രാവിലെ ഉണ്രന്നപ്പോള് കേട്ടത്..<br /><br />"അഗര് തും മില് ജാവോ <br />നഹാനാ ചോട് ദേന്ഗെ ഹം.. "<br /><br />"then definitely you will lose her.. Kanna.. :) :)"<br /><br /><br />കണ്ണന്റെ ഹിന്ദി എന്റെ ഹിന്ദിയേക്കാള് വളരെ വളരെ ഭേദമാണ് ..പക്ഷേ പകുതി ഉറക്കത്തില് പാട്ട് പാടിയാല് ആര്ക്കും ഇത്തരം അബദ്ധങ്ങളൊക്കെ പറ്റും അല്ലേ? <br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/228499487461668117-3205470744291348996?l=sapthaswarangal.blogspot.com' alt='' /></div>ദിയ കണ്ണന്http://www.blogger.com/profile/07942855298521885862noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-228499487461668117.post-19664430116502782112011-05-25T17:04:00.000-07:002011-05-26T15:58:54.112-07:00Indian husband or Master chef...<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><b style="color: #3366ff;"><span style="background-color: white;">സ്ഥലം : ഞങ്ങളുടെ ലിവിംഗ് റൂം.</span><br style="background-color: white;" /> <span style="background-color: white;">സമയം: മിനിഞ്ഞാന്ന് ..രാത്രി ഒന്നര മണി .</span><br style="background-color: white;" /> <span style="background-color: white;">സന്ദര്ഭം : കണ്ണന് സ്ടുടന്റ്സിന്റെ എക്സാം പേപ്പര് മാര്ക്ക് ചെയ്യുന്നു. ദിയ മാര്ക്സ് ആഡ് ചെയ്തു ഇവാല്യുവേഷന് ഷീറ്റ് ഫില് ചെയ്യന്നു. </span></b><br /><br /><span style="font-size: medium;">ദിയ : " കണ്ണാ.., ഈയിടെയായി you are behaving like a </span><br /><span style="font-size: medium;"> typical Indian husband. "</span><br /><span style="font-size: medium;"><span id="TRN_74">കണ്ണന്</span> : "ഉം .."</span><br /><span style="font-size: medium;">ദിയ : "കണ്ണാ ..you are not listening.."</span><br /><span style="font-size: medium;"> കണ്ണന് : " sorry sorry ..."</span><br /><span style="font-size: medium;"> ദിയ : "ഹും .."</span><br /><span style="font-size: medium;"> കണ്ണന് : "പ്ലീസ്..ഇത് ഫിനിഷ് ചെയ്യാന് ഹെല്പ് ചെയ്യൂ..നാളെ </span><br /><span style="font-size: medium;"> ഇതു സബ്മിറ്റ് ചെയ്യണം .."</span><br /><span style="font-size: medium;"> ദിയ : " see see...this is what I told you..</span><br /><span style="font-size: medium;"> Indian husband"</span><br /><span style="font-size: medium;"> കണ്ണന് : "what? " </span><br /><span style="font-size: medium;"> ദിയ : " now onwards I will do exactly what Indian </span><br /><span style="font-size: medium;"> wives do...I won't help you...see all my things </span><br /><span style="font-size: medium;"> are pending...I haven't even taken bath yet..</span><br /><span style="font-size: medium;"> now I am going to do that..I have been doing </span><br /><span style="font-size: medium;"> all the cooking, cleaning and sitting with you </span><br /><span style="font-size: medium;"> till 2.00 am everyday...you used to help me in </span><br /><span style="font-size: medium;"> cooking and things...now see."</span><br /><span style="font-size: medium;"> കണ്ണന് : " I am sorry.. only this week...please.."</span><br /><span style="font-size: medium;"> ദിയ : "ഓക്കേ...next week onwards you should help me...</span><br /><span style="font-size: medium;"> otherwise no more assistance in these boring </span><br /><span style="font-size: medium;"> tasks... ok..?."</span><br /><span style="font-size: medium;"> കണ്ണന് : "ഓക്കേ.. :) "</span><br /><span style="font-size: medium;">ദിയ : "good... :) :)"</span> <br />--------------------------------------------------------------------------<br /><b><br style="color: #3366ff;" /> <span style="color: #3366ff;">സ്ഥലം : ഞങ്ങളുടെ ലിവിംഗ് റൂം.</span><br style="color: #3366ff;" /> <span style="color: #3366ff;"> സമയം: ഇന്നലെ ..വൈകുന്നേരം ഏഴു മണി...</span><br style="color: #3366ff;" /> <span style="color: #3366ff;"> സന്ദര്ഭം : കണ്ണനും ദിയയും ഓഫീസില് നിന്നു എത്തിയതേയുള്ളൂ.. ചായ കുടിക്കുന്നു. TV -യില് ഫ്രണ്ട്സ് കാണുന്നു. </span></b> <br /><br /><span style="font-size: medium;">കണ്ണന് : "What are you going to make for dinner? "</span><br /><span style="font-size: medium;"> ദിയ : "mmmmm...........ok..tell me ..</span><br /><span style="font-size: medium;"> what do you want? "</span><br /><span style="font-size: medium;"> കണ്ണന് : " ചപ്പാത്തിയും ചിക്കന് കറിയും .."</span><br /><span style="font-size: medium;"> ദിയ : "ഓക്കേ.. ചിക്കന് വാങ്ങിയ കാര്യം മറന്നേ പോയി.. :)"</span><br /><br />--------------------------------------------------------------------------<br /><b><span style="color: #3366ff;">സ്ഥലം : കിച്ചന് </span><br style="color: #3366ff;" /> <span style="color: #3366ff;"> സമയം : ഇന്നലെ ഏഴര മണി...</span></b><br /><span style="font-size: x-large;"><br /><span style="font-size: medium;">ദിയ : "കണ്ണാ...ഫ്രീസറില് ചിക്കന് കാണുന്നില്ല....ഷോപ്പില് </span></span><br /><span style="font-size: x-large;"><span style="font-size: medium;"> നിന്നു എടുക്കാന് മറന്നു പോയോ..?..പക്ഷെ ഞാന് </span></span><br /><span style="font-size: x-large;"><span style="font-size: medium;"> ഇതിനുള്ളില് വച്ചത് എനിക്കോര്മ്മയുണ്ട്..."</span></span><br /><span style="font-size: x-large;"><br /><br />അതാ ..കണ്ണന് കിച്ചനില്ലേക്ക് നടന്നു വരുന്നു..ഓവന് തുറക്കുന്നു...അതിനുള്ളില് നിന്നു ഒരു പാന് പുറത്തെടുക്കുന്നു...അതിനുള്ളില് <span style="color: #cc33cc;">...ചിക്കന് ബിരിയാണി.....</span></span> <br />----------------------------------------------------------------<br /><br /><b>പാവം കണ്ണന്..ടിപിക്കല് ഇന്ഡ്യന് ഹസ്ബന്റ്സ് -ന്റെ കാറ്റഗറിയില് പെട്ട് പോവാതിരിക്കാന്.. :) :)<br /><br />എന്തായാലും ബിരിയാണി വളരെ വളരെ സ്പെഷ്യല് ആയിരുന്നു..എനിക്ക് രണ്ടു മണിക്കൂര് മുന്പേ ഓഫീസില് നിന്നു വന്നു കണ്ണില് കണ്ട </b><b>സ്പൈസസൊക്കെ</b><b> </b><b>ചേര്ത്ത്</b><b> ഉണ്ടാക്കിയതാ..പക്ഷെ സത്യം പറയണമല്ലോ...അതുഗ്രന് ബിരിയാണി ആയിരുന്നു.. :) </b> <b><br /></b> <br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/228499487461668117-1966443011650278211?l=sapthaswarangal.blogspot.com' alt='' /></div>ദിയ കണ്ണന്http://www.blogger.com/profile/07942855298521885862noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-228499487461668117.post-79289940196269588982011-05-22T19:10:00.000-07:002011-05-22T19:10:03.242-07:00May 21<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">പതിവ് പോലെ അമ്മയുമായുള്ള ഫോണ് സംഭാഷണം കഴിഞ്ഞു ഫോണ് കട്ട് ചെയ്യുന്നതിന് തൊട്ടു മുന്പാണ് ഓര്ത്തത്..നാളെയാണ് മെയ് 21 . <br /><br style="color: #3333ff;" /> <span style="color: #3333ff;">"അമ്മേ ..അമ്മേ.."</span><br /><br />"എന്താ മോളേ?.."<br /><br /><span style="color: #3333ff;">"നാളെ മെയ് 21 ആണ്. മറന്നു പോയോ? ന്യൂ സീലന്റില് ആദ്യത്തെ ഭൂമികുലുക്കം ഉണ്ടാകും എന്നാണ് പ്രവചനം .."</span><br /><br />"ഓ ..."<br /><br /><span style="color: #3333ff;">"ലോകം അവസാനിച്ചില്ലെങ്കില് നാളെ വിളിക്കാട്ടോ.." </span><br /><br />" നീ എന്തിനാ ടെന്ഷന് അടിക്കണേ? ഇങ്ങനെ എത്രയെത്രെ പ്രവചനങ്ങള് ഉണ്ടായിരിക്കുന്നു..ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല,."<br /><br /><span style="color: #3333ff;">"ങേ ...ടെന്ഷന് !! എനിക്കോ...എനിക്ക് ടെന്ഷന് ഒന്നുമില്ല അമ്മേ..."</span><br style="color: #3333ff;" /> <span style="color: #3333ff;">( ന്യൂ സീലന്റില് ആണെന്ന് കേട്ടിട്ടും അമ്മക്കൊരു കുലുക്കവുമില്ല എന്ന് മാത്രമല്ല എന്നെ ടെന്ഷന് കുട്ടിയാക്കാനുള്ള ശ്രമവും..ഇതൊന്നും അങ്ങനെ വക വച്ച് കൊടുക്കാന് പറ്റില്ല.. അമ്മയെ ഒന്ന് ബോധവല്ക്കരിച്ച്ചിട്ടു തന്നെ കാര്യം.. )<br />"ലോകം അവസാനിച്ചാല് ആ കാലത്ത് ജീവിക്കാനായല്ലോ എന്ന ത്രില്ലിലാണ് ഞാന്...പിന്നെ അത് മാത്രമല്ല അമ്മയെ പോലെ അനാവശ്യ കാര്യങ്ങള്ക്കു ഒന്നും ടെന്ഷന് അടിക്കാതെ നാളെയാണ് ലോകം അവസാനിക്കുന്നത് എന്ന് ഓരോ ദിവസവും വിചാരിച്ചു അടിച്ചു പൊളിച്ചാണ് ഞങ്ങള് ജീവികുന്നത്,.. "<br />( ആരോ ഫോര്വേഡ് ചെയ്ത പവര് പോയിന്റിലെ വാചകങ്ങള് വിളമ്പി ...ഹി ഹി )..<br /><br style="color: black;" /> <span style="color: black;">" അങ്ങനെ പാടില്ല..എപ്പോഴും നമ്മള് നാളെ കുറിച്ചും ചിന്തിക്കണം..........." <br /><span style="color: #339999;">(<span style="color: #3333ff;">അയ്യോ അമ്മ ടീച്ചര് മോഡിലേക്ക് പോയി...കര്ത്താവെ ..എനിക്ക് ഇതിന്റെ വല്ല കാര്യവുമുണ്ടായിരുന്നോ...അയ്യോ അയ്യോ.. )<br /><br />"അമ്മേ ....ഉറക്കം വരണൂ..12 മണിയായി...നാളെ വിളിക്കാം ഞാന്...അപ്പൊ ശരി....ഗുഡ് നൈറ്റ് .." <br /></span></span></span><br /><br /> <br /></span><br /><br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/228499487461668117-7928994019626958898?l=sapthaswarangal.blogspot.com' alt='' /></div>ദിയ കണ്ണന്http://www.blogger.com/profile/07942855298521885862noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-228499487461668117.post-64207073072050298012011-02-20T20:26:00.000-08:002011-02-20T20:26:13.519-08:00മനസ്സില് സൂക്ഷിക്കുന്ന സൌഹൃദങ്ങള് - 1<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: left;">പേയിംഗ് ഗസ്റ്റ് താമസം മതിയായപ്പോഴാണ് ഹോസ്ടലിലേക്ക് മാറിയത്. രണ്ടു മാസമാണ് പേയിംഗ് ഗസ്റ്റ് ആയി താമസിച്ചത്. ഹോസ്ടലിന്റെ ഇരട്ടി റെന്റ് ആയിട്ടും അവിടം സെലക്ട് ചെയ്തതിനു കാരണം എന്റെ ഹോം സിക്ക്നെസ്സ് ആയിരുന്നു. ഹോംലി ആയിരിക്കും...പിന്നെ കോളെജിലേക്ക് നടന്നു പോയാല് മതി ...പക്ഷെ ഒരാഴ്ച കൊണ്ട് തന്നെ അവിടത്തെ താമസം മതിയായി. ജീവിതത്തില് ആദ്യമായി ഫുഡ് പോയിസണ് കൂടെ പിടിച്ചതോടെ പൂര്ത്തിയായി ...പിന്നെ അവിടെ നിന്ന് ഓടി രക്ഷപെടുകയിരുന്നു. </div><br />വിമെന്സ് ഹോസ്റ്റല്... എന്റെ ക്ലാസ്സില് തന്നെയുള്ള കുറെ കുട്ടികള് അവിടെ ഉണ്ട്..പക്ഷെ സെമെസ്റെര് തുടങ്ങിയിട്ട് രണ്ടു മാസത്തില് ഏറെ ആയി.. ഹോസ്റ്റല് ഫുള്.. സ്ടുടെന്റ്റ് റൂം ഒന്നും ഒഴിവില്ല...ബാങ്കില് വര്ക്ക് ചെയ്യുന്ന ഒരു ചേച്ചിയുടെ റൂമില് ഒരു വേക്കന്സി ഉണ്ട് . അങ്ങോട്ട് പോകാമോ എന്ന് വാര്ഡന് ചോദിച്ചപ്പോള് എഞ്ചിനീയറിംഗ് പഠിത്തം തന്നെ മതിയാക്കി പോയാലോ എന്നാണ് ആദ്യം മനസ്സില് വന്ന ചിന്ത.. റൂം ഒന്ന് കാണാന് പറ്റുമോ എന്ന് ചോദിച്ചത് അമ്മയാണ്.... ഓക്കേ..എന്നാല് ശരി കണ്ടു നോക്കാം.. രണ്ടു ബെഡ് ഉള്ള ഒരു റൂം.. സ്ടുടെന്റ്റ് ഡോമിനെക്കാള് ബെറ്റര്.. ആദ്യം തന്നെ ശ്രദ്ധിച്ചത് മേശപ്പുറത്തു അടുക്കി വച്ചിരിക്കുന്ന ബുക്സ് ആണ്... ഷേക്ക്സ്പിയാര് മുതല് കളിക്കുടുക്ക വരെ.. അത് കണ്ടതോടെ ഈ റൂം തന്നെ മതി എന്നായി ഞാന്...<br /><br />അങ്ങനെയാണ് സീത ചേച്ചി എന്റെ റൂം മേറ്റ് ആയതു.. മധുരൈ -ല് നിന്നും കേരളത്തില് വന്നു ബാങ്ക് ഓഫീസര് ആയി ജോലി ചെയ്യ്യുന്ന ഒത്തിരി ഒത്തിരി പുസ്ടകങ്ങള് വായിക്കുന്ന പഠിപ്പിസ്റ്റ് സീത ചേച്ചി. വളരെ പെട്ടെന്ന് തന്നെ ഞങ്ങള് നല്ല കൂടുകാരായി...സീത ചേച്ചിക്ക് മലയാളം അറിയില്ല..അതാണ് മേശപ്പുറത്തുള്ള കളിക്കുടുക്ക രഹസ്യം...മലയാളം പഠിക്കാനുള്ള ശ്രമം.. സീത ചേച്ചിയെ മലയാളം പഠിപ്പിക്കാന് ഞാനും എന്നെ തമിള് പഠിപ്പിക്കാന് സീത ചേച്ചിയും ശ്രമിച്ചു. സീത ചേച്ചി എന്തായാലും മലയാളം പഠിച്ചു. എനിക്ക് ആ സമയത്ത് തമിള് കുറച്ചൊക്കെ വായിക്കാന് പറ്റുമായിരുന്നു. പക്ഷെ ഇപ്പോള് ഒക്കെ മറന്നു പോയി എന്ന് തോന്നുന്നു. സീത ചേച്ചിയുടെ കൂടുകാരായിരുന്ന ഹോസ്ടലിലെ വര്ക്കിംഗ് വിമെന് എല്ലാവരും എന്റെയും കൂട്ടുകാരായി. രണ്ടു വര്ഷം കഴിഞ്ഞപ്പോള് സീത ചേച്ചിക്ക് ട്രാന്സ്ഫര് കിട്ടി പോയി. ഇടയ്ക്കൊക്കെ വിളിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു അത് കഴിഞ്ഞും. ഏറ്റവും അവസാനം സീത ചേച്ചിയോട് സംസാരിച്ചത് സീത ചേച്ചിയുടെ കല്യാണകുറി കിട്ടിയപ്പോഴാണ്. എന്റെ ഏതോ ഒരു പരീക്ഷയുടെ ഇടയ്ക്കായിരുന്നു അത്. മധുരയില് നിന്നും അകലെയുള്ള ഏതോ ഒരു വിദൂര ഗ്രാമത്തില് കല്യാണത്തിനു പോവാന് അന്ന് പറ്റിയില്ല. പക്ഷെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞു സീത ചേച്ചി പോവുന്നത് ബാംഗ്ലൂര് നഗരത്തിലേയ്ക്ക് ആണ് പോവുന്നത് കേട്ടപ്പോള് വീണ്ടും ഉടനെ തന്നെ കാണാന് സാധ്യതയുണ്ട് എന്ന് മനസ്സില് കരുതി. എഞ്ചിനീയറിംഗ് കഴിഞ്ഞാല് ഒരു പ്രധാന ഡസ്ടിനേഷന് ആണല്ലോ ബാംഗ്ലൂര്. പക്ഷെ അതൊന്നും സംഭവിച്ചില്ല. സീത ചേച്ചിയെ കാണാനേ പറ്റിയില്ല എന്ന് മാത്രമല്ല ഫോണ് നമ്പറും മാറി പോയി ഇമെയില് ബൌണ്സ് ആയി. സീത ചേച്ചി ഇപ്പോള് എവിടെയാണെന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ല. <br /><br />പക്ഷെ എപ്പോഴെങ്കിലും എവിടെ വച്ചെങ്കിലും കാണുമെന്നു ഞാന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്ന ഒരു മുഖം...ഇന്റര്നെറ്റില് കുറെ തെരഞ്ഞെങ്കിലും കണ്ടു പിടിക്കാനും പറ്റിയില്ല..മനസ്സില് സൂക്ഷിക്കുന്ന സൌഹൃദങ്ങള് ഒരിക്കലും എന്നെന്നേക്കുമായി നഷ്ടമാവില്ല..ഇത് സീത ചേച്ചി കാണാന് ഇടയാകുമോ? കണ്ടാല് തന്നെ മലയാളം മറന്നു പോയോ ആവോ? <br /><br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/228499487461668117-6420707307205029801?l=sapthaswarangal.blogspot.com' alt='' /></div>ദിയ കണ്ണന്http://www.blogger.com/profile/07942855298521885862noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-228499487461668117.post-29644468798167053592011-01-27T21:02:00.001-08:002011-01-27T21:02:25.338-08:00ആലിന് കായ് പഴുത്തപ്പോള് ...വില്മ....<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">അങ്ങനെ ഒരു ആഴ്ച കഴിഞ്ഞു...ഫ്രൈഡേ ഈവെനിംഗ് ആയപ്പോള് എന്തൊരു സമാധാനം...<br />അത് മാത്രമല്ല..ലോങ്ങ് വീക്ക് എന്ഡ്...തിങ്കള് അവധി ആണ് ഇവിടെ...ഓക്ക്ലാന്ഡ് ആനിവേര്സറി ഡേ....<br /><br />പക്ഷെ പറഞ്ഞിട്ടെന്താ കാര്യം..ഇന്ന് രാത്രി മുതല് പെരുമഴയാണ്... മിക്കവാറും വീട്ടിനുള്ളില് തന്നെ ഇരിക്കുക മാത്രമേ നടക്കൂ...<br />ഒരു വലിയ ഷോപ്പിംഗ് മാളിന്റെ തൊട്ടടുത്ത് താമസിക്കുന്നത് കൊണ്ടാവും ഇപ്പോള് ഷോപ്പിങ്ങും ബോറടിച്ചു...<br /><br />സിനിമകള്..ബുക്സ്... ടെലിവിഷന്..<br /><br />ഇതൊന്നും ചെയ്താല് എന്തെങ്കിലും കന്സ്ട്രക്ടീവ് ആയി ചെയ്തു എന്ന തോന്നലുണ്ടാവില്ല എനിക്ക്...<br />സാഡ് സാഡ്... കഴിഞ്ഞ രണ്ടു വീക്ക് എന്ട്സ് ഞങ്ങള് ഹൈകിംഗ് ഒക്കെ ചെയ്തു ആക്റ്റീവ് ആയി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു....<br />ഈ ആഴ്ച വില്മയുടെ താണ്ഡവം.. വില്മ ഇന്ന് രാത്രി ഇവിടെ വരാന് പോകുന്ന സൈക്ലോണിന്റെ പേരാണ് കേട്ടോ..<br /><br />അപ്പോള് ഓള് ദി ബെസ്റ്റ് ഫോര് മി.. :(<br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/228499487461668117-2964446879816705359?l=sapthaswarangal.blogspot.com' alt='' /></div>ദിയ കണ്ണന്http://www.blogger.com/profile/07942855298521885862noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-228499487461668117.post-11885808358450710792011-01-19T15:05:00.000-08:002011-01-20T14:00:14.055-08:00നീലത്തടാകം<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div>നീലതടാകങ്ങളോ നിന് നീല നയനങ്ങളോ...<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_jvvfz0nccg8/TTZI1_A1HqI/AAAAAAAAAFs/Up37bsOLyQo/s1600/168197_10150121419335645_672565644_8186695_4854990_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="139" src="http://2.bp.blogspot.com/_jvvfz0nccg8/TTZI1_A1HqI/AAAAAAAAAFs/Up37bsOLyQo/s640/168197_10150121419335645_672565644_8186695_4854990_n.jpg" width="640" /></a></div>സംശയിക്കേണ്ട..നീലത്തടാകം തന്നെയാണ്. മനസ്സിലുള്ള തടാക ചിത്രത്തിന്റെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ പ്രതിഫലനം കണ്മുന്നില് കണ്ടപ്പോള് ഉണ്ടായ വിഭ്രാന്തിയില് പാടി പോയതാ..<br />ന്യൂ സീലന്റിലെ റോട്ടറുവാ -യില് എനിക്കേറ്റവും ഇഷ്ടമായ സ്പോട്ട്. നീല തടാകത്തിനു തൊട്ടടുത്ത് തന്നെ ഒരു പച്ച തടാകവും.<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_jvvfz0nccg8/TTZI2yqqHcI/AAAAAAAAAF0/cGGUKsj0lfw/s1600/glpano.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="140" src="http://4.bp.blogspot.com/_jvvfz0nccg8/TTZI2yqqHcI/AAAAAAAAAF0/cGGUKsj0lfw/s640/glpano.jpg" width="640" /></a></div><br />വെള്ളി മണല് തീരം .. മനോഹരമായ ഇരുണ്ട നീലനിറമുള്ള തെളിഞ്ഞ വെള്ളം. മൂന്നുവശവും പച്ചനിറമുള്ള കുന്നുകളാല് ചുറ്റപ്പെട്ട ഉഷ്ണ തടാകം. ഉഷ്ണ തടാകം എന്ന് പറഞ്ഞാല് തിളയ്ക്കുന്ന വെള്ളമല്ല. പക്ഷെ നനുത്ത ചൂടുള്ള വെള്ളം. തൊട്ടടുത്ത് തന്നെയുള്ള പച്ചതടാകത്തില് അതിശൈത്യം. <br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_jvvfz0nccg8/TTZI3Msr8kI/AAAAAAAAAF4/2m3uNa1k_w0/s1600/greelake.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="426" src="http://2.bp.blogspot.com/_jvvfz0nccg8/TTZI3Msr8kI/AAAAAAAAAF4/2m3uNa1k_w0/s640/greelake.jpg" width="640" /></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/_jvvfz0nccg8/TTZI3hxtjGI/AAAAAAAAAF8/3JmttF6iCvE/s1600/greenlake.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="426" src="http://1.bp.blogspot.com/_jvvfz0nccg8/TTZI3hxtjGI/AAAAAAAAAF8/3JmttF6iCvE/s640/greenlake.jpg" width="640" /></a></div>ന്യൂ സീലാന്റ് വളരെ വളരെ മനോഹരമായ ഒരു രാജ്യമാണ്.. പ്രകൃതി ഇത്രയും മനോഹരമായ ഭാവത്തില് രൂപത്തില് ... ഏറ്റവും പ്രധാനമായി, ഏറ്റവും ശുദ്ധമായ രൂപത്തില് വേറൊരിടത്തും ഞാന് കണ്ടിട്ടില്ല..ഒരു പക്ഷെ ലോകത്തിലെ തന്നെ ഏറ്റവും മനോഹരമയ സ്ഥലമായിരിക്കും ദൈവത്തിന്റെ ഈ സ്വന്തം നാട്. ന്യൂ സീലന്റിലെ ഏറ്റവും മനോഹരമയ സ്ഥലങ്ങള് ഞാന് ഇത് വരെ കണ്ടിട്ടില്ല കേട്ടോ. പക്ഷെ കണ്ടത് തന്നെ വര്ണനാതീതം. ക്യാമറ കണ്ണുകള് ഒട്ടും തന്നെ നീതി പുലര്ത്തുന്നില്ല ചിത്രങ്ങളില്.<br /><br />പ്രകൃതിയിലെ പല പല രഹസ്യങ്ങളും ഒളിപ്പിച്ചു വച്ചിരിക്കുന്നു ഭൂമിയിലെ ഏറ്റവും പ്രായം കുറഞ്ഞ ഈ പ്രദേശം. പ്രകൃതി പലപ്പോഴും ഇവിടെ സംഹാര നൃത്തമാടുന്നതും അത്കൊണ്ട് തന്നെയാണ്. <br />മലനിരകളും മനോഹരമായ കാടുകളും തടാകങ്ങളും മാത്രമല്ല, അഗ്നിപര്വതങ്ങളും ഉഷ്ണ നീരുറവകളും പിന്നെ എനിക്ക് മലയാളത്തില് പേരറിയാത്ത പലതും ഇവിടെയുണ്ട്. <br />ഏറ്റവും രസകരമായ മറ്റൊരു കാര്യം ഇവിടെയുള്ള ഓരോ മലയ്ക്കും തടാകത്തിനും അഗ്നി പര്വതത്തിനുമൊക്കെ ഓരോ കഥ പറയാനുണ്ട് എന്നതാണ്. മിക്കതും ന്യൂ സീലന്റിലെ മാവോരി വംശജരുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥകള്. <br /><br />നീല തടാകത്തിനും ഒരു കഥ പറയാനുണ്ട്. നീല തടാകത്തിനെ ചുറ്റിയുള്ള മലനിരകള്ക്കു പറയുന്ന പേരാണ് <span class="HotPres" id="P1">ടീ അഹി -മാനവ..എന്ന് പറഞ്ഞാല് ഹൃദയം ചുട്ട സ്ഥലം. പണ്ട് പണ്ട് ഈ മലനിരകളില് വച്ച് എന്തോ ദുര്മന്ത്രവാദം ചെയ്തിരുന്ന ഒരു മന്ത്രവാദിയെ പിടികൂടിയത്രേ. ആ മന്ത്രവാദിയെ കൊന്നു ഹൃദയം ആ മന്ത്രവാദിയുടെ ഹോമകുണ്ഠത്തില് </span>തന്നെ മാറു എന്ന ദേവന് സമര്പ്പിച്ചു. അത് ഒരു കഥ.<br /><br />ഈ തടാകത്തില് താമസിച്ചിരുന്ന ഒരു വ്യാളി മവോരി തലവന്റെ പുത്രിയെ കൊന്നു തിന്നുവത്രേ. പിന്നീട് നടന്ന യുദ്ധത്തില് മവോരി യോദ്ധാക്കള് ആ വ്യാളിയെ വക വരുത്തി. അതിന്റെ ഹൃദയം ചുട്ടു മവോരി തലവന് ഭക്ഷിച്ചു. അതും നടന്നത് ഇവിടെ വച്ചാണ്. <br /><br />മറ്റൊരു കഥ ഈ തടാകത്തിന്റെ പേരുമായി ബന്ധപെട്ടാണ്. ഈ തടാകത്തിന്റെ പേരാണ് ടികി ടാപ്പു. ടികി എന്ന് പറഞ്ഞാല് പച്ച കല്ല് വച്ച മല. മവോരി തലവന്റെ പുത്രിയുടെ പച്ചക്കല്ല് മാല പണ്ട് ഈ തടാകത്തില് നഷ്ടപ്പെട്ടു. തലമുറകളായി കൈ മാറി വന്നിരുന്ന അപൂര്വ ശക്തികളുള്ള ആ മാല അനേകം പേര് മുങ്ങി തപ്പിയിട്ടും കിട്ടാതെ ഇപ്പോഴും ഈ തടാകത്തിന്റെ അഗാധതയില് എവിടെയോ ഒളിഞ്ഞു കിടക്കുകയാണത്രേ.<br /><br />റൊട്ടറുവയെ കുറിച്ച് ഒത്തിരി കഥകള് ഇനിയും പറയാനുണ്ട്. ഓരോന്നോരോന്നായി ഞാന് പിന്നീടു പറയാം. :)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/228499487461668117-1188580835845071079?l=sapthaswarangal.blogspot.com' alt='' /></div>ദിയ കണ്ണന്http://www.blogger.com/profile/07942855298521885862noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-228499487461668117.post-28178109504758432332011-01-18T20:04:00.000-08:002011-01-18T20:10:00.839-08:00അസ്തമയം<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_jvvfz0nccg8/TTZjwR4uSiI/AAAAAAAAAGE/XmVgY4YdjWw/s1600/sunset.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_jvvfz0nccg8/TTZjwR4uSiI/AAAAAAAAAGE/XmVgY4YdjWw/s1600/sunset.jpg" /></a></div><br />എന്നുമെന് മനസ്സില് <br />നോവ് പടര്ത്തി അസ്തമനസൂര്യന് ..<br />അസ്തമയത്തിനപ്പുറത്ത്<br />ഉദിച്ചുയരുന്ന ചന്ദ്രനേക്കാള് <br />അന്തരീക്ഷത്തിനെ കാര്ന്നു തിന്നുന്ന <br />അന്ധകാരത്തെ ഞാന് ഭയപ്പെട്ടു..<br />ഇരുളിനെ കാവലാക്കി പറന്നു നടക്കുന്ന <br />മൂങ്ങകളെയും വാവലുകളെയും ഞാന് ഭയന്നു.<br />അസ്തമയത്തിന്റെ മനോഹരിതയെക്കള് <br />സമുദ്രത്തിന്റെ അഗാധ നീലിമയില് <br />അലിഞ്ഞില്ലാതാകുന്ന <br />ഭൂമിദേവിയുടെ സീമന്തസിന്ദൂരത്തെ കുറിച്ചോര്ത്തു ഞാന് വ്യസനിച്ചു. <br /><br />പക്ഷെ നീയെന്നരികിലുള്ളപ്പോള്..<br />അസ്തമനത്തിനപ്പുറത്ത് ശാന്തമാകുന്ന തടാകത്തിന്റെ ..<br />അലൌകിക സൌന്ദര്യത്തില് ഞാന് മയങ്ങി നിന്നു.<br />അനിവാര്യമായ അന്ത്യത്തിന്റെ <br />അനന്തരമായ അന്ധകാരത്തില് ഞാന് സ്വപ്നങ്ങള് നെയ്തു..<br />ഉടനെയെത്തുന്ന ഉദയരശ്മികള്ക്ക് വരവേല്പ്പ് പാടാന് <br />ഞാന് കാത്തിരുന്നു.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/228499487461668117-2817810950475843233?l=sapthaswarangal.blogspot.com' alt='' /></div>ദിയ കണ്ണന്http://www.blogger.com/profile/07942855298521885862noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-228499487461668117.post-36170786431509856412011-01-13T13:50:00.000-08:002011-01-19T15:20:33.749-08:00ഒരു ഗിന്നസ് റെക്കോര്ഡിന്റെ കഥ2010 ഒക്ടോബറില് നടന്ന ഒരു കഥ പറയാം. <br />ഞങ്ങളുടെ അടുത്തുള്ള ഇന്ത്യന് ഗ്രോസറി ഷോപിന്റെ ഒരു ഈ മെയില് കിട്ടിയപ്പോഴാണ് ഐഡിയ ക്ലിക്ക് ചെയ്തത്. കര്വാ ചൌത് ദിവസം അവിടെ വച്ച് ഫ്രീ ആയി ഹെന്ന ഡിസൈന് വരച്ചു തരും എന്നായിരുന്നു മെയില്. കര്വ ചൌത് എന്ന് പറഞ്ഞാല് കരണ് ജോഹറിന്റെ സിനിമകളില് ഉള്ള മനോഹരമായ ആചാരം ..അരിപ്പയില് കൂടെ ചന്ദ്രനെ കാണുന്ന രസകരമായ വിചിത്രമായ മറ്റൊരു ഇന്ത്യന് ആചാരം... അതായിരുന്നു അപ്പോള് എന്റെ മനസ്സില് ഉണ്ടായിരുന്ന ചിത്രം. എന്തായാലും ഇന്ത്യന് സംസ്കരത്തിനോട് ഇഴുകി ചേര്ന്നിരിക്കുന്ന ഈ ആചാരങ്ങളും വിശ്വാസങ്ങളുമൊക്കെ എനിക്ക് ഇഷ്ടമാണ്. അങ്ങനെ ഇത്തവണത്തെ കര്വാ ചൌതിനു ഞാനും കൂടട്ടെ എന്ന് കണ്ണനോട് ചോദിച്ചപ്പോള് വൈ നോട്ട്? എന്നായി കണ്ണന്. അങ്ങനെ ഞാനും ജീവിതത്തിലെ ആദ്യത്തെ കര്വാ ചൌത് എടുക്കാന് തീരുമാനിച്ചു. നമ്മുടെ നാട്ടിലെ തിരുവാതിര വ്രതത്തിന്റെയോ സോമവാര വ്രതത്തിന്റെയോ ഒരു നോര്ത്ത് ഇന്ത്യന് വേര്ഷന്. <br /><br />കര്വാചൌതിന്റെ തലേ ദിവസമാണ് ഹെന്നാ ഡേ. ഞാനും ആ ഷോപ്പില് പോയി രണ്ടു കയ്യിലും മനോഹരമായ ഹെന്ന ഡിസൈന് വരച്ചു. ഗൂഗിള് അമ്മാവന്റെ സഹായത്തോടെ കര്വാ ചൌതിന്റെ രീതികളൊക്കെ വായിച്ചു പഠിച്ചു. അതിരാവിലെ സൂര്യോദയത്തിനു മുന്പുതന്നെ ഉണര്ന്നു ഗൂഗിള് പറഞ്ഞത് പോലെ സേമിയ പാല്പായസമൊക്കെ കഴിച്ചു കര്വാ ചൌത് തുടങ്ങി. അതുകഴിഞ്ഞ് ചന്ദ്രനുദിക്കുന്നത് വരെ ഭക്ഷണം കഴിക്കാന് പാടില്ല. വെള്ളവും കുടിക്കരുത്. ഓക്കേ ...അത്ര പ്രയാസമൊന്നും ഇല്ല. ബ്രീക്ഫാസ്റ്റ് സ്കിപ് ചെയ്യുന്നതും ലഞ്ച് സ്കിപ് ചെയ്യുന്നതും ഒന്നും പുതുമയുള്ള കാര്യങ്ങളല്ലല്ലോ. ഇടയ്ക്കു ഞാന് ഒത്തിരി വര്ക്കഹോളിക് ആവുമ്പോള് ഇതൊക്കെ ചെയ്യാറുള്ളതാണ്. ഇങ്ങനെയൊക്കെ ആയിരുന്നു എന്റെ ചിന്തകള്. അത് മാത്രമല്ല കണ്ണനും ഭക്ഷണം സ്കിപ് ചെയ്തു എനിക്ക് കമ്പനി തരാമെന്നും സമ്മതിച്ചു.<br /><br />ഓഫീസില് എത്തിയപ്പോഴാണ് അറിഞ്ഞത് അന്നാണ് ഫോട്ടോ ഡേ. ഞങ്ങളുടെ അമേരിക്കന് മാര്ക്കറ്റിംഗ് ടീമിന് കൊടുക്കാന് ന്യൂ സീലന്റിലെ IT ടീമിന്റെ ഫോട്ടോ എടുക്കുന്ന ദിവസം. വളരെ വളരെ സ്മാര്ട്ട് ആയ ഒരു IT ടീം ഇവിടെ ഈ ലോകത്തിന്റെ അറ്റത്തു ഉണ്ടെന്നു ഞങ്ങളുടെ ക്ലയന്റ്സ് വിശ്വസിക്കുന്നില്ലത്രേ. അവരെ കാണിക്കാനാണ് ഫോട്ടോ. 11 മണി കഴിഞ്ഞപ്പോള് എല്ലാരും കൂടെ വലിയ രണ്ടു ബസില് കയറി മിഷന് ബേയിലേക്ക് പോയി. ഓക്ക്ലന്റിലെ ഒരു മനോഹരമായ ബീച്ചാണ് മിഷന് ബേ. അവിടെ നിന്നാല് നമ്മുടെ <a href="http://sapthaswarangal.blogspot.com/2010/04/blog-post_28.html">രണ്ഗിടോടോ</a> ഭീമന്റെ ബാക്ക്ഗ്രൌണ്ടില് മനോഹരമായ ഫോട്ടോ കിട്ടും. ഫോട്ടോ മാത്രമല്ല ന്യൂ സീലന്റിന്റെ നാഷണല് ഫുഡ് ആണെന്ന് കിവിസ് അവകാശപ്പെടുന്ന ഫിഷ് ആന്ഡ് ചിപ്സ് കഴിക്കുക എന്നതായിരുന്നു അടുത്ത പരിപാടി. പിക്നിക് മേശകളിലും ബീച്ചിലുമൊക്കെ ഇരുന്നു എന്റെ കൂട്ടുകാര് ഫിഷ് ആന്ഡ് ചിപ്സ് കഴിച്ചപ്പോള് അത് വരെ ഇല്ലാതിരുന്ന വിശപ്പ് ഓടി വന്നു. വളരെ അടുത്ത കാലത്തായി മാത്രം നോണ് വെജ് കഴിക്കാന് തുടങ്ങിയ എനിക്ക് അത്ര ഇഷ്ടമുള്ള ഒരു ഭക്ഷണമൊന്നുമല്ല ഫിഷ് ആന്ഡ് ചിപ്സ്. എന്നാലും ആ പിക്നിക് മൂഡില് എല്ലാവരും കഴിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോള് എന്തോ ഒരു ചെറിയ വിഷമം. അത് കഴിഞ്ഞു ഐസ് ക്രീം വന്നു. അതും കൂടെ കണ്ടപ്പോള് വിഷമം ഒന്ന് കൂടെ കൂടി. ഭാഗ്യത്തിന് കൂട്ടിനു പഞ്ചാബിയായ ഗായത്രിയും ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്തായാലും എല്ലാവരും എന്റെ കര്വാചൌത് കഥ അറിഞ്ഞു. പിന്നെ അതിനു പിന്നിലെ കഥയൊക്കെ പറഞ്ഞു അങ്ങനെ കണ്ട്രോള് ചെയ്തു പിടിച്ചു നിന്നു. ഗായത്രി വൈകുന്നേരം ഏതോ അമ്പലത്തിലേക്ക് പോകുമെന്നും അവിടെ പൂജ കഴിഞ്ഞാല് ഒരു പ്രാവശ്യം വെള്ളം കുടിക്കാമെന്നും പറഞ്ഞു. അത് കഴിഞ്ഞു ചന്ദ്രനുദിച്ചു കഴിഞ്ഞു ഭക്ഷണം കഴിക്കാം. എനിക്ക് അപ്പോള് വിശപ്പൊന്നും തോന്നിയില്ല. പിന്നെ ഈ പറയുന്ന അമ്പലം ഞങ്ങള് താമസിക്കുന്ന സ്ഥലത്ത് നിന്നു ഒത്തിരി ദൂരെയും ആണ്. ഞാന് ഏതായാലും ഗൂഗിള് അമ്മാവന്റെ വഴി തന്നെ പിന്തുടരാന് തീരുമാനിച്ചു. എന്തായാലും ആറു മണി കഴിയുമ്പോള് ചന്ദ്രനുദിക്കില്ലേ. പിന്നെ എന്തിനാ അതിനിടക്ക് വെള്ളം കുടിക്കുന്നത്. അത് വരെ പിടിച്ചു നില്ക്കാന് എന്തായാലും എനിക്ക് പറ്റും. <br /><br />ഫോട്ടോ സെഷന് കഴിഞ്ഞു ഓഫീസില് എത്തിയപ്പോള് ജൂഡിയുടെ ബര്ത്ഡേ സെലിബ്രേഷന്. എറിക്ക ഉണ്ടാക്കിയ മനോഹരമായ ചെറി കേക്ക്. ഈശ്വരാ എന്തൊക്കെ പരീക്ഷണങ്ങള്!!!! കണ്ട്രോള് തരൂ. <br />ഗായത്രി മൂന്നു മണിക്ക് തന്നെ ഓഫീസില് നിന്നിറങ്ങി അമ്പലത്തിലേക്ക് പോയി. ഞാന് പതിവ് പോലെ 5 .30 നും. വീട്ടില് എത്തി തലേ ദിവസം വാങ്ങിയ കര്വാ ചൌത് സ്വീറ്റ്സ് ഒക്കെ ഒരു താലത്തില് നിരത്തി , തലേ ദിവസം വാങ്ങിയ അരിപ്പയും ഒക്കെ എടുത്തു വച്ച് ചന്ദ്രനുദിക്കുന്നതും കാത്തിരുന്നു. പക്ഷെ 7 മണി ആയിട്ടും ചന്ദ്രന് പോയിട്ട് ഒരു കുഞ്ഞു നക്ഷത്രം പോലും ഇല്ല. പാവം ഞാനും കണ്ണനും. മൂണ് റൈസ് ടൈം എന്ന് ഗൂഗിളില് സെര്ച്ച് ചെയ്തു നോക്കിയപ്പോള് 12 .45 am . അതോടെ കര്വാ ചൌത് ഇന്ത്യയിലെ നടക്കൂ എന്ന് മനസ്സിലായി. <br /><br />പിന്നെയും 6 മണിക്കൂറുകള് ... ഓരോ മിനിട്ടും ഓരോ യുഗങ്ങളായി തോന്നി. അവസാനം 12 . 55 ആയപ്പോള് ഒരു കുഞ്ഞു ചന്ദ്രന് അതാ ചിരിച്ചു നില്ക്കുന്നു എന്ന് കണ്ണന് പറഞ്ഞു, ഓടി പോയി അരിപ്പയില് കൂടെ ചന്ദ്രനേയും അത് കഴിഞ്ഞു കണ്ണനെയും കണ്ടു. എന്നിട്ട് വീട്ടിലുണ്ടായിരുന്ന കഴിയ്ക്കബിള് ആയുള്ള എല്ലാം മിന്നല് വേഗത്തില് കഴിച്ചു തീര്ത്തത് റെക്കോര്ഡ് ചെയ്യാന് ഗിന്നസ് ബുക്ക് ടീമിനെ വിളിചിരുന്നുവെങ്കില് തീര്ച്ചയായും ഏറ്റവും വേഗത്തില് ഭക്ഷണം കഴിച്ചതിന്റെ പേരില് ഞാനും ഇപ്പോള് ഗിന്നസ് ബുക്ക് ഓഫ് റെക്കോര്ഡ്സില് ഉണ്ടാവുമായിരുന്നു. :)<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_jvvfz0nccg8/TS-M6y8S5LI/AAAAAAAAAFg/q5BNmg9SfKw/s1600/ran.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="369" src="http://2.bp.blogspot.com/_jvvfz0nccg8/TS-M6y8S5LI/AAAAAAAAAFg/q5BNmg9SfKw/s400/ran.JPG" width="400" /></a></div>ചന്ദ്രനുദിക്കുന്നത് കാത്തു കാത്തിരുന്ന് കണ്ണ് കഴച്ചപ്പോള് ഞാന് ഉണ്ടാക്കിയ രംഗോലി ചിത്രം ഇതോടൊപ്പം ചേര്ക്കുന്നു.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/228499487461668117-3617078643150985641?l=sapthaswarangal.blogspot.com' alt='' /></div>ദിയ കണ്ണന്http://www.blogger.com/profile/07942855298521885862noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-228499487461668117.post-86313606690233828412010-12-16T13:57:00.001-08:002011-01-19T15:20:49.482-08:00എന്നെ പേടിപ്പിച്ച സ്വപ്നങ്ങള്എന്നെ പേടിപ്പെടുത്തിയ ചില സ്വപ്നങ്ങള് ആവട്ടെ ഇന്നത്തെ വിഷയം.<br /><br />റോഡില് ഇറങ്ങിയാല് പിള്ളേര്പിടുത്തക്കാര് വന്നു പിടിച്ചു കൊണ്ട് പോകും. അവര് കുട്ടികളുടെ കണ്ണ് കുത്തിപൊട്ടിച്ചു ഭിക്ഷയെടുപ്പിക്കും. ഈ കഥകളൊക്കെ പറഞ്ഞു മുത്തശ്ശി എന്നെ പേടിപ്പിച്ചിരുന്നു. തരം കിട്ടിയാല് റോഡിലേക്ക് ഓടി ഇറങ്ങുന്ന കുട്ടിയെ മുത്തശ്ശിക്ക് കണ്ട്രോള് ചെയ്യേണ്ടേ? എന്തായാലും ഈ കഥകള് എന്റെ കുഞ്ഞുമനസ്സില് വളരെ ആഴത്തിലുള്ള പ്രകമ്പനങ്ങള് സൃഷ്ടിച്ചിരുന്നു എന്ന് മുത്തശ്ശിക്ക് അറിയില്ല്ലല്ലോ. <br /><br />എനിക്ക് മൂന്നു വയസ്സുള്ളപ്പോള് വന്നെത്തിയ അതിഥി ആയിരുന്നു എന്റെ അനിയത്തി....അവളെ എനിക്ക് അത്രയ്ക്ക് ഇഷ്ടമായില്ല്ലായിരുന്നു എന്നാണ് എന്റെ ഓര്മ..അമ്മ അവളെ എപ്പോഴും എടുത്തു നടന്നതൊന്നും എനിയ്ക്ക് തീരെ ഇഷ്ടമായില്ല... പിന്നെ അമ്മയുടെ അടുത്ത് കിടന്നുറങ്ങാനുള്ള അവകാശവും അവള് തട്ടിയെടുത്തു.. എന്റെ കൂടെ എപ്പോഴും മുത്തശ്ശി ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും അമ്മയെ ഒത്തിരി മിസ്സ് ചെയ്തു... മുത്തശ്ശി ഉണ്ടാക്കിതരുന്ന പ്ലാവില പാത്രങ്ങള്ക്കൊന്നും അമ്മയുണ്ടാക്കുന്നതിന്റെ അത്രയും പെര്ഫക്ഷന് ഇല്ല എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ടും വാവ കാരണം അമ്മക്ക് എന്നോടൊപ്പം കളിയ്ക്കാന് സമയമില്ല..ഇത്രയൊക്കെ കാരണങ്ങള് ഉണ്ടായിട്ടും എനിക്ക് എന്റെ അനിയത്തിയെ എപ്പോഴോ ഒത്തിരി ഇഷ്ടമായി...<br /> ആ സമയത്ത് കുറെ വര്ഷങ്ങള് എന്നെ ഏറ്റവും പേടിപ്പെടുത്തിയ സ്വപ്നമായിരുന്നു എന്നോടൊപ്പം കളിക്കുന്ന അവളെ പിള്ളേര് പിടുത്തക്കാര് പിടിച്ചു കൊണ്ട് പോകുന്നത്.. എത്രയോ കാലങ്ങള് ഈ സ്വപ്നം എന്നെ പേടിപ്പിച്ചു..<br /><br />മറ്റൊരു വിചിത്ര സ്വപ്നമായിരുന്നു മൃഗശാലയില് നിന്നും പുറത്തു ചാടി സ്കൂളില് വരുന്ന കടുവ.. എത്രയോ രാത്രികള് കടുവയെ കണ്ടു പേടിച്ചു ജനലില് കൂടെ പുറത്തേക്ക് ചാടി ഓടി ഞാനും എന്റെ കൂട്ടുകാരും.. ശിക്കാരി ശംഭു കുറച്ചു കൂടുതല് വായിച്ചതിന്റെ സൈഡ് എഫക്റ്റ് ആയിരുന്നു എന്ന് തോന്നുന്നു അത്.. എന്തുകൊണ്ടോ കൂട്ടൂസനും ഡാകിനി അമ്മൂമ്മയും ഒന്നും സ്വപ്നങ്ങളില് വന്നതായി ഓര്ക്കുന്നേ ഇല്ല..<br /><br />സയന്സ് ഫിക്ഷന്സ് വായിച്ചു തുടങ്ങിയപ്പോള് ഞാനാകുന്ന ബഹിരാകാശ സഞ്ചാരിയും എന്നെ വിഴുങ്ങാന് വന്ന ബ്ലാക്ക് ഹോളുമൊക്കെ ആയി പേടിസ്വപ്നങ്ങള്..പരീക്ഷക്കിടയില് മഷി തീര്ന്നു പോകുന്ന പേനയും ലേറ്റ് ആയി പരീക്ഷക്ക് എത്തുന്ന ഞാനും ഒക്കെ ആയിരുന്നു സ്വപ്നത്തിലെ മറ്റു വിഷയങ്ങള്.. കമ്പ്യൂട്ടര് ഗെയിംസ്-ന്റെ കൂട്ടുകാരി ആയപ്പോള് കാര്ഡ് കഥാപാത്രങ്ങളുടെ അത്ഭുത ലോകത്തില് ഞാനും അലഞ്ഞു നടന്നു ആലീസിനെ പോലെ. സ്വപ്നങ്ങളില് പസില്സ് സോള്വ് ചെയ്തു. <br /><br /><br />ഏറ്റവും അടുത്ത കാലത്തായി എന്നെ പേടിപ്പിച്ച സ്വപ്നങ്ങള് ഉണ്ടായതു എക്സോര്സിസം ഓഫ് എമിലി റോസ് കണ്ട സമയത്തായിരുന്നു..എന്നെ ഇത്രയും പേടിപ്പിച്ച വേറൊരു ഹൊറര് മൂവിയും ഇല്ല. ആ മൂവി കണ്ടു കഴിഞ്ഞു കുറച്ചു നാള് പതിവായി ഞാനും രാവിലെ മൂന്ന് മണിയോട് അടുത്ത സമയത്ത് ഉണര്ന്നിരുന്നു എന്നതായിരുന്നു ഏറ്റവും അധികം പേടിപ്പിച്ച കാര്യം..ഡെവിള്സ് ടൈം 3.00 am . വര്ഷങ്ങളായി ഉണ്ടായിരുന്ന ചില അടിസ്ഥാനപരമായ വിശ്വാസങ്ങള്ക്ക് ചലനം സൃഷ്ടിച്ച സിനിമ ആയിരുന്നു അത്. <br /><br />ഇനിയൊരു സ്വപ്നം കൂടെയുണ്ട് ലിസ്റ്റില്.. അതിനെ പേടി സ്വപ്നം എന്ന് വിളിക്കാന് പറ്റിയില്ല.. ആദ്യമായി എന്റെ മുത്തശ്ശി സ്വപ്നത്തില് വന്ന ദിവസം. ഞാനും മുത്തശ്ശിയും മുത്തശ്ശിയുടെ വീടിനു പുറത്തു കളിക്കുന്നത് നല്ലപോലെ ഓര്ക്കുന്നുണ്ട്....അത് കഴിഞ്ഞു ഞങ്ങള് വീടിനുള്ളിലേക്ക് പോയി...അപ്പോള് എന്റെ കൂടെയുള്ളത് അച്ഛമ്മ ആയിരുന്നു. മുത്തശ്ശിയെ കാണാനുമില്ല..പിന്നെയും ഓര്ത്തെടുക്കാനാവാത്ത എന്തൊക്കെയോ കണ്ടു ഞാന് ഉണര്ന്നു. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ മുത്തശ്ശിയോടും അച്ഛമ്മയോടും ഫോണില് സംസാരിക്കാന് ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അതിനും കഴിഞ്ഞില്ല. കുറച്ചു മണിക്കൂറുകള് കഴിഞ്ഞപ്പോള് മുത്തശ്ശി മരിച്ചു എന്ന വാര്ത്ത എന്നെ തേടിയെത്തി..ഒരിക്കലും മറക്കാന് പറ്റാത്ത സ്വപ്നം...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/228499487461668117-8631360669023382841?l=sapthaswarangal.blogspot.com' alt='' /></div>ദിയ കണ്ണന്http://www.blogger.com/profile/07942855298521885862noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-228499487461668117.post-89396150823375276412010-11-14T15:18:00.000-08:002010-11-14T15:18:19.549-08:00പുനര്ജ്ജനി ..ഒരു നീണ്ട ഉറക്കത്തില് നിന്നു ഉണര്ന്ന പ്രതീതി. കുറെ നാളുകളായി തിരക്കുകള് കൂടി കൂടി ബാഹ്യ ലോകവുമായി യാതൊരു ബന്ധവും ഇല്ലാത്തതു പോലെയായിരുന്നു. പ്രത്യേകിച്ചും ഇന്റെര്നെറ്റിലെ ലോകവുമായി. നോ മെയില്.നോ ബ്ലോഗ്. നോട്ട് ഈവെന് ന്യൂസ് പേപ്പര്...ഈയിടെയായി ന്യൂസ് പേപ്പര് വായിക്കുന്നത് ഓണ്ലൈന് മാത്രമാണ്. അതുകൊണ്ട് കഴിഞ്ഞ രണ്ടു മാസങ്ങള്ക്കുള്ളില് ഈ ലോകത്ത് നടന്ന പല പ്രധാനപെട്ട കാര്യങ്ങളും ഞാന് അറിഞ്ഞിട്ടേ ഇല്ല . ദാറ്റ്'സ് ബാഡ് എന്നല്ലേ നിങ്ങള് ഇപ്പോള് ചിന്തിക്കുന്നത്. :) ശരിയാണ്.. പക്ഷേ..പക്ഷേ ... :(<br /><br />ഒരു പ്രൊജക്റ്റ്- ന്റെ ഹെക്ടിക് ഷെഡ്യൂളില് കുടുങ്ങി കിടക്കുകയായിരുന്നു ജീവിതം. ..സോറി ഫോര് ദി ടെക്നിക്കല് ടേംസ്..extreme പ്രോഗ്രാമ്മിംഗ് എന്നൊക്കെ ഫാന്സി പേരുകളിട്ട് വിളിക്കാം.. പക്ഷേ ആരുടെയൊക്കെയോ റോങ്ങ് പ്ലാനിന്ഗ്സ് -ന്റെ അനന്തര ഫലം..കണ്ണന് ഞങ്ങള്ക്ക് കുറച്ചു കൂടെ ഫാന്സി ആയ ഒരു പേരും തന്നു..cloistered programmers ...എന്തായാലും പ്രൊജക്റ്റ് വിജയമായി...അത് ഒരു ചെറിയ കാര്യമാണോ? അല്ലേ അല്ല.. സോ.. ഹാപ്പി എന്ടിംഗ് .. <br /><br />അങ്ങനെ ഒരു ചെറിയ, അല്ല ഇത്തിരി വലിയ ഇടവേളയ്ക്കു ശേഷം..എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ബ്ലോഗ് ലോകത്തേക്ക് എന്നെ ഞാന് തന്നെ ഒന്നു കൂടെ സ്വാഗതം ചെയ്യട്ടെ.. :)<br /><br />തിരിച്ചെത്തിയ എക്സൈട്മെന്റില് ഒരു പോസ്ടിട്ടതാട്ടോ...അപ്പോള് ഉടനെ തന്നെ തിരിച്ചു വരാന് പറ്റുമെന്നുള്ള പ്രതീക്ഷയില്..<br /><br />സൈനിംഗ് ഓഫ്..<br />ദിയ :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/228499487461668117-8939615082337527641?l=sapthaswarangal.blogspot.com' alt='' /></div>ദിയ കണ്ണന്http://www.blogger.com/profile/07942855298521885862noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-228499487461668117.post-32324276868505370882010-09-22T19:16:00.000-07:002010-09-26T14:51:28.873-07:00Chefs are wanted ..fully furnished ആയ വീട്ടില് നിന്ന് empty ആയ വീട്ടിലേക്കു മാറിയാല് എന്ത് സംഭവിക്കും? അതും ഒരു ഭേദപ്പെട്ട ഷോപ്പിംഗ് മാളിന്റെ തൊട്ടടുത്ത്. ഷോപ്പിംഗ് മാനിയ ..അതായിരുന്നു കഴിഞ്ഞ രണ്ടു മൂന്നു മാസങ്ങള്..പിന്നെ കഴിഞ്ഞ മാസം കണ്ണന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും ഞങ്ങളോടൊപ്പം ഇവിടെ ആയിരുന്നു അമ്മക്ക് ഈ ലോകത്തില് ഏറ്റവും ഇഷ്ടമുള്ള കാര്യം കണ്ണന് ആണോ...ഷോപ്പിംഗ് ആണോ എന്ന് ചോദിച്ചാല് അച്ഛന് പോലും ഒരു നിമിഷം ഒന്ന് ചിന്തിക്കും ഉത്തരം പറയാന്..അപ്പോള് ഈ ഷോപ്പിംഗ് മേളയില് അമ്മയും കൂടെ കൂടിയാല്..അതെ..ഞാനിപ്പോള് ഷോപ്പിംഗ് എന്ന് കേട്ടാല് ഓടിയൊളിക്കും... ഇനി എന്നെ കൊന്നാലും ഈ ഷോപ്പിംഗ് മാളില് കാല് കുത്തില്ല. എന്നാണ് എന്റെ ഇപ്പോഴത്തെ അവസ്ഥ...<br /><br />ഈ ഷോപ്പിംഗ് മേളയില് കണ്ണന് താല്പര്യമുള്ളത് ഇലക്ട്രോണിക് ഷോപ്പുകള് മാത്രമാണ്. മറ്റുള്ള കടകളൊക്കെ severely allergic .... സൂപ്പര് മാര്ക്കറ്റില് കയറിയാല് ഷോപ്പിംഗ് കാര്ട്ട് ഉന്തി നടക്കുക എന്നത് കണ്ണന്റെ ജോലിയാണ്. പക്ഷെ ഞാനും അമ്മയും ഓറഞ്ച് വേണോ അതോ ഗ്രെയ്പ് ഫ്രൂട്ട് മതിയോ എന്ന് പറഞ്ഞു കഴിയുമ്പോഴേ കണ്ണന് ചെക്ക് ഔട്ടില് എത്തി കഴിയും...കാരണം കണ്ണന് ബോറടിക്കും ..പക്ഷെ ഇലക്ട്രോണിക് ഷോപ്പുകള്.. ഒരേ ഷോപ്പില് എത്ര പ്രാവശ്യം കയറിയാലും മണിക്കൂറുകള് ചെലവഴിച്ചാലും ബ്രോഷര് മുഴുവനും പലവട്ടം വായിച്ചാലും ഇന്റര്നെറ്റില് ലഭ്യമായ എല്ലാ റിവ്യൂകളും വായിച്ചാലും ഒരിക്കലും ഒരിക്കലും ബോറടിക്കില്ല.. <br /><br />അങ്ങനെ റിസര്ച്ച് ചെയ്തു എല്ലാ ഷോപ്പുകളും കയറിയിറങ്ങി പ്രൈസ് കമ്പാരിസണ് ഒക്കെ നടത്തി അവസാനം ഞങ്ങളുടെ ഹോം തിയേറ്റര് സിസ്റ്റം കമ്പ്ലീറ്റ് ആയി..<br />ആദ്യം ടി വി ....അത് LCD ആണോ LED ആണോ... സോണി ആണോ സംസന്ഗ് ആണോ? 42 ഇഞ്ച് ആണോ 40 ഇഞ്ച് ആണോ? അങ്ങനെ അങ്ങനെ...ഭാഗ്യം..ബ്ലൂറെ പ്ലെയര് ടെലിവിഷനോപ്പം വന്നു..അല്ലെങ്കില് അതും ഒരു തിസീസ് ആവുമായിരുന്നു. പിന്നെ അത് കഴിഞ്ഞപ്പോള് ഹോം തിയേറ്റര് .. പ്ലെയര് ഇല്ലാത്ത ഹോം തിയേറ്റര് ...അങ്ങനെ റിസീവറും സ്പീക്കെര്സും ...അതും ഒരാഴ്ചത്തെ റിസര്ച്ച് ടോപ്പിക്ക് ...അവസാനം അതും എത്തി...അത് കഴിഞ്ഞപ്പോള് ഓരോ component -ഇന്റെയും capacity , efficiency ഇതൊക്കെ ആയി പ്രശ്നങ്ങള്.. അതിനു വേണ്ടി പല പല കേബിളുകള് ..പല പല connections ... പിന്നെ optimal distance of the speakers from the unit...from the listener...അങ്ങനെ എടുത്താല് പൊങ്ങാത്ത പ്രശ്നങ്ങള്...അതൊക്കെ കഴിഞ്ഞു സ്പീക്കര് എങ്ങനെ മതിലില് മൌണ്ട് ചെയ്യും ...മതിലിനു കേടു വരുത്താതെ...അങ്ങനെ അവസാനം അവസാനം ഹോം തിയേറ്റര് പ്രൊജക്റ്റ് ഫിനിഷ് ചെയ്തു എന്ന് തോന്നുന്നു. :)<br /><br />പക്ഷെ അടുത്ത പ്രശ്നം already തുടങ്ങി കഴിഞ്ഞു.. best movies to be watched..best songs to be played... എനിക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ട പാട്ടുകളുടെ ഒരു ലിസ്റ്റ് കൊടുക്കാന് ഒരു അസ്സൈന്മെന്റ് എനിക്കും കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്...ഞാന് ഫ്രീ ആകുമ്പോള് ലിസ്റ്റ് ഉണ്ടാക്കാന് കണ്ണന് ഒരു മെയില് അയച്ചിട്ടുണ്ട്. why ? എന്ന് ചോദിച്ചപ്പ്പോള് I am going to make tikka masala എന്ന് പറഞ്ഞു...<br /><br />ok...so can you help me to list out the ingredients for tikka masala? <br />not very difficult .. please tell me your favorite songs ..:)<br />-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------<br /><br /><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;">2010 -ലെ ഏറ്റവും വലിയ അബദ്ധം..പൊട്ടത്തരം..അതായിരുന്നു ഈ പോസ്റ്റ്. ഹി ഹി. ഞാന് സ്വയം ഒരു പോപ്പുലര് ബ്ലോഗ്ഗര് ആണെന്ന് തീരുമാനിച്ചത് പോലെ ഉണ്ടായിരുന്നു അല്ലേ...</span><br /><div><br /></div><div>എന്തായാലും ഒരാളും ഒരു പാട്ട് പോലും suggest ചെയ്തില്ല. ഭാഗ്യം..4 കമന്റ്സ് കാണുന്നുണ്ട്...</div><div style="text-align: left;"> to make me happy .. anyway ഞാന് ഉണ്ടാക്കിയ ലിസ്റ്റ് ഇവിടെ ചേര്ക്കട്ടെ.</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><ol><li>യദുകുല മുരളീ ഹൃദയമായ് ഞാന് പാടാം..</li><li>സുമുഹൂര്ത്തമായ് സ്വസ്തി...</li><li>വരുമുകിലെ വാനില് നീ വന്നു നിന്നായോര്മകളില്...</li><li>മഴയുള്ള രാത്രിയില് മനസ്സിന്റെ ...</li><li>ഒരു നറുപുഷ്പമായ്....</li><li>വാര്മഴവില്ലേ ഏഴഴകെല്ലാം</li><li> പുലര്കാല സുന്ദര പുഷ്പത്തില്...</li><li>എന്തെ നീ കണ്ണാ...</li><li>മൌലിയില് മയില് പീലി ചാര്ത്തി...( നന്ദനത്തിലെ എല്ലാ പാട്ടുകളും...)</li><li>രാജഹംസമേ..</li><li>പ്രിയന് മാത്രം ഞാന് ...</li><li>പുതു വെല്ലൈ മഴൈ </li><li>കാട്ടാറിനു തോരാത്തൊരു ..</li><li>അരുണ കിരണ .....</li><li>ഹേ കൃഷ്ണാ..</li></ol></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/228499487461668117-3232427686850537088?l=sapthaswarangal.blogspot.com' alt='' /></div>ദിയ കണ്ണന്http://www.blogger.com/profile/07942855298521885862noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-228499487461668117.post-24747095356766402492010-09-12T16:23:00.000-07:002010-09-12T16:23:57.961-07:00ഈസ് ദാറ്റ് നോട്ട് ഇമ്പോര്ട്ടന്റ്റ്?"ഹലോ"<br />" ഹല്ലോ ..മോളേ .. അച്ഛനാ .."<br />" ആ അച്ഛാ..പറയൂ .."<br />" എന്തുണ്ട് വിശേഷം..സുഖമാണോ?"<br />"ഉം ..ഇവിടെ പ്രത്യേകിച്ച് ഒന്നുമില്ല ..അവിടെ എന്താ വിശേഷങ്ങള്? .."<br />"ഉം...ഇവിടെയും ഒന്നുമില്ല പ്രത്യേകിച്ച്.."<br />" കണ്ണന് എവിടെയാ.."<br />"കണ്ണന് ഇവിടെയുണ്ട്..കണ്ണനും കേള്ക്കുന്നുണ്ട് .."<br />" ഓഫീസില് പോയില്ലേ ? .."<br />" പോയി..വന്നു.."..<br />"ഭക്ഷണം കഴിച്ചോ.? .."<br /><br />"പിന്നെ..ഇപ്പൊ 11 മണിയായി..ലച്ചു എന്ത് പറയുന്നു?"<br />"അവള് രാത്രി വിളിക്കും. ഓണ്ലൈന് കണ്ടോ അവളെ ഇന്ന്?"<br />"ഇല്ല..ഞാന് നോക്കിയില്ല ഇന്ന്...അമ്മ എവിടെയാ? "<br />"ഇവിടെയുണ്ട്? കൊടുക്കാം.."<br /><br /><br />ഇത് ഞങ്ങളുടെ സംഭാഷണത്തില് എല്ലാ ദിവസവും റിപീറ്റ് ചെയ്യുന്ന ടാഗ്സ്.<br />അത് കഴിഞ്ഞു അമ്മ വരുമ്പോള് പിന്നെയും കുറെ സിമിലര് ടാഗ്സ് ഉണ്ട്. <br /><br />പക്ഷെ എല്ലാ ദിവസവും പറയാന് പുതിയ പുതിയ വിശേഷങ്ങള് ഇല്ലാത്തതു പോലെ. എന്താ ഇങ്ങനെ എന്ന് ചോദിച്ചാല് ഉത്തരമില്ല. സത്യം പറഞ്ഞാല് പുതിയ കാര്യങ്ങള് ഒത്തിരി ഒത്തിരി ഞാന് കാണുന്നുണ്ട്. അറിയുന്നുണ്ട്. പക്ഷെ എന്ത് കൊണ്ടോ അതൊക്കെ വിസ്തരിച്ച്ചു പറയുന്നില്ല. ദാറ്റ് ഈസ് നോട്ട് ഇമ്പോര്ട്ടന്റ് എന്ന ഒരു തോന്നല്. പക്ഷെ മുന്പ് ഹോസ്ടലിലും കോളേജിലും സംഭവിക്കുന്ന മുഴുവന് വിശേഷങ്ങളും പൊടിപ്പും തൊങ്ങലുമൊക്കെ ചേര്ത്ത് വിശദമായി പറഞ്ഞില്ലെങ്കില് എന്തോ ഒരു അസ്വസ്ഥതയായിരുന്നു. അപ്പോള് അമ്മ ആയിരുന്നു എന്റെ ബെസ്റ്റ് ഫ്രണ്ട്. പക്ഷെ ഇപ്പോള് എന്റെ ബെസ്റ്റെസ്റ്റ് ഫ്രണ്ട് കണ്ണനോട് ഇതൊക്കെ ആദ്യമേ പറഞ്ഞു കഴിയുന്നത് കൊണ്ടാവുമോ "ദാറ്റ് ഈസ് നോട്ട് ഇമ്പോര്ട്ടന്റ് നൌ " ഫീലിംഗ് വരുന്നത്. <br /><br />പക്ഷെ അത് ഒരു വശത്തെ കാര്യം. പക്ഷെ പണ്ട് അമ്മയ്ക്കും പറയാന് ഒത്തിരി വിശേഷങ്ങള് ഉണ്ടായിരുന്നു. എല്ലാ വീക്ക് എന്ട്സിലും പതിവായി വീട്ടില് എത്തിയിട്ടും രണ്ടു ദിവസം മുഴുവന് നിര്ത്താതെ സംസാരിച്ചിട്ടും തീരാത്ത തീരാത്ത വിശേഷങ്ങള്. കൂട്ടുകാരുടെ, നാട്ടുകാരുടെ, അയല്ക്കാരുടെ, ബന്ധുക്കളുടെ, സിനിമ, സീരിയല്, പാട്ടുകള്, അങ്ങനെ അങ്ങനെ പരന്നു കിടക്കുന്ന വിശേഷങ്ങള്. ഇപ്പോള് അമ്മയ്ക്കും തോന്നുന്നു ദാറ്റ് ഈസ് നോട്ട് ഇമ്പോര്ട്ടന്റ് .<br /><br />പക്ഷെ ചില ദിവസങ്ങളില് ആ പഴയ ഉത്സാഹത്തോടെ ഞങ്ങള് പഴയത് പോലെ വിശേഷങ്ങള് പറയാറുണ്ട്. അവിടെയും ഒരു വ്യത്യാസം എനിക്ക് കാണാന് പറ്റുന്നുണ്ട്. ഇപ്പോള് അങ്ങനെ സംസാരിക്കണമെങ്കില് മറ്റു തിരക്കുകള്, സ്ട്രെസ് ഒന്നും ഉണ്ടാവരുത്. പണ്ടൊക്കെ ഇങ്ങനെ ചലപില ചലപില സംസാരിച്ചു കഴിയുമ്പോള് എന്തെങ്കിലും ടെന്ഷന് ഒക്കെ ഉണ്ടെങ്കില് തന്നെ അതൊക്കെ ഓടിയൊളിക്കും. പക്ഷെ ഇപ്പോഴോ അങ്ങനെ സംസാരിക്കണമെങ്കില് ടെന്ഷന് ഒന്നും തീരെ പാടില്ല. <br /><br />ഞാന് വലുതായതിന്റെ കുഴപ്പമല്ലേ അത്. അമ്മയോട് പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞാല് പിന്നെ എല്ലാ പ്രശ്നവും പ്രശ്നമേ അല്ലാതായി തീരുന്ന ആ കുട്ടിക്കാലത്തേക്ക് ഒന്ന് കൂടെ മടങ്ങിപോകാന് കഴിഞ്ഞെങ്കില്...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/228499487461668117-2474709535676640249?l=sapthaswarangal.blogspot.com' alt='' /></div>ദിയ കണ്ണന്http://www.blogger.com/profile/07942855298521885862noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-228499487461668117.post-21428846017398067522010-08-17T16:54:00.000-07:002010-08-17T16:54:12.153-07:00...........വല്യമുത്തശ്ശി ഒരാഴ്ചയായി മീനുനോട് കളിക്കാന് കൂടിയിട്ടില്ല്യ . എപ്പോഴും ഉറക്കാ.<br />ഇങ്ങനെ ഉറങ്ങിയാല് ബോറടിക്കില്ലേ. <br /><br />മീനൂന്റെ കൂടെ കളിയ്ക്കാന് വേറെ ആരുമില്ലാന്നു വല്യമുത്തശ്ശിയ്ക്ക് അറിയണതല്ലേ. എന്നിട്ടും ഇങ്ങനെ കിടന്നു ഉറങ്ങാന് നാണാവില്ലേ? <br />അമ്മയാണേല് വാവാച്ചി വന്നതില് പിന്നെ മീനൂട്ടിയോടു കളിക്കാനേ കൂടാറില്ല. വാവാച്ചി വന്നതില് പിന്നെ എല്ലാര്ക്കും തിരക്കാ.<br />അമ്മ അടുത്ത്തില്ലേല് അപ്പോള് തന്നെ കരയാന് തുടങ്ങും വാവാച്ചി. അതിനാണേല് നടക്കാനും അറിയില്ല ഇരിക്കാനും അറിയില്ല. എപ്പോഴും അമ്മയോ അമൂമ്മയോ എടുത്തു നടക്കണം. അല്ലെങ്കില് തൊട്ടിലില് ഉറങ്ങും. ഒന്നും മിണ്ടാനും അറിയില്ല.<br /><br />ഇപ്പോള് വല്യമുത്തശ്ശിക്ക് മാത്രമേ മീനൂനോട് ഇഷ്ടമുള്ളൂ. വല്യമുത്തശ്ശി എപ്പോഴും മീനൂട്ടിടെ കൂടെ തന്നെ ഉണ്ടാവും. <br />മീനുവും വല്യമുത്തശ്ശിയും മുറ്റത്തെ മൂവാണ്ടന് മാവിന്റെ ചുവട്ടില് എന്തോരം കളികള് ആണെന്നോ കളിക്കുക.<br />അമ്മൂമ്മ ആണേല് ഇപ്പോള് കഥ പറയാന് പോലും വരാറില്ല. വല്യമുത്തശ്ശിക്ക് ശ്രീരാമന്റെയുടെയും സീതയുടെയും കഥ മാത്രമേ അറിയൂ..<br />മീനൂനു ആ കഥ ഇപ്പോള് കേട്ടു കേട്ടു മതിയായി. <br />അമ്മൂമ്മ പറഞ്ഞു തന്ന മഞ്ഞ കിളിയുടെയും പൂവാലി പശുവിന്റെയും ഒക്കെ കഥകള് മീനുവാണ് വല്യ മുത്തശ്ശിക്ക് പറഞ്ഞു കൊടുത്തത്. <br /><br /> പുളിമരത്തിന്റെ ചോട്ടിലെ മുല്ലയില് പറന്നു നടക്കാറുള്ള മഞ്ഞ പൂമ്പാറ്റയെയും കാണാനില്ല. മൂവാണ്ടന് മാവിലെ പാട്ടുകാരി കുയിലും ഇല്ല്ല <br />മീനൂട്ടിക്കു കരച്ചില് വരുന്നു. <br /><br />ഇപ്പോഴിതാ മഴയും വന്നു. മഴ പെയ്തു പെയ്തു മുറ്റത്ത് ഒരു ചെറിയ പുഴയും ഉണ്ടായി. <br />മുത്തശ്ശി വന്നിരുന്നെങ്കില് ബോട്ട് ഉണ്ടാക്കി കളിക്കാമായിരുന്നു. <br /><br />മീനു വിളിച്ചാല് മുത്തശ്ശി ഉണരില്ലേ. ആരോ മുത്തശ്ശിയുടെ അടുത്ത് ഇരുന്നു മുത്തശ്ശിയുടെ രാമായണം വായിക്കുന്നുണ്ട്. ഇത് കേട്ടിട്ട് മുത്തശ്ശി എങ്ങനെയാ ഉറങ്ങുക. മീനൂനു ഒന്നും മനസ്സിലാവണില്ല. മീനു ഇതുവരെ കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത ആരൊക്കെയോ വീട്ടിലേക്കു വരുന്നു. അമ്മൂമ്മ എന്തിനാ കരയണേ. <br /><br />അമ്മ വന്നു മീനൂനെ എടുത്തു. വല്യ മുത്തശ്ശി മരിച്ചുവത്രേ. <br />മഴ പെയ്യുമ്പോള് ബോട്ട് ഉണ്ടാക്കി തരാംന്ന് പ്രോമിസ് ചെയ്തതല്ലേ. എന്നിട്ട് പോയി മരിച്ചുവത്രേ.<br />മീനൂനു ശരിക്കും കരച്ചില് വരുന്നുണ്ട്. <br /><br />മീനു വല്യ മുത്തശ്ശിയോട് പിണക്കാ. <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/228499487461668117-2142884601739806752?l=sapthaswarangal.blogspot.com' alt='' /></div>ദിയ കണ്ണന്http://www.blogger.com/profile/07942855298521885862noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-228499487461668117.post-77171286885694055382010-06-30T20:22:00.000-07:002010-06-30T20:22:40.583-07:00പുസ്തകമോ!!!! അതെന്താ...വായാടിയുടെ വായന പോസ്റ്റ് വായിച്ചപ്പോള് ഓര്മ വന്ന ഒരു ചെറിയ കഥ. ഒരു സയന്സ് ഫിക്ഷന് എന്ന് പറയാം. ഇത് എന്റെ സ്വന്തം സൃഷ്ടിയല്ല. ഞാന് എവിടെയോ എപ്പോഴോ വായിച്ച ഒരു കാര്യം നിങ്ങളോടും പങ്കു വയ്ക്കുന്നു.<br /><br />സയന്സ് ഫിക്ഷന് എന്താണെന്നു ഞാന് പറയേണ്ട കാര്യമില്ലല്ലോ. അതെ ഇതും വളരെ വളരെ വിദൂര ഭാവിയില് സംഭവിക്കാന് ഇടയുള്ള ഒരു കാര്യം.<br />ഒരു ആയിരം വര്ഷങ്ങള്ക്കു ശേഷം. ആയിരമാണോ അതോ മൂവായിരമോ ?ഇത് കൃത്യമായി ഞാന് ഓര്ക്കുന്നില്ല. എന്തായാലും കുറേ വര്ഷങ്ങള്ക്കു ശേഷം. ഓക്കേ? <br /><br />തട്ടിന്പുറത്ത് നിന്നും ടോമിന് അന്ന് വരെ കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത ഒരു വിചിത്ര സാധനം കിട്ടി, തട്ടിന്പുറമോ? ആയിരം വര്ഷങ്ങള്ക്കു ശേഷം അതുണ്ടോ? ഇങ്ങനെയൊന്നും ചോദിക്കണ്ട. കാരണം കഥയില് ചോദ്യമില്ല. ടോമിന് എത്ര ആലോചിട്ടും ഇത് എന്താണെന്നു മനസ്സിലായില്ല. ടീച്ചര് രോബോട്ടിനോട് ചോദിക്കാം എന്ന് വിചാരിച്ചു.<br />എല്ലാ കുട്ടികള്ക്കും ഒരു ടീച്ചര് റോബോട്ട് ഉണ്ട്. റോബോ ആണ് എല്ലാ വിഷയങ്ങളും പഠിപ്പിക്കുന്നത്. പരീക്ഷയും നടത്തും. ടോമിന്റെ മുതുമുത്തശ്ശന്മാരൊക്കെ സ്കൂള് എന്ന ഒരു സ്ഥലത്ത് പോയി ആണത്രേ പഠിച്ചിരുന്നത്. ടോമിന്റെ മുത്തശ്ശന് ആണ് ഈ സ്ക്കൂള് കഥ പറഞ്ഞു കൊടുത്തത്. സ്കൂളില് കുറേ കുട്ടികള് ഉണ്ടായിരുന്നു. എല്ലാവരെയും ഒരുമിച്ചു ഇരുത്തി ഒരു മനുഷ്യ ടീച്ചര് പഠിപ്പിക്കുമായിരുന്നു. മനുഷ്യന് പഠിപ്പിക്കുക എന്നത് ടോമിന് സങ്കല്പ്പിക്കാന് പോലും പറ്റില്ല.<br /><br />തട്ടിന്പുറത്ത് നിന്നു കിട്ടിയ വിചിത്ര സാധനം മുത്തശ്ശനെ കാണിച്ചാലോ. ഒരു പക്ഷേ മുത്തശ്ശന് ഈ വിചിത്ര വസ്തുവിനെ കുറിച്ച് എന്തെങ്കിലും അറിവുണ്ടായിരിക്കും.<br /><br />ടോം മുത്തശ്ശന്റെ മുറിയിലേക്ക് പോയി.<br />" മുത്തശ്ശാ..എനിക്ക് തട്ടിന്പുറത്ത് നിന്നും ഒരു വിചിത്ര സാധനം കിട്ടി. ഇത് എന്താണെന്നു മനസ്സിലാവുന്നേ ഇല്ല. കുറെ ചിത്രങ്ങള് ഉണ്ട് ഇതില്. പിന്നെ ഒരു സ്റ്റോറിയും. പക്ഷെ ഒരു ബട്ടണ് പോലുമില്ല. ... "<br />"ടോം..ഇത് ഞാനും കണ്ടിട്ടില്ല. പക്ഷേ ഇത് ഒരു പുസ്തകം ആണെന്ന് തോന്നുന്നു. എന്റെ വലിയ മുത്തശ്ശന് ഞാന് കുഞ്ഞായിരുന്നപ്പോള് എന്നോട് പുസ്തകത്തിനെ പറ്റി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. .. അദ്ധേഹത്തിന്റെ മുതു മുത്തശ്ശന് ഒരു ലൈബ്രറി ഉണ്ടായിരുന്നുവത്രേ. ആ ലൈബ്രറിയില് ധാരാളം പുസ്തകങ്ങള് ഉണ്ടായിരുന്നു. പേപ്പര് കൊണ്ടാണ് പുസ്ടകങ്ങള് ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നത്. അതില് അക്ഷരങ്ങള് മഷി കൊണ്ട് പ്രിന്റ് ചെയ്യുമായിരുന്നു. .."<br /><br /><br />ഓക്കേ. ഇത്രയും മതി. എനിക്ക് കഥ എഴുതാന് അറിയില്ല. സയന്സ് ഫിക്ഷന് എഴുതാന് തീരെ അറിയില്ല. ...<br /><br />വായന മരിക്കില്ലായിരിക്കും. പക്ഷേ പുസ്തകങ്ങള് ചിലപ്പോള് മരിക്കും. ഇപ്പോള് തന്നെ വായിക്കാന് നമ്മള് പുതിയ പുതിയ മാര്ഗങ്ങള് തേടുകയാണ്. കിന്റില്, ഐ പാഡ് ... മരങ്ങളെ രക്ഷിക്കാന് ...പ്രിന്റിംഗ് കഴിവതും ഒഴിവാക്കുന്നു. പേപ്പര് ടിക്കറ്റുകള് പോയി ഇ ടിക്കറ്റ് ആയി.. ന്യൂസ് പേപ്പര് , മാഗസിന്സ് ഒക്കെ നമമള് ഇപ്പോള് വായിക്കുന്നത് ഇന്റര്നെറ്റില്. <br /><br />അപ്പോള് ...ആയിരം വര്ഷങ്ങള്ക്കു ശേഷം..അതോ മൂവായിരമോ...<br /><br />ഈ കഥ നടന്നേക്കാം എന്ന് നിങ്ങള്ക്കും തോന്നുന്നില്ലേ..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/228499487461668117-7717128688569405538?l=sapthaswarangal.blogspot.com' alt='' /></div>ദിയ കണ്ണന്http://www.blogger.com/profile/07942855298521885862noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-228499487461668117.post-37851903796989931462010-06-01T00:27:00.000-07:002010-06-01T00:29:07.447-07:00പുതിയ വീട് !! പുതിയ സ്ഥലം!!രണ്ടര മണിക്കൂര് യാത്രയുടെ കാര്യം ഞാന് പറഞ്ഞിരുന്നില്ലേ? അവസാനം അതില് നിന്നും രക്ഷപ്പെട്ടു ഞാന്. ആറു മാസത്തെ തീവ്ര പരിശ്രമത്തിന്റെ ഫലമായി ഒരു വീട് കണ്ടുപിടിച്ചു. പുതിയ ഒരു വീട്ടിലേക്കു താമസം മാറ്റി. ഇപ്പോള് ഓഫീസില് നിന്നും രണ്ടു കിലോമീറ്റര് മാത്രം. രണ്ടാഴ്ചയായി ഇന്റര്നെറ്റ് ഒന്നും ഇല്ലാതെ ബോറടിച്ചു ഇരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. വന്നു വന്നു ഇന്റര്നെറ്റ് ഇല്ലാതെ ജീവിക്കാന് പറ്റില്ലെന്നായി. ഇപ്പോഴത്തെ പ്രശ്നം മഴയാണ്. ഇവിടെ വന്നു പിറ്റേ ദിവസം മുതല് തുടങ്ങിയതാണ്. വല്ലാത്ത തണുപ്പും. വളരെ മനോഹരമായ ഒരു സ്ഥലമാണ്. പക്ഷേ മഴ ഒന്നു മാറിയിട്ട് വേണ്ടേ പുറത്തിറങ്ങാന്. എന്നാലും ഇടയ്ക്കു ഒരു ബ്രേക്ക് കിട്ടിയപ്പോള് കുറച്ചു ഫോട്ടോസ് എടുത്തു. <br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_jvvfz0nccg8/TAS1MTdJd8I/AAAAAAAAAFA/Pl9TRxQb2GQ/s1600/Haven+Drive+-+House+-+40.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_jvvfz0nccg8/TAS1MTdJd8I/AAAAAAAAAFA/Pl9TRxQb2GQ/s320/Haven+Drive+-+House+-+40.jpg" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_jvvfz0nccg8/TAS0dsrtF6I/AAAAAAAAAEo/e-z11sDXB9Y/s1600/Haven+Drive+-+House+-+10.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_jvvfz0nccg8/TAS0dsrtF6I/AAAAAAAAAEo/e-z11sDXB9Y/s320/Haven+Drive+-+House+-+10.jpg" /></a><a href="http://4.bp.blogspot.com/_jvvfz0nccg8/TAS0wSKASpI/AAAAAAAAAEw/_VsQqc5s82c/s1600/Haven+Drive+-+House+-+20.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_jvvfz0nccg8/TAS0wSKASpI/AAAAAAAAAEw/_VsQqc5s82c/s320/Haven+Drive+-+House+-+20.jpg" /></a><a href="http://4.bp.blogspot.com/_jvvfz0nccg8/TAS06mJDTrI/AAAAAAAAAE4/GKXUdhi1_mA/s1600/Haven+Drive+-+House+-+44.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_jvvfz0nccg8/TAS06mJDTrI/AAAAAAAAAE4/GKXUdhi1_mA/s320/Haven+Drive+-+House+-+44.jpg" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/228499487461668117-3785190379698993146?l=sapthaswarangal.blogspot.com' alt='' /></div>ദിയ കണ്ണന്http://www.blogger.com/profile/07942855298521885862noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-228499487461668117.post-41514795925021572712010-04-28T01:51:00.000-07:002010-04-28T04:05:41.003-07:00Rangitotoകഴിഞ്ഞയാഴ്ച ഞങ്ങള് ഒരു ചെറിയ യാത്ര പോയി.പരീക്ഷ കഴിഞ്ഞതിന്റെ ക്ഷീണം മാറ്റാന് ഒരു ട്രിപ്പ് നല്ലതായിരിക്കും എന്ന് തോന്നി. ആ യാത്രയിലെ ചില വിശേഷങ്ങള് ഈ പ്രാവശ്യം പറയാം. <br /><br />ന്യൂസീലാന്റിലെ ഓക്ക്ലന്റ്റ് നഗരത്തില് നിന്നും ഫെറിയില് അര മണിക്കൂര് യാത്ര ചെയ്തു ഞങ്ങള് രണ്കിടോടോയില് എത്തി. ഹൌരാകി ഗള്ഫിലെ ഒരു ചെറിയ ദ്വീപ്. ആരും അവിടെ സ്ഥിരമായി താമസിക്കുനില്ല. വല്ലപ്പോഴും വന്നു പോകുന്ന സഞ്ചാരികള് മാത്രം. വെള്ളം പോലും വാങ്ങാനും കിട്ടില്ല. പ്രകുതി അതിന്റെ ഏറ്റവും ശുദ്ധമായ രൂപത്തില്. പ്രാണവായു ഏറ്റവും ശുദ്ധമായ രൂപത്തില് ശ്വസിച്ചത് അവിടെ പോയപ്പോഴയിരിക്കും എന്ന് തോന്നി.<br />ദ്വീപ് വളരെ ചെറുപ്പമാണ്. ഈ ലോകത്തേക്ക് വന്നിട്ട് വെറും എഴുന്നൂറ് വരഷങ്ങള്ക്ക് മാത്രം. എഴുന്നൂറ് വര്ഷങ്ങള്ക്കു മുന്പ് പസഫിക് സമുദ്രത്തില് ഉണ്ടായ കുറെ സ്ഫോടനങ്ങളുടെ ഫലമായി ഉയര്ന്നു വന്നതാണീ അഗ്നിപര്വത ദ്വീപ്. പണ്ട് ഹനുമാന് കയ്യിലെടുത്തു കൊണ്ടുപോയ മരുത്വാ മലയുടെ ആകൃതിയില് മനോഹരമാണ് ഈ ദ്വീപ് കാണാന് . ദ്വീപിന്റെ symmetrical ആകൃതി ആണ് അതിന്റെ സൌന്ദര്യം. "Under the Mountain " എന്ന സിനിമയുടെ മിക്ക ഭാഗങ്ങളും ചിത്രീകരിച്ചത് ഇവിടെ വച്ചാണ്. രണ്ടാം ലോക മഹായുദ്ധ കാലത്ത് ഇവിടെയായിരുന്നു ന്യൂസീലന്റിലെ പ്രധാന obdervation post .<br />ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ പൊഹുട്ടുക്കാവ മരങ്ങളുടെ ശേഖരവും ഇവിടെയാണ്. മനോഹരമായ ചുവന്ന പൂക്കള് ഉണ്ടാകുന്ന ഒരു മരമാണ് പൊഹുട്ടുക്കാവ. ഞങ്ങള് പോയപ്പോള് പൂക്കളില്ലായിരുന്നു. അത് കൂടാതെ ഇരുന്നൂറില്പരം മരങ്ങളും മറ്റു ചെടികളും ഇവിടെ വളരുന്നു. അത് മാത്രമല്ല വിവിധ തരം ഓര്ക്കിഡുകളും പന്നല് ചെടികളും. <br /><br /><br /> പൊഹുട്ടുക്കാവ<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_jvvfz0nccg8/S9gRtFsPTyI/AAAAAAAAAEg/EJ6OonpJgt0/s1600/DSC08438.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://3.bp.blogspot.com/_jvvfz0nccg8/S9gRtFsPTyI/AAAAAAAAAEg/EJ6OonpJgt0/s320/DSC08438.JPG" width="320" /></a></div><h1><br /></h1>ന്യൂസീലാന്റില് കാണുന്ന മവോരി വംശജരുടെ ഭാഷയില് രണ്ഗിടോടോ എന്ന് പറഞ്ഞാല് 'bloody sky ' എന്നാണ് അര്ഥം. രണ്ഗിടോടോയുടെ ഉത്ഭവത്തെ ചുറ്റി പറ്റി കുറെ മവോരി കഥകളും ഉണ്ട്. ഇതില് ഒന്നു ടാപുയകളുമായി ബന്ധപെട്ടതാണ്. ടാപുയ അഗ്നി ദൈവങ്ങളുടെ മക്കളാണ്. ഒരു രാത്രി ടാപുയ ദമ്പതികള് തമ്മില് വഴക്കിട്ടു. മവോരികളുടെ വിശ്വാസപ്രകാരം അഗ്നി ദേവതയാണ് മഹുയിക. വഴക്കിട്ട ദമ്പതികള് വഴക്കിനു അവസാനം മഹുയികയെ ശപിച്ചു. മഹുയിക പോയി ഭൂകമ്പങ്ങളുടെ ദേവനായ മടോഹോയോട് പരാതി പറഞ്ഞുവത്രേ. ടാപുയകളുടെ താമസസ്ഥലമായ മല നശിപ്പിക്കാന് മടോഹോ അയച്ച പ്രകമ്പനങ്ങളെ ഭൂമി വിഴുങ്ങിയെന്നും അതിന്റെ ഫലമായി ഓക്ക്ലന്റിന്റെ വടക്കേ തീരത്തു പുപുകെ തടാകം ഉണ്ടയിയെന്നും രണ്ഗിടോടോ സമുദ്രത്തില് നിന്നും ഉയര്ന്നു വന്നുമെന്നാണ് ഒരു കഥ. രണ്ഗിടോടോയെ മഞ്ഞുപുതയ്ക്കുമ്പോള് അത് ടാപുയകളുടെ കണ്ണ്നീരാണെന്ന് പറയാറുണ്ട്.<br /><br />രണ്ഗിടോടോയുടെ സമ്മിറ്റിലേക്ക് എത്താന് മൂന്നാല് പാതകള് ഉണ്ട്. അതിലെ ഏറ്റവും നീളം കുറഞ്ഞ ട്രാക്കാണ് ഞങ്ങള് തിരഞ്ഞെടുത്തത്. ഒരു മണിക്കൂര് കൊണ്ട് സമ്മിറ്റില് എത്തും എന്നായിരുന്നു വാഗ്ദാനം. പക്ഷേ ഞങ്ങള് അതിന്റെ ഇരട്ടി സമയമെടുത്തു. വഴിയിലൊക്കെ നിന്നു കുറെ പടമൊക്കെ എടുത്തു പോയത് കൊണ്ടാകും. രണ്ഗിടോടോയുടെ മുകളില് നിന്നുള്ള കാഴ്ച മനോഹരം. ഓക്ക്ലാന്റ് നഗരവും മറ്റു കുഞ്ഞു കുഞ്ഞു ദ്വീപുകളും വര്ണനാതീതം.<br />സമ്മിറ്റില് നിന്നും കുറച്ചു താഴേക്കു നടക്കുമ്പോള് ലാവ ഗുഹകളിലേക്ക് ഒരു ചെറിയ വഴി കാണാം. അതുവഴി 15 മിനിട്ട് നടക്കുമ്പോള് ലാവ ഗുഹകള് . ഇവിടെ പാമ്പും പഴുതാരയും പാറ്റയും എലിയും ഒന്നും ഇല്ല്ല. അതുകൊണ്ട് തന്നെ നമുക്ക് സമാധാനമായി ഗുഹയുടെ ഉള്ളിലേക്ക് പോകാം.<br /><br />ട്രെക്കിംഗ് എനിക്ക് പറഞ്ഞിട്ടുള്ള ഒരു കാര്യമല്ല എന്ന് തോന്നുന്നു.നടന്നു നടന്നു ക്ഷീണിച്ചു. കൊണ്ട് പോയ വെള്ളമൊക്കെ തുടക്കത്തിലെ കുടിച്ചു തീര്ത്തു. എന്നാലും സമ്മിറ്റിന്റെ മുകളില് നില്ക്കുമ്പോള് ശരിക്കും നമുക്ക് തോന്നും ഈ കാഴ്ചകള്ക്ക് വേണ്ടി എത്ര നടന്നാലും സാരമില്ല. അത് മാത്രമല്ല ഒരു ഉറങ്ങുന്ന അഗ്നിപര്വതത്തിന്റെ മുകളില് ആണ് നില്ക്കുന്നത്. ഹാആആആആആഅ ........ ഭയങ്കര സന്തോഷം ..... എവറസ്റ്റു കയറിയതിനെക്കാള് സന്തോഷം.<br />അത് പറഞ്ഞപ്പോഴാ ..ഞങ്ങളുടെ ഫെറിയില് ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരാളുടെ അമ്മൂമ്മ എവറസ്റ്റു കീഴടക്കിയുണ്ടത്രേ.<br /><br /><br />ഇനി ചിത്രങ്ങള് സംസാരിക്കട്ടെ. അധികം പറഞ്ഞു ഞാന് നിങ്ങളെ ബോറടിപ്പിക്കുന്നില്ല.<br /><br />ചിത്രങ്ങള്ക്ക് കടപ്പാട് കണ്ണനോട് . <br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_jvvfz0nccg8/S9gM9Zzp8OI/AAAAAAAAAEQ/wgTNElOhRtM/s1600/DSC00143.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://3.bp.blogspot.com/_jvvfz0nccg8/S9gM9Zzp8OI/AAAAAAAAAEQ/wgTNElOhRtM/s320/DSC00143.JPG" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_jvvfz0nccg8/S9gNH6P0iHI/AAAAAAAAAEY/O5bph_dyHTw/s1600/DSC00146.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://1.bp.blogspot.com/_jvvfz0nccg8/S9gNH6P0iHI/AAAAAAAAAEY/O5bph_dyHTw/s320/DSC00146.JPG" width="320" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_jvvfz0nccg8/S9gNLYXe9wI/AAAAAAAAAEc/eNOXk6_pzOs/s1600/DSC00152.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://4.bp.blogspot.com/_jvvfz0nccg8/S9gNLYXe9wI/AAAAAAAAAEc/eNOXk6_pzOs/s320/DSC00152.JPG" width="320" /></a></div><br /><br />ലാവ ഗുഹകള് <br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_jvvfz0nccg8/S9f1hYNE7SI/AAAAAAAAADI/mbbr9lDlPzI/s1600/DSC00239.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://1.bp.blogspot.com/_jvvfz0nccg8/S9f1hYNE7SI/AAAAAAAAADI/mbbr9lDlPzI/s320/DSC00239.JPG" width="320" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_jvvfz0nccg8/S9f1rLtXq7I/AAAAAAAAADQ/kjX2XLhwgRk/s1600/DSC00243.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://3.bp.blogspot.com/_jvvfz0nccg8/S9f1rLtXq7I/AAAAAAAAADQ/kjX2XLhwgRk/s320/DSC00243.JPG" width="320" /></a></div>ക്രെയ്ടര് <br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_jvvfz0nccg8/S9gUzT4Q_PI/AAAAAAAAAEk/5rxYcygKkjo/s1600/Rangitoto+Crater.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_jvvfz0nccg8/S9gUzT4Q_PI/AAAAAAAAAEk/5rxYcygKkjo/s1600/Rangitoto+Crater.jpg" /></a></div><br /><br />ദ്വീപിലെ ചില അന്തേവാസികള്<br /><br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_jvvfz0nccg8/S9gMJZYt3VI/AAAAAAAAAEI/WZ9qo5ozfEc/s1600/DSC00290.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://1.bp.blogspot.com/_jvvfz0nccg8/S9gMJZYt3VI/AAAAAAAAAEI/WZ9qo5ozfEc/s320/DSC00290.JPG" width="320" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_jvvfz0nccg8/S9gMD48RcuI/AAAAAAAAAEE/CuiOwQYDpDU/s1600/DSC00229.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://1.bp.blogspot.com/_jvvfz0nccg8/S9gMD48RcuI/AAAAAAAAAEE/CuiOwQYDpDU/s320/DSC00229.JPG" width="320" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_jvvfz0nccg8/S9gL_HsWE-I/AAAAAAAAAEA/VIXbfpyzfvM/s1600/DSC00297.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://1.bp.blogspot.com/_jvvfz0nccg8/S9gL_HsWE-I/AAAAAAAAAEA/VIXbfpyzfvM/s320/DSC00297.JPG" width="320" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_jvvfz0nccg8/S9gL9q2R3-I/AAAAAAAAAD8/cntJ_OmSPXg/s1600/DSC00296.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://3.bp.blogspot.com/_jvvfz0nccg8/S9gL9q2R3-I/AAAAAAAAAD8/cntJ_OmSPXg/s320/DSC00296.JPG" width="320" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_jvvfz0nccg8/S9gL6h-HS2I/AAAAAAAAAD4/yEGXwDzNki0/s1600/DSC00274.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://3.bp.blogspot.com/_jvvfz0nccg8/S9gL6h-HS2I/AAAAAAAAAD4/yEGXwDzNki0/s320/DSC00274.JPG" width="320" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_jvvfz0nccg8/S9gL5K1aG3I/AAAAAAAAAD0/A0yXXeN6_dQ/s1600/DSC00268.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/_jvvfz0nccg8/S9gL5K1aG3I/AAAAAAAAAD0/A0yXXeN6_dQ/s320/DSC00268.JPG" width="213" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_jvvfz0nccg8/S9gL3SdaqdI/AAAAAAAAADw/lwxQD4vDH_s/s1600/DSC00267.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://4.bp.blogspot.com/_jvvfz0nccg8/S9gL3SdaqdI/AAAAAAAAADw/lwxQD4vDH_s/s320/DSC00267.JPG" width="320" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_jvvfz0nccg8/S9gL1DDayII/AAAAAAAAADs/YZf7Z78x-gE/s1600/DSC00266.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://4.bp.blogspot.com/_jvvfz0nccg8/S9gL1DDayII/AAAAAAAAADs/YZf7Z78x-gE/s320/DSC00266.JPG" width="320" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_jvvfz0nccg8/S9gLysdWJTI/AAAAAAAAADo/cMIjgDt8IbE/s1600/DSC00175.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://2.bp.blogspot.com/_jvvfz0nccg8/S9gLysdWJTI/AAAAAAAAADo/cMIjgDt8IbE/s320/DSC00175.JPG" width="320" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_jvvfz0nccg8/S9gLxGpD3vI/AAAAAAAAADk/d0llLOjMYXQ/s1600/DSC00155.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://2.bp.blogspot.com/_jvvfz0nccg8/S9gLxGpD3vI/AAAAAAAAADk/d0llLOjMYXQ/s320/DSC00155.JPG" width="320" /></a></div><br />സമ്മിറ്റില് നിന്നുള്ള ദൃശ്യങ്ങള് <br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_jvvfz0nccg8/S9f1mkVipCI/AAAAAAAAADM/F-FqaLriFEc/s1600/DSC00207.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://4.bp.blogspot.com/_jvvfz0nccg8/S9f1mkVipCI/AAAAAAAAADM/F-FqaLriFEc/s320/DSC00207.JPG" width="320" /></a></div><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_jvvfz0nccg8/S9f1t47rbFI/AAAAAAAAADU/tGBOpoZ8SnY/s1600/DSC00221.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://4.bp.blogspot.com/_jvvfz0nccg8/S9f1t47rbFI/AAAAAAAAADU/tGBOpoZ8SnY/s320/DSC00221.JPG" width="320" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_jvvfz0nccg8/S9f1vzgFy0I/AAAAAAAAADY/Q2S2xN4wtrU/s1600/DSC00215.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://1.bp.blogspot.com/_jvvfz0nccg8/S9f1vzgFy0I/AAAAAAAAADY/Q2S2xN4wtrU/s320/DSC00215.JPG" width="320" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_jvvfz0nccg8/S9f10L4Y5AI/AAAAAAAAADc/lR378Z3QS_0/s1600/DSC00214.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://1.bp.blogspot.com/_jvvfz0nccg8/S9f10L4Y5AI/AAAAAAAAADc/lR378Z3QS_0/s320/DSC00214.JPG" width="320" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_jvvfz0nccg8/S9f14n4sEnI/AAAAAAAAADg/FlVcuH2dLZE/s1600/DSC00204.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://4.bp.blogspot.com/_jvvfz0nccg8/S9f14n4sEnI/AAAAAAAAADg/FlVcuH2dLZE/s320/DSC00204.JPG" width="320" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/228499487461668117-4151479592502157271?l=sapthaswarangal.blogspot.com' alt='' /></div>ദിയ കണ്ണന്http://www.blogger.com/profile/07942855298521885862noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-228499487461668117.post-17468474448456569912010-04-17T14:17:00.000-07:002010-04-17T14:17:24.623-07:00തിരക്കോടൂ തിരക്ക് .........................കഴിഞ്ഞ ഒരു മാസമായി ഒരു പുതിയ ജോലിയുടെ തത്രപ്പാടില് ബ്ലോഗുകള് ഒന്നും നോക്കിയിട്ടില്ല. ഈ ജോലി എനിക്ക് വളരെ ഇഷ്ടമായി. ഓഫീസ് കൂടെ ജോലി ചെയ്യുന്നവര് എല്ലാം ഒത്തിരി ഇഷ്ടമായി. ഒരേ ഒരു പ്രശ്നം മാത്രം. ദിവസത്തിന്റെ 2 മണിക്കൂറില് കൂടുതല് ബസിലാണ് ഇപ്പോള്. എന്റെ പഴയ ഓഫീസിലേക്ക് ട്രൈനീല് 15 മിനിട്ട് മതിയായിരുന്നു. ട്രെയിന് യാത്രയും മിസ്സ് ചെയ്യുന്നു. പ്രകൃതിയുടെ ഏറ്റവും നല്ല മുഖം കാണണമെങ്കില് ഇവിടെ ട്രെയിനില് യാത്ര ചെയ്യണം എന്നാണ്. ബസ് യാത്ര എനിക്ക് എന്തോ ഇഷ്ടമാവുന്നില്ല. ശ്വസിക്കാന് വായു ഇല്ലാത്ത ഒരു പ്രതീതി. എന്തായാലും ആദ്യത്തെ അഴ്ച്ച്ചയെക്കള് മെച്ചപ്പെട്ടു വരുന്നുണ്ട് കാര്യങ്ങള്. ശരിയാവുമായിരിക്കും.<br /><br />ബസ് യാത്ര മാറ്റി നിര്ത്തിയാല് പുതിയ Lസ്ഥലം ഞാന് വളരെ എന്ജോയ് ചെയ്യുന്നുണ്ട്. കുറച്ചു പുതിയ കൂട്ടുകാരെ കിട്ടി. വളരെ കംഫര്ട്ടബിള്.<br /><br />അതിനിടയ്ക്ക് പരീക്ഷാ ചൂടും. എന്തായാലും ഉടനെ തന്നെ ദിയ തിരിച്ചു വരും. :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/228499487461668117-1746847444845656991?l=sapthaswarangal.blogspot.com' alt='' /></div>ദിയ കണ്ണന്http://www.blogger.com/profile/07942855298521885862noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-228499487461668117.post-60972914911367954502010-03-27T23:15:00.000-07:002010-03-27T23:17:00.517-07:00ഏദന് തോട്ടംഇത് കണ്ണന് പറഞ്ഞ ഒരു കഥയാണ്. കുറച്ചു രസകരമായി തോന്നി.നിങ്ങളോടും പറയാമെന്നു കരുതി.<br /><br />രണ്ടു മൂന്നു വര്ഷങ്ങള്ക്കു മുന്പ് ഒരു ദിവസം. അമ്മ രാവിലെ ഓഫീസില് പോയി. അച്ഛന് ഒരു ഒഫീഷ്യല് മീറ്റിംഗ് ഉണ്ട്. അച്ഛനെ പിക്ക് ചെയ്യാന് ഒരു ഫ്രണ്ട് വരുമെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. പക്ഷേ രാവിലെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. അദ്ദേഹത്തിന് എന്തോ അസൌകര്യമായതിനാല് മറ്റൊരു ഫ്രണ്ടിനെ ഈ കാര്യം ഏല്പ്പിച്ചു എന്ന്.<br />കണ്ണന് ഓഫീസില് പോകാന് തയ്യാറെടുക്കുകയായിരുന്നു. അച്ഛന് കുളിക്കാന് പോയപ്പോള് കണ്ണനോട് പറഞ്ഞു . പുള്ളി വരുകയാണെങ്കില് ഉള്ളില് കയറ്റിയിരുത്തണം, മാത്രമല്ല ചായയോ കാപ്പിയോ എന്താ എന്ന് വച്ചാല് അത് കൊടുക്കുകയും വേണം. കണ്ണന് അതൊക്കെ സമ്മതിച്ചു.<br /><br />അപ്പോള് ആരോ കാളിംഗ് ബെല് അടിച്ചു. കണ്ണന് നോക്കിയപ്പോള് ഫോര്മല് ആയി ഡ്രസ്സ് ചെയ്ത രണ്ടു പേര്.<br />"അച്ഛന് കുളിക്കാന് പോയി. ഇപ്പോള് വരും. അങ്കിള് കയറി ഇരിക്കൂ. " <br />"ശരി മോനെ!! "<br />"അങ്കിള് കുടിക്കാന് എന്താ വേണ്ടത്? ചായ എടുക്കട്ടെ " കണ്ണനിലെ ആതിഥ്യ മര്യാദ ഉണര്ന്നു.<br />" ഒന്നും വേണ്ട മോനെ. ഇപ്പോള് ബ്രേക്ക് ഫാസ്റ്റ് കഴിച്ചതെ ഉള്ളൂ. "<br /><br />അപ്പ്ഴെകും അച്ഛന് എത്തി.കണ്ണന് ഓഫീസില് പോവാന് ലേറ്റ് ആയതു കൊണ്ട് പെട്ടെന്ന് തന്നെ പോവാന് തുടങ്ങി. അപ്പോള് അങ്കിള് പറഞ്ഞു.<br /><br />"മോനും ഇരിക്കൂ. മോനോടും കൂടെ സംസാരിക്കാം."<br />പാവം കണ്ണന്. അച്ഛന്റെ ഫ്രണ്ട്സ് അല്ലേ. ശരി. ഇരിക്കാം എന്ന മട്ടില് അവിടെ നിന്നു.<br /><br />അങ്കിള് സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി. <br />" സാര് , ഒന്നു ആലോചിച്ചു നോക്കൂ. ഈ ലോകത്ത് നടക്കുന്ന ഭീകരതകള് !!!!"<br /><br />കണ്ണനും അച്ഛനും ..." ങേ ....." <br />" പേമാരി,കൊടുങ്കാറ്റു, സുനാമി, ഭൂമി കുലുക്കം. "<br />" കള്ളക്കടത്ത്,കവര്ച്ച്ച,കൊലപാതകം .... എന്തൊക്കയാണ് ഇവിടെ നടക്കുന്നത്. "<br />കണ്ണനും അച്ഛനും പരസ്പരം നോക്കി ...." ................."<br />"എത്ര എത്ര കുട്ടികള് മരിക്കുന്നു ?"<br />എത്ര എത്ര കുട്ടികള് അനാഥരാകുന്നു ?<br />എത്ര എത്ര മാതാപിതാക്കള് അവരുടെ കുട്ടികളെ കാണാതെ വിഷമിക്കുന്നു?"<br />അച്ഛനും കണ്ണനും ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല. രണ്ടു പേരും അന്തം വിട്ടു കുന്തം വിഴുങ്ങിയ പോലെ വാപൊളിച്ചു നില്ക്കുകയായിരുന്നു.<br />അങ്കിള് അപ്പോഴും പൂര്വ്വാധികം ശക്തിയോടെ തുടരുന്നു. <br />"സാറിനെന്തു തോന്നുന്നു? .."<br /> അച്ഛന് ..."എനിക്ക്..അല്ല...ഇതൊന്നും നമ്മുടെ കയ്യില് ഉള്ള കാര്യങ്ങള് അല്ലല്ലോ .." <br />അങ്കിള് വിടാന് ഭാവമില്ല.<br /><br />പുള്ളിക്കാരന് ഉടന് തന്നെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ബ്രീഫ്കേസ് തുറന്നു. അതില് നിന്നും ഒരു പെയിന്റിംഗ് പുറത്തെടുത്തു.<br />" സാര് ഈ ചിത്രത്തില് നോക്കൂ. എന്നിട്ട് ഒന്നു സങ്കല്പ്പിക്കൂ . സാര് ഈ ഏദന് തോട്ടത്തില് കൂടെ മന്ദം മന്ദം<br />നടക്കുകയാണ്. മന്ദമാരുതന് സാറിനെ തഴുകി തലോടി കടന്നു പോകുന്നു. പെട്ടെന്ന് പൂമ്പാറ്റകള് സാറിനെ സ്പര്ശിച്ചു പറന്നകലുന്നു. രോമാഞ്ചം കൊള്ളിക്കുന്നു.<br />അവിടെ അതാ ഒരു മേശ അതില് <br />കഴിക്കാന് ഇഷ്ട വിഭവങ്ങള്. കുടിക്കാന് മധുര പാനീയങ്ങള് .... "<br />അച്ഛന് " അല്ല എനിക്ക് ഒന്നും മനസ്സിലാകുന്നില്ല. വണ്ടി കൊണ്ട് വന്നിട്ടില്ലേ. " <br />കണ്ണന് ഇത്രയയപ്പോള് ചിരി വന്നു എണീറ്റ് പോയി. അച്ഛന് അവിടെ നിന്നു കണ്ണനെ നോക്കി കൈ കൊണ്ടും കണ്ണ് കൊണ്ടും എന്തൊക്കെയോ ആന്ഗ്യം കാണിക്കുന്നുണ്ട്.<br />അപ്പോള് അതാ ഫോണ് റിംഗ് ചെയ്യാന് തുടങ്ങി. അച്ഛന് അവിടെ നിന്നും ഓടി വന്നു ഫോണ് എടുത്തു. വിളിച്ചത് അച്ഛനെ ഫ്രണ്ടിന്റെ ഡ്രൈവര് ആയിരുന്നു. " സാറെ വണ്ടി വരാന് അഞ്ചു മിനിട്ട് കൂടി എടുക്കും. ജങ്ക്ഷനില് നില്ക്കുകയാ "<br />അച്ഛന് ഇത് കേട്ട പാതി കേള്ക്കാത്ത പാതി ഫോണ് കട്ട് ചെയ്തു ഓടി വന്നു. <br />" നിങ്ങള് ആരാ ? എവിടുന്നാ ?"<br /> അപ്പോള് അങ്കിള് ഒരു ലീഫ്ലെറ്റ് എടുത്തു അച്ഛന് കൊടുത്തു. എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു.<br />" നമുക്ക് ഒരു നിമിഷം പ്രാര്ത്ഥിക്കാം "<br /><br />ഇത് കേട്ട കണ്ണന് ഒന്നും അറിയാത്ത മട്ടില് അച്ചന്റെ മുന്നില് നിന്നും ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു. അതിനു ശേഷം ആരാ എവിടുന്നാ എന്നൊക്കെ ചോദിച്ചു ഉറപ്പ് വരുത്തിയ ശേഷമല്ലാതെ കണ്ണന് ആര്ക്കും വാതില് തുറന്നു കൊടുക്കാറില്ല.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/228499487461668117-6097291491136795450?l=sapthaswarangal.blogspot.com' alt='' /></div>ദിയ കണ്ണന്http://www.blogger.com/profile/07942855298521885862noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-228499487461668117.post-8445959833247310562010-03-17T22:46:00.000-07:002010-03-27T23:17:23.777-07:00തോമസ് ആല്വാ കണ്ണന്ഇന്ന് അമ്മയെ വിളിച്ചപ്പോള് ഗാര്ഡനിംഗ്, കൃഷി ഒക്കെ ആയിരുന്നു വിഷയങ്ങള്. അമ്മ അവിടെ പല നിറങ്ങളിലുള്ള മുളകുകളും ചീരയും വെണ്ടക്കയും പയറും ഒക്കെ ചെടിച്ചട്ടിയില് വളര്ത്തുന്ന കാര്യം പറഞ്ഞു. അത് പറഞ്ഞു കുറേ വര്ഷങ്ങള്ക്കു മുന്പുള്ള ചീര കൃഷിയില് എത്തി.<br />അമ്മ കുറേ വര്ഷങ്ങള്ക്കു മുന്പ് ടെറസ്സില് ചീര വളര്ത്തിയിരുന്നു. അതും ചെടിച്ചട്ടികളില് ആയിരുന്നു. അപ്പോള് ഒരു ദിവസം കണ്ണന് അമ്മയെ സഹായിക്കാന് വന്നു. കണ്ണന് അഞ്ചോ ആറോ വയസ്സ് പ്രായമുള്ള കാലത്തെ കഥയാണ് പറയുന്നത്. ഒന്നു രണ്ടു ചെടി ചട്ടികളില് കണ്ണന് തന്നെ വെള്ളം ഒഴിക്കാന് തുടങ്ങി. പിന്നെ എല്ലാ ദിവസവും അതൊരു പതിവായി തീര്ന്നു. അമ്മ ഓഫീസില് നിന്നെത്തി ചെടികള് നനയ്ക്കുമ്പോള് കണ്ണനും ഒപ്പം വന്നു കണ്ണന്റെ രണ്ടു ചെടി ചട്ടികളിലെ ചീരക്കും വെള്ളം ഒഴിക്കും. കുറേ നാള് കഴിഞ്ഞപ്പോള് അമ്മ ചീര കറി വെയ്ക്കാന് വേണ്ടി മുറിച്ചു. അപ്പോള് കണ്ണന് കണ്ണന്റെ ചെടിച്ചട്ടികളിലെ ചീര തന്നെ കണ്ണന് കറി വെയ്ക്കണം. പക്ഷേ അതില് അമ്മ ഉപ്പും മുളകും ഒന്നും ഇടരുത് എന്ന് വാശി പിടിച്ചു. അമ്മ കുറെയൊക്കെ പറഞ്ഞെങ്കിലും എല്ലാ ദിവസവും ചെടികള്ക്ക് കൃത്യമായി വെള്ളം നനച്ച കുട്ടിയ്ക്ക് ഒരു പ്രോത്സാഹനം ആയിക്കോട്ടെ എന്ന് കരുതി ആ ചീര മാത്രമായി കറി വയ്ക്കാന് സമ്മതിച്ചു. കറി എന്ന് പറഞ്ഞാല് ആ ചീര മാത്രം വേവിച്ചു. പിന്നീട് കണ്ണന് ചീര കഴിക്കാന് കൊടുത്തപ്പോള് കുട്ടിക്ക് ആകെ വിഷമമായി. അമ്മ കുറെ ചോദിച്ചപ്പോള് കണ്ണന് പറഞ്ഞു. കണ്ണന് ആ ചെടിചട്ടികളില് മുളക് പൊടിയും ഉപ്പും ഒക്കെ ഇട്ടിരുന്നുവത്രേ. അതൊക്കെ ആദ്യമേ ഇട്ടാല് പിന്നെ കറി വെയ്ക്കുമ്പോള് അതൊന്നും ഇടേണ്ടി വരില്ല എന്നായിരുന്നു കണ്ണന്റെ പ്രതീക്ഷ.<br />ഇത് കേട്ടപ്പോള് എനിക്ക് ഓര്മ വന്നത് കോഴി മുട്ടകള്ക്ക് മേല് അടയിരിക്കാന് ശ്രമിച്ച തോമസ് ആല്വാ എഡിസനെയാണ്. ഒരു തോമസ് ആല്വാ കണ്ണന് ആവാന് സാധ്യതയുണ്ടായിരുന്നു എന്നും കണ്ണനോട് പറഞ്ഞു.<br />പിന്നെ അമ്മക്ക് രണ്ടു കോഴികളും ആ കാലത്ത് ഉണ്ടായിരുന്നു. അല്ലിയും മല്ലിയും. എല്ലാ ദിവസവും എപ്പോള് പുറത്തിറങ്ങിയാലും അമ്മയുടെ തോട്ടത്തിലെ ഇലകള് തിന്നു നശിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു അവരുടെ പ്രധാന ജോലി. അപ്പോള് ഒരു ദിവസം കണ്ണന് ഒരു ചെറിയ കത്രികയുമായി വന്നു അമ്മയുടെ ചെടികള് ഷേപ്പ് ചെയ്യാന് തുടങ്ങി. ഏതോ ഒരു പാര്ക്കിലെ ചെടികള് കണ്ടപ്പോള് ഉണ്ടായ പുതിയ ആഗ്രഹം. കണ്ണന് ചെടികള് മുറിച്ചു മുറിച്ചു അവസാനം ഒരില പോലും ബാക്കിയില്ലാതെ ആയി അത്രേ. പിന്നെ അമ്മ പറഞ്ഞു അല്ലിയും മല്ലിയും കണ്ണനെക്കാള് നല്ല തോട്ടക്കാര് ആണ്. <br /><br />എന്തായാലും ഇത്രയും ഒക്കെ ആയപ്പോള് കണ്ണനും ഗാര്ഡനിംഗ് -ല് പിന്നെ അധികം സാഹസങ്ങള് ചെയ്യാന് മുതിര്ന്നില്ല. എന്തൊക്കെ വിപ്ലവാത്മകമായ ഗാര്ഡനിംഗ് കണ്ടു പിടിത്തങ്ങളാണാവോ നമുക്ക് നഷ്ടമായത്. :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/228499487461668117-844595983324731056?l=sapthaswarangal.blogspot.com' alt='' /></div>ദിയ കണ്ണന്http://www.blogger.com/profile/07942855298521885862noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-228499487461668117.post-61770446968655965612010-03-17T00:10:00.000-07:002010-03-17T00:10:46.592-07:00ശിഷ്യനും മകനുംനിങ്ങള്ക്ക് ആര്ക്കെങ്കിലും വള്ളത്തോള് നാരായണ മേനോന്റെ ശിഷ്യനും മകനും കവിതയുടെ വരികള് ഓര്മ്മയുണ്ടോ? കുറച്ചു നാളായി ഓര്ക്കാന് ശ്രമിക്കുകയാണ്.<br /><br />പക്ഷേ കിട്ടുന്നേ ഇല്ല. <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/228499487461668117-6177044696865596561?l=sapthaswarangal.blogspot.com' alt='' /></div>ദിയ കണ്ണന്http://www.blogger.com/profile/07942855298521885862noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-228499487461668117.post-48788057984425882962010-03-07T02:56:00.000-08:002010-03-27T23:17:47.049-07:00എസ്ക്വയെര്സ്ശിശിര കാലം തുടങ്ങിയെന്നൊക്കെ ആണ് പറയുന്നതെങ്കിലും ചൂടിനു യാതൊരു കുറവുമില്ല. ഞങ്ങളുടെ അപ്പര്ട്ട്മെന്റ് ഒരു മൈക്രോ വേവ് അവന് പോലെ തിളയ്ക്കുകയായിരുന്നു. കണ്ണന് ആണെങ്കില് രണ്ടു മൂന്നു ആഴ്ചകളായി സോഷ്യല് മീഡിയ റിസര്ച്ച് പേപ്പറിന്റെ ടെന്ഷനില് ആണ്. കണ്ണന് ഉറങ്ങുന്നുണ്ടോ എന്ന് തന്നെ സംശയമാണ്. എല്ലാ ദിവസവും ഒത്തിരി വൈകിയും എഴുത്തും വായനയും തകൃതിയായി നടക്കുന്നുണ്ട്. കണ്ണന് ഈ പ്രാവശ്യം കിട്ടിയ സൂപര്വൈസര് ആണെങ്കില് ഒരു ഭീകരിയാണെന്നാണ് കേള്വി. ഈ പറഞ്ഞ കാരണങ്ങള് കൊണ്ട് തന്നെ ഒരു സണ്ഡേ ആഫ്ടര്നൂണ് വേസ്റ്റ് ചെയ്യണ്ട എന്ന് കരുതി ഞങ്ങള് പുറത്തേക്കിറങ്ങി. വീട്ടില് തന്നെയിരുന്നാല് ഒരു രണ്ടു മൂന്നു മണിക്കൂര് ഉറങ്ങി തീര്ക്കും എന്ന് ഉറപ്പായിരുന്നു. ചൂട് കൂടി കൂടി ഒരു പനി പിടിച്ച മാതിരി ക്ഷീണം തോന്നുന്നുണ്ടായിരുന്നു. . എസ്ക്വയെര്സ്-ല് പോയിരുന്നാല് രണ്ട്ട് ഗുണങ്ങള് ഉണ്ട് . ഒന്നു എ സി ..പിന്നെ ഒരു മണിക്കൂര് നമുക്ക് ഫ്രീ ഇന്റര്നെറ്റ് കിട്ടും.. അത് കഴിഞ്ഞാലും നമുക്ക് പബ്ലിക് ലൈബ്രറിയുടെ ഫ്രീ വൈ ഫൈ ഉപയോഗിക്കാം. അതുകൊണ്ട് ലൈബ്രറിയുടെ തൊട്ടടുത്തുള്ള എസ്ക്വയെര്സ് തന്നെ സെലക്ട് ചെയ്തു. എസ്ക്വയെര്സ് ഞങ്ങള്ക്ക് വളരെ ഇഷ്ടപെട്ട ഒരു കോഫി ഷോപ്പ് ആണ്.<br /><br />അങ്ങനെ എസ്ക്വയെര്സ്-ല് എത്തി. സൌകര്യ പ്രദമായ ഒരു മേശയും കിട്ടി. അടുത്ത് തന്നെ പവര് സോക്കറ്റ് ഉണ്ട്. അപ്പോള് ലാപ്ടോപ് ചാര്ജ് ചെയ്യാന് കുഴപ്പമില്ല. എന്താ തിരക്ക് വീക്ക് ഡെയ്സ് ഒരിക്കലും ഇത്രയും തിരക്ക് കണ്ടിട്ടില്ല ഇവിടെ. വീക്ക് എന്ഡ് എല്ലാരും ഇവിടെയാണെന്ന് തോന്നുന്നു. എല്ലാ പ്രായക്കാരും. എല്ലാവര്ക്കും ലാപ്ടോപ്, നെറ്റ് ബുക്ക് അങ്ങനെ എന്തെങ്കിലും ഉണ്ട്. സ്റ്റുഡന്റ്സ് ആണ് കൂടുതലും. പരീക്ഷക്കാലം ആണ്. എല്ലാവരും കുറെയധികം പുസ്തകങ്ങളും ആയാണ് ഇരിപ്പ്. ലൈബ്രറി തൊട്ടടുത്ത് ആവുന്നതിന്റെ ഒരു സൌകര്യവും ഉണ്ട്. കണ്ണന് അപ്പോള് തന്നെ സോഷ്യല് മീഡിയയുടെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ഊളിയിട്ടു പോയി. റിപ്പോര്ട്ടിന്റെ അവസാന മിനുക്ക് പണികളിലാണ്. എന്നാല് പിന്നെ ഞാന് ഒരു ബ്ലോഗ് എഴുതിയേക്കാം എന്ന് വിചാരിച്ചു തുടങ്ങിയതാണ് ഈ പോസ്റ്റ്.<br /><br />തൊട്ടടുത്ത ടേബിളില് ഒരു ചീനക്കാരി പെണ്കുട്ടിയും ആ കുട്ടിയുടെ അച്ഛനും. മൂന്നോ നാലോ വയസ്സ് മാത്രമേ ഉണ്ടാവൂ ആ കുട്ടിക്ക്. മേശപ്പുറത്തു കുറേ കുട്ടി പഞ്ചസാര പായ്ക്കറ്റുകള് ഉണ്ട്. അത് ഒന്നൊന്നായി കഴിച്ചു കൊണ്ടേയിരിക്കുകയാണ് ആ കുട്ടി. അമ്മയാണെങ്കില് എന്ത് വേണെമെങ്കിലും ആയികൊള്ളൂ എന്ന മട്ടില് തൊട്ടപ്പുറത്ത് ഗൂഗിള് ചാറ്റ്. കുട്ടിയുടെ അച്ഛന് മാഗസിന്സ് വായിച്ചു തീര്ക്കാനുള്ള തത്രപ്പാടില്.<br />അതിനപ്പുറത്ത് മറ്റൊരു കപ്പിള്സ്. അവര് രണ്ടു പേരും വന്ന നേരം മുതല് ഐ ഫോണിലാണ്. ഏകദേശം നാലു മണിക്കൂറുകള് ഞങ്ങള് അവിടെ ചെലവഴിച്ചു. അത്രയും നേരം അവരും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒരിക്കല് പോലും അവര് പരസ്പരം സംസാരിച്ചു കണ്ടില്ല. രണ്ടു പേരും മുഴുവന് നേരവും ഐ ഫോണില് തന്നെ ആയിരുന്നു. അവര് പരസ്പരം സംസാരിക്കുന്നതു ടെക്സ്റ്റ് അയച്ചാണോ ആവോ. <br /><br />അപ്പോള് അതാ അടുത്ത കപ്പിള്സ് വരുന്നു. ആറടി പൊക്കമുള്ള സായിപ്പും അദ്ധേഹത്തിന്റെ പകുതി പൊക്കമുള്ള ചൈനക്കാരിയും. കണ്ണന് സോഷ്യല് മീഡിയ ഉപേക്ഷിച്ചു ഇവരെ ശ്രദ്ധിക്കാതിരിക്കാന് കഴിഞ്ഞില്ല. ആ സായിപ്പിന് അധികം സമസിയാതെ കൂനു വരുമെന്നാണ് തോന്നുന്നത്. അത്രയേറെ കുനിഞ്ഞാണ് ആ മനുഷ്യന് ഗേള് ഫ്രെണ്ടിനോട് സംസാരിക്കുനത്.<br /><br />മറ്റൊരു ടേബിളില് ഒരു അപ്പൂപ്പനും അമ്മൂമ്മയും നെറ്റ് ബൂകുമായി വന്നു കഠിന പരിശ്രമത്തിലാണ്. അവര്ക്ക് നെറ്റ് കണക്റ്റ് ചെയ്യാന് പറ്റുന്നില്ല. ലൈബ്രറിയുടെ നെറ്റ്വര്ക്ക്-നു ഇന്ന് എന്തോ പ്രോബ്ലം ഉണ്ടെന്നു തോന്നുന്നു. ഞാനും കുറച്ചു നേരം ശ്രമിച്ചിട്ടും പറ്റുന്നില്ലായിരുന്നു.<br /><br />ഒരു ടേബിളില് നാലു സ്കൂള് കുട്ടികളാണ്. അവരും ഇന്റര്നെറ്റില് തന്നെ. പക്ഷേ ഫെയ്സ് ബുക്ക് മാത്രം. മൂന്നു മണിക്കൂര് തുടര്ച്ചയായി ഫെയ്സ് ബുക്കില് എന്താ ചെയ്യാനുള്ളത്. അറിയില്ല. ചോദിച്ചു നോക്കിയാലോ എന്ന് പല വട്ടം വിചാരിച്ചു. പക്ഷേ ചോദിച്ചില്ല.<br />എനിക്ക് തോന്നുന്നു മനുഷ്യന് ഒരു സോഷ്യല് അനിമല് എന്നത് മാറി ഇപ്പോള് സോഷ്യല് മീഡിയ അനിമല് ആയി. എല്ലാരും ജീവിക്കുന്നത് സോഷ്യല് മീഡിയയില്. തൊട്ടടുത്ത വീട്ടില് താമസിക്കുന്നത് ആരാണെന്നു ആര്ക്കും അറിയില്ല. അത് അറിയണമെന്ന് ആഗ്രഹവും ഇല്ല.<br />ഇന്നത്തെ സ്പെഷ്യല് ടിരാമിസു ആയിരുന്നു. ഞങ്ങള് വന്നപ്പോള് ഒരു വലിയ കേക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു. അത് ഇപ്പോള് ഏകദേശം തീര്ന്നു. എല്ലാരും ഓര്ഡര് ചെയ്യുന്നത് ടിരാമിസു തന്നെയാണ്. ഞങ്ങളും അത് തന്നെയാണ് കഴിച്ചത്. നല്ല ടേസ്റ്റ് ഉണ്ടായിരുന്നു. കണ്ണന്റെ ഒരു ഫ്രണ്ട് ടിരാമിസു എക്സ്പര്ട്ട് ആണെന്ന് കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ഒരു ദിവസം റെസിപ്പീ വാങ്ങി ഒന്നു പരീക്ഷിച്ചു നോക്കണം. എന്റെ പാചക പരീക്ഷങ്ങള് കഴിഞ്ഞ ബ്ലോഗില് കണ്ടതല്ലേ. അതുകൊണ്ട് അധികം പ്രതീക്ഷയൊന്നും വേണ്ട, പക്ഷേ കാക്കയ്ക്കും തന് കുഞ്ഞു പൊന് കുഞ്ഞു എന്ന് പറയുന്നത് പോലെ. <br /><br />സോഷ്യല് മീഡിയ കഴിഞ്ഞാല് അടുത്ത വിഷയം ഐ ഫോണ്. അതില്ലാതെ ജീവിതം ഇല്ല എന്ന അവസ്ഥയാണ് ഇവിടെ. ഇന്ന് രാവിലെ ഞങ്ങള് ഒരു വീട് കാണാന് പോയി. വളരെ നല്ല ഒരു വീട്. ഇവിടെ ഞങ്ങള് കണ്ടിട്ടുള്ളതില് വച്ച് ഏറ്റവും നല്ല വീട്. പക്ഷേ വളരെ ലാഭകരവുമായിരുന്നു. ഒരു വീടിന്റെ ഔട്ട് ഹൌസ് പോലെ ഒരു പോര്ഷന്. പക്ഷേ മനോഹരമായിട്ടുണ്ട്. ആരൊക്കെയോ ആ വീട് കാണാന് ഇന്നും നാളെയുമൊക്കെയായി വരുന്നുണ്ടത്രേ. ഇവിടെ ഒരു ടെസ്റ്റും ഇന്റര്വ്യൂവും ഒക്കെ വേണ്ടി വരുമെന്ന് തോന്നുന്നു വീട് കിട്ടാനും.. കണ്ണന് ആ വീടിനെ കുറിച്ച് തന്നെ പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് ഇപ്പോഴും. അത് കിട്ടുമോ ആവോ. വീടിനു പിന്നില് ഒരു നദിയും ഉണ്ടായിരുന്നു.<br /><br />ഈ കഫെയില് ഇരിക്കുന്ന ഓരോരുത്തര്ക്കും ഒരു കഥ പറയാനുണ്ടാവും. ഇന്നലെ കണ്ട സിനിമ കേരള കഫെ പോലെ. എനിക്ക് ആ സിനിമ ഇഷ്ടമായി. പക്ഷേ ഒത്തിരി വിഷമവും ഉണ്ടാക്കി ചില കഥകള്. പ്രത്യേകിച്ചും അവസാനം ട്രെയിന് സ്റ്റേഷനില് എത്തിപ്പെടുന്ന മുത്തശ്ശിയും പൂച്ചക്കുട്ടിയും. പിന്നെ മയില് പീലിയും പിടിച്ചു വര്ണാഭമായ ജീവിതവും സ്വപ്നം കണ്ടു പുതിയതായി കിട്ടിയ അച്ഛനോടും അമ്മയോടും യാത്രയായ കുട്ടിയും. നോസ്ടാല്ജിയ എന്ന പൊങ്ങച്ചവും പേറി നടക്കുന്ന പ്രവാസി ഇത്തിരി ചിരിപ്പിച്ചു.<br /><br />കണ്ണന് റിപ്പോര്ട്ട് ഫിനിഷ് ചെയ്തു. സണ്ഡേ ആഫ്റ്റര് നൂണ് വേസ്റ്റ് ചെയ്യാത്തതില് ഒരു സന്തോഷം. അപ്പോള് നിങ്ങള് എല്ലാവര്ക്കും മനോഹരമായ ഒരു പുതിയ ആഴ്ച ആശംസിക്കുന്നു.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/228499487461668117-4878805798442588296?l=sapthaswarangal.blogspot.com' alt='' /></div>ദിയ കണ്ണന്http://www.blogger.com/profile/07942855298521885862noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-228499487461668117.post-16926217472858448892010-03-06T03:02:00.001-08:002010-03-27T23:18:10.437-07:00പാചക പരീക്ഷണങ്ങള് എന്റെ ചില പാചക പരീക്ഷണങ്ങള്/അബദ്ധങ്ങള് ...<br /><br /><br /> ആദ്യമായി ഒരു മുട്ട പുഴുങ്ങാന് ശ്രമിച്ചപ്പോള് അത് ഇങ്ങനെ ഒരു വിചിത്ര രൂപത്തിലായി പോയി .....ഇപ്പോള് പക്ഷേ ഞാന് എക്സ്പര്ട്ട് ആയിട്ടുണ്ട് കേട്ടോ.. <br /><a href="http://lh3.ggpht.com/_jvvfz0nccg8/S5I2AcU7E2I/AAAAAAAAAA8/gYvZyoqiKLs/s1600-h/DSC01753-1%5B6%5D.jpg"><img alt="DSC01753-1" border="0" height="331" src="http://lh6.ggpht.com/_jvvfz0nccg8/S5I2BN-v8LI/AAAAAAAAABA/IImzrCY0QFI/DSC01753-1_thumb%5B4%5D.jpg?imgmax=800" style="border-width: 0px; display: block; float: none; margin-left: auto; margin-right: auto;" title="DSC01753-1" width="277" /></a>കുറച്ചു നാള് എല്ലാ ദിവസവും ഞങ്ങളുടെ ബ്രേക്ഫാസ്റ്റ് ഇതായിരുന്നു. സിമ്പിള് ആന്ഡ് ഹമ്പിള് ഉപ്പുമാവ് .<a href="http://lh3.ggpht.com/_jvvfz0nccg8/S5I2BzbRXrI/AAAAAAAAABE/UqMFqPGwej4/s1600-h/DSC01652%281%29%20edited-1%5B5%5D.jpg"><img alt="DSC01652(1) edited-1" border="0" height="331" src="http://lh4.ggpht.com/_jvvfz0nccg8/S5I2C0VWGSI/AAAAAAAAABQ/Vk1EJFyB62E/DSC01652%281%29%20edited-1_thumb%5B3%5D.jpg?imgmax=800" style="border-width: 0px; display: block; float: none; margin-left: auto; margin-right: auto;" title="DSC01652(1) edited-1" width="277" /></a><br /><br /> ഇപ്പോള് മുട്ടക്കറിയുടെ രൂപം കണ്ടോ? പുരോഗതിയില്ലേ?<br /><br /><br /> <a href="http://lh3.ggpht.com/_jvvfz0nccg8/S5I2DngOMrI/AAAAAAAAABU/iNOikL7HgiI/s1600-h/DSC01756-1%5B4%5D.jpg"><img alt="DSC01756-1" border="0" height="331" src="http://lh4.ggpht.com/_jvvfz0nccg8/S5I2EM_R8TI/AAAAAAAAABY/1iTel57LRkg/DSC01756-1_thumb%5B2%5D.jpg?imgmax=800" style="border-width: 0px; display: block; float: none; margin-left: auto; margin-right: auto;" title="DSC01756-1" width="277" /></a> ചെമ്മീന് കറി കണ്ടോ? <br /><a href="http://lh6.ggpht.com/_jvvfz0nccg8/S5I2FPyz2kI/AAAAAAAAABc/FM8UWzgqgps/s1600-h/DSC01769-1%5B4%5D.jpg"><img alt="DSC01769-1" border="0" height="331" src="http://lh5.ggpht.com/_jvvfz0nccg8/S5I2F8JLwpI/AAAAAAAAABg/HHeGOJLe34k/DSC01769-1_thumb%5B2%5D.jpg?imgmax=800" style="border-width: 0px; display: block; float: none; margin-left: auto; margin-right: auto;" title="DSC01769-1" width="277" /></a> ഇത് കണ്ടോ ചിക്കന്....ആദ്യമായി ചിക്കന് എന്റെ കിച്ചണില് എത്തിയപ്പോള് ..<a href="http://lh4.ggpht.com/_jvvfz0nccg8/S5I2Gg8b7NI/AAAAAAAAABo/UY27Da7Msek/s1600-h/DSC02476-1%5B6%5D.jpg"><img alt="DSC02476-1" border="0" height="331" src="http://lh6.ggpht.com/_jvvfz0nccg8/S5I2HJU_roI/AAAAAAAAABs/tKH0cpiAZaE/DSC02476-1_thumb%5B4%5D.jpg?imgmax=800" style="border-width: 0px; display: block; float: none; margin-left: auto; margin-right: auto;" title="DSC02476-1" width="277" /></a> ഇത് ഇന്റര്നെറ്റില് എവിടെയോ കണ്ട ഒരു വിചിത്ര മുട്ടക്കറി ട്രൈ ചെയ്തു നോക്കിയതാ. താഴെയുള്ള രണ്ടു ചിത്രങ്ങളും അതാണ് കേട്ടോ. എന്റെ അമ്മ ഈ ചിത്രങ്ങള് കണ്ടു ഒത്തിരി ചിരിച്ചതാണ്. എന്റെ നമ്പര് വണ് അബദ്ധം എന്നാണ് അമ്മ പറഞ്ഞത്.<a href="http://lh5.ggpht.com/_jvvfz0nccg8/S5I2H51PBNI/AAAAAAAAABw/fpAg-9citiQ/s1600-h/DSC03314-1%5B8%5D.jpg"><img alt="DSC03314-1" border="0" height="331" src="http://lh3.ggpht.com/_jvvfz0nccg8/S5I2IvDGrLI/AAAAAAAAAB0/-KFZl2aKT3M/DSC03314-1_thumb%5B6%5D.jpg?imgmax=800" style="border-width: 0px; display: block; float: none; margin-left: auto; margin-right: auto;" title="DSC03314-1" width="277" /></a> <a href="http://lh6.ggpht.com/_jvvfz0nccg8/S5I2JXmmy3I/AAAAAAAAAB4/Oyt82z6Zzm0/s1600-h/DSC03316-1%5B4%5D.jpg"><img alt="DSC03316-1" border="0" height="331" src="http://lh3.ggpht.com/_jvvfz0nccg8/S5I2KNZcYAI/AAAAAAAAAB8/0vdG8R7oOGM/DSC03316-1_thumb%5B2%5D.jpg?imgmax=800" style="border-width: 0px; display: block; float: none; margin-left: auto; margin-right: auto;" title="DSC03316-1" width="277" /></a>ഇത് കണ്ടോ ഞാന് ഉണ്ടാക്കിയ ഓണസദ്യ. വാഴയില ഇല്ല. എന്നാലും ഓക്കേ അല്ലേ? :) <a href="http://lh4.ggpht.com/_jvvfz0nccg8/S5I2K-MSz-I/AAAAAAAAACA/MxK9p4-aGuY/s1600-h/DSC05048-1%5B4%5D.jpg"><img alt="DSC05048-1" border="0" height="331" src="http://lh3.ggpht.com/_jvvfz0nccg8/S5I2LsF6vOI/AAAAAAAAACE/ETgTyIFRsEU/DSC05048-1_thumb%5B2%5D.jpg?imgmax=800" style="border-width: 0px; display: block; float: none; margin-left: auto; margin-right: auto;" title="DSC05048-1" width="277" /></a> ഉപ്പേരി ഉപ്പേരി .........ഇത് മാത്രം എനിക്ക് കൃത്യമായി അമ്മയുണ്ടാക്കുന്ന അതെ രുചിയില് ഉണ്ടാക്കാന് പറ്റാറുണ്ട് ... ബാക്കിയെല്ലാം ഓരോ പ്രാവശ്യവും ഓരോ രുചിയില് ഓരോ രൂപത്തില് ഓരോ ഭാവത്തില് ഒക്കെയാ<a href="http://lh5.ggpht.com/_jvvfz0nccg8/S5I2MY8FZ_I/AAAAAAAAACI/9UjJtnfNFGY/s1600-h/DSC05240-1%5B4%5D.jpg"><img alt="DSC05240-1" border="0" height="331" src="http://lh3.ggpht.com/_jvvfz0nccg8/S5I2M269oiI/AAAAAAAAACM/Ye-_NAMvCO8/DSC05240-1_thumb%5B2%5D.jpg?imgmax=800" style="border-width: 0px; display: block; float: none; margin-left: auto; margin-right: auto;" title="DSC05240-1" width="277" /></a> എന്റെ ആദ്യത്തെ കേക്ക് ...സത്യം പറയട്ടെ വലിയ കുഴപ്പമില്ലായിരുന്നു .. :)<a href="http://lh5.ggpht.com/_jvvfz0nccg8/S5I2NtQUIxI/AAAAAAAAACQ/q8H0v990CzI/s1600-h/DSC06125-1%5B4%5D.jpg"><img alt="DSC06125-1" border="0" height="331" src="http://lh6.ggpht.com/_jvvfz0nccg8/S5I2OfhyDkI/AAAAAAAAACU/NFvTD_vvKxk/DSC06125-1_thumb%5B2%5D.jpg?imgmax=800" style="border-width: 0px; display: block; float: none; margin-left: auto; margin-right: auto;" title="DSC06125-1" width="277" /></a> ഇത് കണ്ടോ പൈന് ആപ്പിള് അപ്പ് സൈഡ് ഡൌണ്. ഹി ഹി ..ഒരു നാള് ഞാനും അമ്മയെ പോലെ.... .......<a href="http://lh4.ggpht.com/_jvvfz0nccg8/S5I2PJaNl7I/AAAAAAAAACY/grihhdgpSJs/s1600-h/DSC06176-1%5B4%5D.jpg"><img alt="DSC06176-1" border="0" height="331" src="http://lh3.ggpht.com/_jvvfz0nccg8/S5I2PlviYVI/AAAAAAAAACc/-7SRZty8zoM/DSC06176-1_thumb%5B2%5D.jpg?imgmax=800" style="border-width: 0px; display: block; float: none; margin-left: auto; margin-right: auto;" title="DSC06176-1" width="277" /></a> സാല്മണ് ...എങ്ങനെയുണ്ട്? നന്നായിട്ടില്ലേ? <a href="http://lh6.ggpht.com/_jvvfz0nccg8/S5I2QVGGDpI/AAAAAAAAACg/vlce_iB7q3Y/s1600-h/DSC08250-1%5B4%5D.jpg"><img alt="DSC08250-1" border="0" height="331" src="http://lh6.ggpht.com/_jvvfz0nccg8/S5I2RD9LeZI/AAAAAAAAACk/oRQgCGh4ra4/DSC08250-1_thumb%5B2%5D.jpg?imgmax=800" style="border-width: 0px; display: block; float: none; margin-left: auto; margin-right: auto;" title="DSC08250-1" width="277" /></a> ഇതാണ് ക്ലാസ്സിക് പുഡിംഗ്...വെറും 10 മിനിട്ടുകള് കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയതാ. ഇത്തവണത്തെ ക്രിസ്മസ് സ്പെഷ്യല്.... ജൂലി ആന്ഡ് ജൂലിയ കണ്ടു കഴിഞ്ഞപ്പോള് ഉണ്ടായ ഒരു ഇന്സ്പിരേഷന്... ഇതിന്റെ മുകളില് മില്ക്ക്മെയ്ഡ് ഇട്ടു കഴിച്ചപ്പോള് നല്ല രസമുണ്ടായിരുന്നു. ഹി ഹി. റെസിപ്പി ഉണ്ടാക്കിയ ആള് അങ്ങനെ ഒരു കോമ്പിനേഷന് സ്വപ്നത്തില് പോലും ഓര്ത്തിട്ടുണ്ടാവില്ല...ഇപ്പോള് നിങ്ങള്ക്ക് എന്റെ പാചക പരീക്ഷണങ്ങളുടെ ഭീകരതയെ കുറച്ചു ഏകദേശം ഒരു ഐഡിയ കിട്ടിയിട്ടുണ്ടാവുമല്ലോ. <a href="http://lh3.ggpht.com/_jvvfz0nccg8/S5I2R_FhnhI/AAAAAAAAACo/_WdFF5M0ILE/s1600-h/DSC08460-1%5B4%5D.jpg"><img alt="DSC08460-1" border="0" height="331" src="http://lh6.ggpht.com/_jvvfz0nccg8/S5I2SiqRuzI/AAAAAAAAACs/LgzfMgXy8AM/DSC08460-1_thumb%5B2%5D.jpg?imgmax=800" style="border-width: 0px; display: block; float: none; margin-left: auto; margin-right: auto;" title="DSC08460-1" width="277" /></a> ഇത് എന്റെ സ്പെഷ്യല് പായസം. . ഞാന് ഉണ്ടാക്കിയത് കൊണ്ട് പറയുന്നതല്ല ശരിക്കും സ്പെഷ്യല് ആണ് കേട്ടോ. ഇത് ഇത് വരെ കഴിച്ച എല്ലാര്ക്കും ഇഷ്ടമായി. :)<a href="http://lh5.ggpht.com/_jvvfz0nccg8/S5I2TXCVjfI/AAAAAAAAACw/5U5v-PL-3bU/s1600-h/DSC09098-1%5B4%5D.jpg"><img alt="DSC09098-1" border="0" height="331" src="http://lh3.ggpht.com/_jvvfz0nccg8/S5I2T7PtHTI/AAAAAAAAAC0/9voM3bCSyhA/DSC09098-1_thumb%5B2%5D.jpg?imgmax=800" style="border-width: 0px; display: block; float: none; margin-left: auto; margin-right: auto;" title="DSC09098-1" width="277" /></a> ഇത് എന്റെ വട്ടയപ്പം ആവശ്യമായ പത്രങ്ങളുടെ അപര്യാപ്തത കാരണം ഇഡ്ഡലി ആയപ്പോള്. കണ്ണന്റെ പിറന്നാള് സ്പെഷ്യല് ആയിരുന്നു ഇത്. <a href="http://lh5.ggpht.com/_jvvfz0nccg8/S5I2UiywvAI/AAAAAAAAAC4/HYKeqgWppak/s1600-h/DSC09193-1%5B4%5D.jpg"><img alt="DSC09193-1" border="0" height="331" src="http://lh6.ggpht.com/_jvvfz0nccg8/S5I2VDDPypI/AAAAAAAAAC8/uFwvo4X9f_8/DSC09193-1_thumb%5B2%5D.jpg?imgmax=800" style="border-width: 0px; display: block; float: none; margin-left: auto; margin-right: auto;" title="DSC09193-1" width="277" /></a><br /><br />എന്റെ എല്ലാ അബദ്ധങ്ങളും ഒരു വിജയമായി തീരുന്നതു കണ്ണന് ഇതൊക്കെ കഴിച്ചു സഹായിക്കുന്നത് കൊണ്ടാണ്. കണ്ണന് എന്ന Taster -ന്റെ വിദഗ്ധമായ സത്യസന്ധമായ അഭിപ്രായങ്ങള് ആണ് എന്റെ വിജയത്തിന്റെ രഹസ്യം. അതുകൊണ്ട് ഈ ഫുഡ് സ്പെഷ്യല് ബ്ലോഗ് എന്റെ കണ്ണന് സ്പെഷ്യല് സമ്മാനം.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/228499487461668117-1692621747285844889?l=sapthaswarangal.blogspot.com' alt='' /></div>ദിയ കണ്ണന്http://www.blogger.com/profile/07942855298521885862noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-228499487461668117.post-82255122104942024742010-03-03T01:13:00.000-08:002010-03-27T23:18:59.587-07:00എന്തൊക്കെയോ ചില കുത്തികുറിപ്പുകള്പണ്ട് ഓസോണ്പാളിയെ കുറിച്ച് ഒരു ഉപന്യാസ മത്സരത്തിനു പോയപ്പോള് ആണോ ആഗോള താപ വ്യാപനം എന്റെ തലയ്ക്കു പിടിച്ചത് എന്ന് കൃത്യമായി ഓര്മയില്ല. എന്തായാലും ഇതൊക്കെ എന്റെ സ്വന്തം വിഷയങ്ങള് ആണെന്ന് കരുതി , മനസ്സിനോട് വളരെയടുത്ത് സൂക്ഷിച്ചിരുന്നതാണ്. പണ്ട് വൈകുന്നേരം അമ്പലത്തിലേക്കുള്ള യാത്രകളില് മാളുവിന്റെയും ചിന്ച്ചുവിന്റെയും ജിഷ്ണുവിന്റെയുമൊക്കെ മുന്നില് എനിക്ക് അറിയാത്തതായി ഒന്നുമില്ല എന്ന് കാണിക്കാന് വേണ്ടി ഞാന് നടത്തിയിരുന്ന പ്രഭാഷണങ്ങളില് ഇതൊക്കെ ചില വിഷയങ്ങളായിരുന്നു. സി വി രാമനെയും ഐന്സ്ടീനെയും ഒക്കെ ആരാധിച്ചിരുന്ന ആ കാലത്ത് ഞാനും അവരുടെ പാതകളില് സഞ്ചരിക്കും ഒരു കാലത്ത് എന്ന് എന്നെ തന്നെ വിശ്വസിപ്പിക്കാന് ഇതൊക്കെ ആയിരുന്നു വഴികള്. :) ലതചേച്ചിയും ശ്രീജചേച്ചിയുമൊക്കെ ഞങ്ങളോടൊപ്പം കൂടിയപ്പോള് ഷെയ്ക്ക്സ്പിയറും ലിയോ ടോള്സ്ടോയിയും മറ്റു വിശ്വ വിഖ്യാത സാഹിത്യ കൃതികളും കുട്ടി കഥകളായി ഒക്കെ ഞങ്ങള്ക്കിടയിലേക്ക് കടന്നു വന്നു.സയന്സും ടെക്നോളജിയുമൊക്കെ വളരെ വളരെ പ്രിയപ്പെട്ടതായിരുന്നു ഒരു കാലത്ത്. പിന്നെ എപ്പോഴോ ഇഷ്ടങ്ങള് മാറി. ഇല്ലാതായി എന്ന് പറയാന് പറ്റില്ല, മനസ്സിന്റെ ഏതോ ഒരു കോണില് ഇപ്പോഴും നക്ഷത്ര സമൂഹങ്ങളും വാല് നക്ഷത്രങ്ങളുമൊക്കെ പറന്നു പറന്നു നടക്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ പണ്ട് ഉണ്ടായിരുന്ന അത്രയും അടുപ്പം ഉണ്ടോ എന്ന് സംശയമാണ്. പണ്ട് ജുപിറ്ററിനെയും ഓറിയോനിനെയുമൊക്കെ എന്റെ കസിന്സിനെക്കാള് കൂടുതല് ഇഷ്ടമായിരുന്നു. <br />സയന്റിസ്റ്റ് ആവും ഞാന് ഒരിക്കല് എന്ന് ഏതോ ഒരു ക്ലാസ്സില് ടീച്ചര് ചോദിച്ചപ്പോഴും ഞാന് പറഞ്ഞിരുന്നു. പിന്നെയെപ്പോഴേ ജേര്ണലിസ്റ്റ് , ഐ പി എസ് മോഹങ്ങളൊക്കെ തല പോക്കിയെങ്കിലും ഈ വഴിക്കൊന്നും പോകാതെ അവസാനം ഞാന് എത്തിപ്പെട്ടത് വിവര സാങ്കേതിക വിദ്യയുടെ മായ ലോകത്താണ്. അതിനിടയ്ക്കെപ്പോഴോ വിമാനം പറത്താനുള്ള ആഗ്രഹവും ഉണ്ടായിരുന്നു കുറച്ചു കാലം. 2012 കണ്ടപ്പോള് ഈ ആഗ്രഹത്തിനെയൊന്നു പൊടി തട്ടിയെടുക്കണോ എന്ന് ഞാന് കുറച്ചു ആലോചിച്ചതാണ്.<br /><br />ആഗോള താപ വ്യപനത്തിനെ കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചു ചിന്തിച്ചു കാടു കയറി വേറെ എവിടെയൊക്കെയോ പോയി. ആഗോള താപവ്യാപനം ഒരു തട്ടിപ്പാണെന്ന് കുറച്ചു പേര് വാദിക്കുമ്പോള് സിഡ്നി ഷെല്ഡന്റെയാണെന്ന് തോന്നുന്നു, ഒരു ഫിക്ഷനില് വായിച്ചതു പോലെ ഒരു കാലാവസ്ഥ നിയന്ത്രണ യന്ത്രം വച്ച് ആരും ഇതൊന്നും മാറ്റുന്നതല്ല എന്ന് വിശ്വസിക്കട്ടെ. ഓസോണ് പാളിക്ക് വേണ്ടി വാദിച്ചു ഉപന്യാസം എഴുതിയപ്പോള് അതിന്റെ ഭീകരതകള് ഏറ്റവും കൂടുതല് അനുഭവിക്കേണ്ടി വരുന്ന ഈ സ്ഥലത്ത് വരുമെന്ന് ഒരിക്കലും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല. ഓസോണ് പാളി തീരെ ഇല്ലാതായ ഒരു സ്ഥലത്താണ് ഞാന് ഇപ്പോള്. ഇങ്ങനെയൊക്കെയാണ് സീക്രട്ടില് പറയുന്ന രഹസ്യം പ്രവര്ത്തിക്കുന്നതെന്ന് തോന്നുന്നു. നമ്മുടെ ഉള്ളിലെ ആഗ്രഹങ്ങളും സ്വപ്നങ്ങളും ഒക്കെ സത്യമായി വരുന്ന മായാജാലം.<br /><br />ലോസ്റ്റ് സിമ്പല് വായിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോള് പുതിയതായി ചിന്തിക്കാന് ഒരു വിഷയം കിട്ടി, സത്യം പറഞ്ഞാല് പുതിയ വിഷയമല്ല. പക്ഷേ വളരെ വളരെ പഴയ ഒരു വിഷയത്തിനു പുതിയൊരു പേര്. നോയെടിക് സയന്സ്. മനുഷ്യ മനസ്സിന്റെ അവിശ്വസനീയമായ കഴിവുകളെ കുറിച്ച് ശാസ്ത്രീയമായി പഠിക്കുന്ന മേഖല. പണ്ടത്തെ നമ്മുടെ മഹര്ഷി വര്യന്മാരോക്കെ ഇതിന്റെ വക്ത്താക്കള് ആയിരുന്നു എന്ന് വേണം എന്ന് കരുതാന്. ആത്മാവ് നില നില്ക്കുന്നു അത് അനശ്വരമാണ് എന്ന് തെളിയിക്കാനായി നടന്ന ഒരു പരീക്ഷണത്തെ കുറിച്ചും ഡാന് ബ്രൌണ് പറയുന്നുണ്ട്. എന്തായാലും ബുക്ക് ഞാന് എന്ജോയ് ചെയ്തു. പക്ഷേ എന്തായാലും ഡാവിഞ്ചി കോഡിന്റെ അത്രയും എത്തിയിട്ടില്ല. ആ ബുക്ക് ഞാന് ഒന്നര ദിവസം കൊണ്ട് വായിച്ചു തീര്ത്തു. പക്ഷേ ഇതിനു ഞാന് അഞ്ചു ദിവസമെടുത്തു. ഡാവിഞ്ചി കോഡ് പോലെയൊരു ബുക്ക് ഒരിക്കല് മാത്രമേ ഒരാളുടെ ജീവിതത്തില് എഴുതാന് പറ്റൂ എന്ന് തോന്നുന്നു. ഡാവിഞ്ചി കോഡ് വായിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോള്ചരിത്രം ഞാന് വേണ്ട വിധത്തില് പഠിച്ചില്ല എന്നുള്ള വിഷമമായിരുന്നു കുറച്ചുകാലം.<br /><br />ഈ ബ്ലോഗ് എല്ലാംകൂടെ ഒരു അവിയല് പോലെ ആയിപ്പോയി. പ്രത്യേകിച്ചൊരു വിഷയത്തെ കുറിച്ചു ചിന്തിക്കാതെ വിരല്ത്തുമ്പുകളില് വന്ന വാക്കുകള് ഒക്കെ ടൈപ്പ് ചെയ്തു ഇങ്ങനെ ആയിപ്പോയി. ഇത്രയും ടൈപ്പ് ചെയ്ത സ്ഥിതിക്ക് എന്തായാലും പോസ്റ്റ് ചെയ്തേക്കാം.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/228499487461668117-8225512210494202474?l=sapthaswarangal.blogspot.com' alt='' /></div>ദിയ കണ്ണന്http://www.blogger.com/profile/07942855298521885862noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-228499487461668117.post-53420442401313309882010-02-18T23:22:00.000-08:002010-02-18T23:22:18.093-08:00ഷോപ്പിങ്ങിനു പോയ എന്റെ തലയില് ....................വൈകുന്നേരം ഓഫീസില് നിന്നു വന്നപ്പോഴാണ് പതിവില്ലാതെ എന്റെ ഫേവറിറ്റ് റീട്ടെയില് ഷോപ്പ് തുറന്നിരിക്കുന്നത് കണ്ടത്. സാധാരണ 5 മണിയ്ക്ക് അടക്കുന്ന കടയാണ്. തുറന്നിരിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോള് ഒന്നു കയറി നോക്കാം എന്ന് വിചാരിച്ചു. അത് മാത്രമല്ല ഗുരുവായൂര് അമ്പലത്തിനെക്കാള് തിരക്കും. സീസണ് എന്ടിംഗ് സെയില് ആയിരുന്നു. കുറച്ചു നേരം ഉള്ളില് നടന്നു കുറച്ചു കുട്ടി കുട്ടി സാധനങ്ങളും മേടിച്ചു പുറത്തേക്കു നടന്നപ്പോഴാണ് അത് സംഭവിച്ചത്. കട അടയ്ക്കാന് സമയമായിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. അത് കൊണ്ട് തന്നെ പെട്ടെന്ന് പുറത്തേക്കു കടക്കാം എന്ന് വിചാരിച്ചു. ഏതോ ഒരാള് ഒരു വാതിലിനടുത്ത് നിന്നു ഒരു നീണ്ടകോല് കൊണ്ട് എന്തോ ചെയ്യുന്നുണ്ട്. അത് ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട ഒരു കാര്യമാണെന്ന് തോന്നിയില്ല. ഡോറിനു തൊട്ടടുത്ത് എത്തിയപ്പോഴാണ് എന്തോ ഒന്നു സംഭവിച്ചത്. ഒരു മിനിട്ട് കഴിഞ്ഞാണ് എനിക്ക് മനസ്സിലായത് അവിടത്തെ ആ വലിയ ഇരുമ്പ് ഷട്ടര് എന്റെ തലയിലേക്ക് വീണു എന്ന്.<br /><br />ഡോര് അടയ്ക്കാന് നിന്ന മനുഷ്യന് എന്നെ കണ്ടില്ല. എനിക്കാണെങ്കില് നീണ്ട കോല് കൊണ്ട് ഡോര് അടയ്ക്കുകയാണെന്ന് മനസ്സിലായതും ഇല്ല. ഞാന് ആദ്യം വളരെ കൂളായി നിന്നു. 2 മിനിട്ട് കഴിഞ്ഞു ആ കനത്ത ഇരുമ്പ് ഷട്ടര് കണ്ടപ്പോഴാണ് ശരിക്കും ഷോക്ക് അടിച്ചത്. തല ആകെ മരവിച്ചത് പോലെ. പക്ഷേ എന്റെ ബോധം പോയിട്ടില്ല. അത് തന്നെ വലിയ കാര്യം. അത് മാത്രമല്ല അത്ഭുതകരമായ കാര്യം എന്റെ തല പൊട്ടിയിട്ടില്ല. പക്ഷേ ആ ഇരുമ്പ് ഷട്ടര് കണ്ടാല്, അത് എന്റെ തലയില് വീണു എന്ന് പറഞ്ഞാല് തീര്ച്ചയായും ..എനിക്ക് ഒന്നും സംഭവിച്ചില്ല എന്ന് ആരും വിശ്വസിക്കില്ല. എന്റെ നെറ്റിയില് കുറച്ചു പോറലുകള് ഉണ്ടായി. തല ഇത്തിരി നന്നായി വേദനിക്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ എനിക്ക് സാരമായി ഒന്നും പറ്റിയിട്ടില്ല. അത് കഴിഞ്ഞു പോയി ഡോക്ടറെ കണ്ടു ഒന്നും പറ്റിയിട്ടില്ല എന്നുറപ്പ് വരുത്തി.<br /><br />ഒരു വല്യ അപകടത്തില് നിന്നും ഞാന് അത്ഭുതകരമായി രക്ഷപ്പെട്ടു. ശരിക്കും ദൈവം കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു എന്ന് തോന്നിയ നിമിഷം.<br /> " എന്റെ കൂടെയുണ്ടാവണേ കൃഷ്ണാ" എന്ന എന്റെ പ്രാര്ത്ഥന ശരിക്കും എന്നെ രക്ഷിച്ചു എന്ന് തന്നെ ഞാന് വിശ്വസിക്കുന്നു. നൂറു വര്ഷത്തെ ചരിത്രമുള്ള ആ കടയില് ഈ നൂറു വര്ഷങ്ങള്ക്കിടയില് ആരുടെയെങ്കിലും തലയില് ഡോര് ഷട്ടര് വീണിട്ടുണ്ടാവും എന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല.<br />"Somebody is always watching you. Somebody always takes care of you"<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/228499487461668117-5342044240131330988?l=sapthaswarangal.blogspot.com' alt='' /></div>ദിയ കണ്ണന്http://www.blogger.com/profile/07942855298521885862noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-228499487461668117.post-62143273112678188292010-02-18T01:23:00.000-08:002010-02-18T01:23:42.637-08:00അമൂല്യംഅങ്ങനെ 5 മാസക്കാലത്തെ കാത്തിരിപ്പിനു ശേഷം ഇന്നലെ എനിക്ക് ലൈബ്രറിയില് നിന്ന് ഡാന് ബ്രൌണിന്റെ ദി ലോസ്റ്റ് സിംബല് കിട്ടി. ഈ കാത്തിരിപ്പു എന്റെ excitement കുറച്ചു എന്ന് തോന്നുന്നു.<br />എന്നാലും ഡാന് ബ്രൌണിന്റെ മറ്റു പുസ്തകങ്ങള് പോലെ ഇതും എനിക്ക് ഇഷ്ടമാവും എന്ന് തന്നെയാണ് പ്രതീക്ഷ. <br /><br />കണ്ണനു പരീക്ഷ ആയിരുന്നു ഇന്നലെ. പ്രതീക്ഷിച്ച പോലെ നന്നായി എഴുതാന് പറ്റിയില്ല എന്നുള്ള വിഷമം മാറ്റാന് ഒന്ന് നടക്കാന് ഇറങ്ങിയതായിരുന്നു ഞങ്ങള്. ലൈബ്രറിയില് പോയി ലോസ്റ്റ് സിംബലും എടുത്തു നടന്നു നടന്നു അവസാനം എത്തിയത് സിനിമ തിയേറ്ററില് ആയിരുന്നു. 2 options ഉണ്ടായിരുന്നു. പ്രെഷ്യസും മൈ നെയിം ഈസ് ഖാനും. കുറെ നേരത്തെ തിങ്കിംഗ് -നു ശേഷം പ്രെഷ്യസ് കാണാന് തീരുമാനിച്ചു. മൈ നെയിം ഈസ് ഖാനും കാണണം എന്നുണ്ടായിരുന്നു. അതെന്തായാലും വേറൊരു ദിവസം നോക്കാം എന്ന് വിചാരിച്ചു. പക്ഷെ ഇപ്പൊ എനിക്ക് തോന്നുന്നു പ്രെഷ്യസ് വേണ്ടായിരുന്നു. കണ്ടിട്ട് ആകെ വിഷമമായി. അവിശ്വസനീയം . ഇത്രയും bad life ഒക്കെ അനുഭവിച്ചു കുറച്ചുപേര് ജീവികുന്നുണ്ട് എന്ന് വിശ്വസിക്കാന് തന്നെ പ്രയാസം.<br /><br />അമേരിക്കയിലെ ആഫ്രോ അമേരിക്കന്സിനെ കാണുമ്പോള് വളരെ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിതം ആസ്വദിച്ചു ജീവിക്കുന്നവര് എന്നാണ് എനിക്ക് എപ്പോഴും തോന്നിയിട്ടുളത്. കുറച്ചു നല്ല കൂട്ടുകാരെയും കിട്ടിയിട്ടുണ്ട് ആ കമ്മ്യൂനിടിയില് നിന്നും. വളരെ നല്ല മനുഷ്യര്. പക്ഷേ കുറച്ചു പ്രശ്നങ്ങള് ഒക്കെ ഉണ്ടെന്നും കേട്ടിട്ടുണ്ട്. അമ്മ മാത്രമുള്ള കുട്ടികള്. അച്ഛന് ആരാ എന്ന് അറിയാത്തവര്. അച്ഛന് ഉള്ള വീടുകള് വളരെ കുറവാണെന്ന് കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ഞാനീ പറയുന്നത് ഒരു പ്രത്യേക പ്രദേശത്ത് ജീവിക്കുന്ന ആഫ്രോ അമേരികന് കുടുംബങ്ങളെ കുറിച്ചാണ് കേട്ടോ. പക്ഷേ ശരിക്കും പ്രഷ്യസ് മൂവി പറയുന്നത് പോലെ ഇത്രയും ഭീകരവും ദയനീയവും ആണ് അവരുടെ അവസ്ഥ എന്ന് ഞാന് ഒരിക്കലും ചിന്തിച്ചിട്ട് പോലുമില്ല. മൂവിയില് drugs പ്രശ്നങ്ങള് പറയുന്നില്ല. പക്ഷേ അതാണ് അവിടത്തെ മറ്റൊരു വലിയ പ്രശ്നം എന്നാണ് കേട്ടിട്ടുള്ളത്. എന്തായാലും സിനിമയിലെ പെണ്കുട്ടിയുടെ അവസ്ഥ ആര്ക്കും ഉണ്ടാകാതിരിക്കട്ടെ എന്ന് ഞാന് ആത്മാര്ഥമായി ആഗ്രഹിക്കുന്നു.<br /><br />സിനിമയ്ക്ക് മുന്പ് കുറച്ചു സമയം ഉണ്ടായിരുന്നു. കുറച്ചല്ല ഏകദേശം ഒരു മണിക്കൂര്. ഇറ്റാലിയന് ഫുഡ് കോര്ട്ടിലെ പിസയും ഐസ് ക്രീമും കഴിച്ചു. കുറേ നാളായി ഞങ്ങള് ഒരു ഹെല്ത്തി ഈടിംഗ് മോഡില് ആയിരുന്നു. പക്ഷെ ജങ്ക് കഴിക്കുന്ന ഒരു സുഖം ...പ്രത്യേകിച്ചും എന്തെങ്കിലും കുഞ്ഞു വിഷമമൊക്കെ ഉണ്ടെങ്കില് ഇത്തിരി മൂഡ് ഓഫ് ആണെങ്കില് ..surprisingly എനിക്ക് തോന്നിയിട്ടുണ്ട് ജങ്ക് ഫുഡ് നമുക്കു കുറച്ചു സന്തോഷം ഉണ്ടാക്കി തരുമെന്ന്. ഹി ഹി. സത്യമായിട്ടും ഇതു ഞാന് ജങ്ക് കഴിക്കാന് കണ്ടു പിടിച്ച ഒരു excuse അല്ല കേട്ടോ.<br />ലോസ്റ്റ് സിമ്പല് ഞാന് വായിക്കാന് തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. എന്താന്നറിയില്ല ഡാവിഞ്ചി കോഡ് വായിച്ച ഒരു excitement ഇല്ല. ഡാവിഞ്ചി കോഡ് ഒന്നര ദിവസം കൊണ്ട് ഞാന് വായിച്ചു തീര്ത്തിരുന്നു. ഇത് അത്രയും ഫാസ്റ്റ് ആയി ചെയ്യും എന്ന് തോന്നുന്നില്ല. ബ്ലോഗ് ഇത്രയും മതി. ഇനി ഞാന് ഉറങ്ങട്ടെ അല്ല ബുക്ക് വായിക്കാന് പോട്ടെ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/228499487461668117-6214327311267818829?l=sapthaswarangal.blogspot.com' alt='' /></div>ദിയ കണ്ണന്http://www.blogger.com/profile/07942855298521885862noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-228499487461668117.post-79213279149086107822010-02-04T01:10:00.000-08:002010-02-04T01:10:05.788-08:00ടെന്ഷന് ടെന്ഷന്!!!!!എന്താന്നറിയില്ല ഇന്ന് ഒരു ടെന്ഷന് ഡേ ആയി പോയി. എനിക്ക് തന്നെ അറിയില്ല എന്താ ഞാന് ഇത്രയും ടെന്ഷന് അടിക്കുന്നത് ചിലപ്പോഴൊക്കെ. ചെറിയ ചെറിയ കാര്യങ്ങള് ഒരു ദിവസം ലീവ് എടുക്കുന്നത് പോലും ഒരു ദിവസത്തെ ടെന്ഷന് ആവുന്നു. ഞാനെന്നാണ് കുറച്ചു പക്വതയോടെ കാര്യങ്ങള് കാണാന് പഠിക്കുന്നതെന്നു ഒരു നിശ്ചയവുമില്ല..<br /><br />ഒരു നിശ്ചയവുമില്ല ഒന്നിനും<br />വരുമോരോ ...ബാക്കി ഓര്മ വരുന്നില്ല. ആ അത് പോട്ടെ. അപ്പോള് പറഞ്ഞു വന്നതെന്താന്നു വച്ചാല് <br /><br />ടെന്ഷന് മാറ്റാന് ബ്ലോഗ് എഴുതാനിരുന്നതാ. നോക്കട്ടെ എന്തെകിലും നടക്കുമോ എന്ന്.<br /><br />വൈകുന്നേരം വീട്ടില് എത്തിയപ്പോള് മുതല് ഞാന് പറയുന്നതാ ടെന്ഷന് ടെന്ഷന് . പക്ഷേ എന്താ ഈ വലിയ ടെന്ഷന് എന്ന് ചോദിച്ചാല് കൃത്യമായി പറയാന് ഒരുത്തരവുമില്ല. ഇന്നത്തെ ദിവസം extremely hectic ആയിരുന്നു. എങ്ങനെയൊക്കെ പ്ലാന് ചെയ്തിട്ടും prioritise ചെയ്തിട്ടും ഞാന് പ്രതീക്ഷിച്ചപോലെ കാര്യങ്ങള് ചെയ്തു തീര്ക്കാന് പറ്റിയില്ല. അടുത്ത ആഴ്ച എനിക്ക് ഒരു ലീവ് വേണം, അതോര്ത്തു ഞാന് ഇപ്പോഴേ ടെന്ഷന് അടിക്കുന്നു. അടുത്ത ആഴ്ച എനിക്ക് ഒരു പരീക്ഷ എഴുതാന് ഉണ്ട്. അതിനും ടെന്ഷന് ഉണ്ടോ ? അറിയില്ല. <br /><br />ടെന്ഷന് ടെന്ഷന് സര്വത്ര.<br /><br />രണ്ടു ദിവസം കഴിയുമ്പോള് കണ്ണന്റെ ബര്ത്ഡേ വരുന്നു. ബര്ത്ഡേക്ക് കണ്ണന് ഒരു സര്പ്രൈസ് ഗിഫ്റ്റ് കൊടുക്കണം. അതും ഇതുവരെ ഒന്നും പ്ലാന് ചെയ്തിട്ടില്ല എന്നുള്ള ടെന്ഷന് ഒരു ഭാഗത്ത്.<br />ഇതിനൊക്കെ ഇത്ര ടെന്ഷന് അടിക്കാന് എന്താ എന്നല്ലേ നിങ്ങള് ഇപ്പോള് ചിന്തിക്കുന്നത്. സത്യമായിട്ടും ഞാനും അത് തന്നെയാണ് ആലോചിക്കുന്നത്.<br />പക്ഷേ പക്ഷേ!!!!!!<br /><br />എനിക്ക് ഡിപ്രഷന് ആണോ? ഏയ് അത്രയും ആയിട്ടില്ല. എന്തായാലും ഇത്രയും എഴുതി വന്നപ്പോള് എനിക്ക് സത്യമായിട്ടും കുറച്ചു സന്തോഷം തോന്നുന്നുണ്ടുട്ടോ.<br /><br />basically ഇതൊക്കെ എന്റെ ബേസിക് സ്വഭാവം ആണെന്നാ തോന്നുന്നത്. ആവശ്യത്തിനും അനാവശ്യത്തിനും അനാവശ്യമായി ടെന്ഷന് അടിക്കുക എന്നത് ഇന്നും ഇന്നലെയും തുടങ്ങിയതല്ല. ടെന്ഷന് അടിക്കാന് പറ്റിയ ടോപ്പിക്ക് ഒന്നും കിട്ടിയില്ലെങ്കില് അയല്ക്കാരുടെ ടെന്ഷന് കുറച്ചു കടം മേടിക്കും എന്നാണ് എന്നെ കുറിച്ച് എന്റെ അമ്മ പറയാറുള്ളത്. എന്റെ ഹോസ്റ്റലില് ഉണ്ടായിരുന്ന സംസ്കൃതം പ്രൊഫസര് എന്റെ കൈ നോക്കി പറഞ്ഞത് അത് തന്നെയാണ്. എന്ന് വച്ചാല് മൊത്തമായും ചില്ലറയായും ടെന്ഷന് അടിക്കുക എന്ന സംഗതിയില് ഞാന് പേറ്റന്റ് എടുത്തിട്ടുണ്ടെന്ന് സാരം. <br /><br />പണ്ടൊരിക്കല് ബയോളജി ടീച്ചര് ക്ലാസ്സില് പറഞ്ഞതോര്ക്കുന്നു, ടെന്ഷന് അല്ലെങ്കില് സ്ട്രെസ് വരുമ്പോള് രക്തത്തിലെ കാര്ബണ് ഡയോക്സൈഡിന്റെ അളവ് കൂടുതലാണെന്നും അതുകൊണ്ടാണ് deep breathing ചെയ്യണം എന്ന് പറയുന്നതെന്നും. രക്തത്തിലെ ഓക്സിജന് കൂടുമ്പോള് you will feel better . <br /><br />now I feel much much better.<br /><br /><br />ഇത്രയും ബോറിംഗ് ആയി ഒരു ടെന്ഷന് സ്റ്റോറി പറഞ്ഞു നിങ്ങളെ ടെന്ഷന് അടിപ്പിച്ചതിനു എന്നോട് ഈ പ്രാവശ്യം എല്ലാരും ക്ഷമിക്കണം. ഇത്രയും ബോറിംഗ് അല്ലാതെ അടുത്ത പോസ്റ്റ് എഴുതാന് ഞാന് തീര്ച്ചയായും ശ്രമിക്കാം.<br /><br />അപ്പോള് വീണ്ടും കാണും വരെ.<br /><br />സസ്നേഹം.<br />ദിയ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/228499487461668117-7921327914908610782?l=sapthaswarangal.blogspot.com' alt='' /></div>ദിയ കണ്ണന്http://www.blogger.com/profile/07942855298521885862noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-228499487461668117.post-39057900417592734472010-01-12T14:33:00.000-08:002010-01-14T12:02:35.122-08:00അവധിക്കാല വിശേഷങ്ങള്കുറെ നാളായി ബ്ലോഗണം ബ്ലോഗണം എന്നൊക്കെ വിചാരിച്ചു വന്നിട്ട് മറ്റുള്ളവരുടെ പോസ്റ്റുകള് വായിച്ചു പോകുകയാണ് പതിവ്. പണ്ട് ഞാന് വായിക്കാത്ത ബാലരമകളെ കുറിച്ചോര്ത്തു വിഷമിച്ചത് പോലെ ഇപ്പോള് ഞാന് കാണാത്ത ബ്ലോഗുകള് എന്നായിട്ടുണ്ട്. എന്തോരം കിടിലന് തകര്പ്പന് പോസ്റ്റുകളാണ് എന്റെ കര്ത്താവെ ഞാന് ഇനിയും വായിക്കാതെ ഉള്ളത്!!!! :)<br /><br />ഇപ്പോള് വന്നു വന്നു ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ entertainment ബ്ലോഗുകള് ആയിട്ടുണ്ട്.ഇവിടെ ഇല്ലാത്തതായി ഒന്നും ഇല്ല എന്ന് മഹാഭാരതം പോലെ അതിവിശാലമായി ഇങ്ങനെ കിടക്കുകയല്ലേ ബ്ലോഗ് സമുദ്രം.<br />കുഞ്ഞു കുഞ്ഞു സംഭവങ്ങളൊക്കെ എത്ര മനോഹരമായി വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു ചില പോസ്റ്റുകളില്.<br />അതൊക്കെ പോട്ടെ. എന്തെങ്കിലും എഴുതണം എന്നൊക്കെ അതി ഭയങ്കരമായ ആഗ്രഹം ഉണ്ടെങ്കിലും ..എന്താ എഴുതുക...കണ്ടില്ലേ വിഷയ ദാരിദ്ര്യം. അപ്പോഴാ ഈ കുഞ്ഞു കുഞ്ഞു സംഭവങ്ങള് ബ്ലോഗുകളില്. എനിക്ക് എഴുതാന് അറിയുകയെയില്ലാന്നാ തോന്നണേ. :(<br />10 ദിവസം അവധി കിട്ടിയപ്പോള് ഞാന് ആദ്യം പ്ലാന് ചെയ്തിരുന്നു. constructive ആയി use ചെയ്യണം എന്നൊക്കെ.എന്നിട്ട് എന്താ ചെയ്തതെന്ന് ചോദിച്ചാല് കുറെ അധികം ഉറങ്ങി.രണ്ടു ദിവസം ഒരു ട്രിപ്പ്-നു പോയി. ശരിക്കും enjoy ചെയ്ത ഒരു ട്രിപ്പ്. ദി ബെസ്റ്റ് ട്രിപ്പ് ഇന് മൈ ലൈഫ് എന്നൊക്കെ പറയാം.. :) അതിനെ കുറിച്ച് പിന്നൊരിക്കല് ഞാന് എഴുതാം.<br />പിന്നെ എന്താ ചെയ്തത് എന്ന് ചോദിച്ചാല് കുറെ സിനിമകള് കണ്ടു. കുറെ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു. കുക്കിംഗ് പരീക്ഷണങ്ങള് നടത്തി. കുറെ ബുക്സ് വായിക്കണം എന്നുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ tintin asterix അല്ലാതെ വേറെ ഒന്നും നടന്നില്ല. ശശി തരൂരിന്റെ ഗ്രേറ്റ് ഇന്ത്യന് നോവല് ഒക്കെ വായിക്കാന് തുടങ്ങി. പക്ഷെ എന്തോ 50 pages കഴിഞ്ഞപ്പോള് എനിക്ക് ബോറടിച്ചു. ഞാന് അത് ബാക്കി വായിക്കുമോ എന്നത് ഇപ്പോള് ഒരു biiiiggggggg Question ആണ്. still not bad അല്ലേ? ഞാന് അത്രയ്ക്ക് വേസ്റ്റ് ചെയ്തിട്ടില്ല. കുറെ അധികം ഉറങ്ങി തീര്ത്തു എന്നാ വിഷമത്തിലായിരുന്നു ഞാന്. പക്ഷെ വേറെയും കുറച്ചു കാര്യങ്ങള് ചെയ്തിട്ടുണ്ടല്ലോ. കുഴപ്പമില്ല.<br /><br />multi tasking ചെയ്തു കൊണ്ടാണ് ഞാന് ഈ ബ്ലോഗ് ടൈപ്പ് ചെയ്യുന്നത്. ഒരു serious java debugging -ഉം പിന്നില് നടക്കുന്നുണ്ട്. ബ്രെയിന്-നു ഒരു ചെറിയ excercise കൊടുക്കാം എന്ന് വിചാരിച്ചു. switching back and forth . നാളെ ഞാന് ഇന്ദ്രാ നൂയിയെ പോലെ ആവുമ്പോള് ഇതൊക്കെ ചെയ്യേണ്ടേ. multi - tasking ഇല്ലാതെ പറ്റില്ലാത്രെ. ഇങ്ങനെയൊക്കെ ഡ്രീം ചെയ്യണം എന്നാണ് ഇപ്പോള് എല്ലാരും പറയുന്നത്. Secret വായിച്ചപ്പോള് തൊട്ടു ഞാനും അങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്യണം എന്ന് വിചാരിക്കുന്നുട്. പക്ഷെ പക്ഷെ അതൊരു നീണ്ട പക്ഷെയാണ്. എന്നാലും നോക്കാം അല്ലെ? ഈയിടെയായി ഇങ്ങനെയുള്ള കുറേ പുസ്തകങ്ങള് ഉണ്ടാവുന്നുണ്ട്. ആര്ക്കറിയാം ഇതൊക്കെ ശരിയാണോ ആവോ. ഇന്നലെ ഒരു സിമിലര് ബുക്ക് എഴുതിയ author -ന്റെ ഇന്റര്വ്യൂ കണ്ടു. അവര്ക്ക് ഇപ്പോള് തോന്നുന്നു ഇതൊക്കെ വിഡ്ഢിത്തം ആണെന്ന്. എന്തായാലും കൊള്ളാം. ബുക്ക് ബെസ്റ്റ് സെല്ലര് ആയിരുന്നു. whatever !!!<br /><br />ഈ അവധി കാലത്ത് കണ്ട സിനിമകള് എല്ലാം എനിക്ക് ഇഷ്ടമായി. ലിസ്റ്റില് ഒന്നാമതായി അവതാര് 3D . Absolutely Brilliant <br />ഒത്തിരി ഒത്തിരി ഇഷ്ടമായി. പണ്ട് മുതലേ സയന്സ് ഫിക്ഷന്സ് എന്റെ ഒരു വീക്നെസ് ആയിരുന്നു. പക്ഷെ ഒരു സയന്സ് ഫിക്ഷന് ആയിട്ടല്ല ഈ മൂവി ഞാന് എന്ജോയ് ചെയ്തത്. മനോഹരം ഒരു ദ്രിശ്യാനുഭവം. അതും 3D -ല് കാണുമ്പോള് നമ്മള് ഒരു യാത്ര പോയ പ്രതീതി. ഭാവനകള്ക്കും അപ്പുറത്ത് മനോഹരമായ ഒരു സ്ഥലത്തേക്ക്.<br /><br />ഇന്നലെ എന്റെ അനിയത്തി ഫോര്വേഡ് ചെയ്തു തന്ന ഒരു മെയില് ഉണ്ടായിരുന്നു. ചിലര്ക്കൊക്കെ അവതാര് കണ്ടപ്പോള് വിയറ്റ്നാം കോളനി ഓര്മ വന്നുവത്രേ. ഒരാള് വിയറ്റ്നാം കോളനി-യുമായി ഒരു Comparison ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അതായിരുന്നു ആ മെയില്. സത്യമായും ആ ഒരു തിങ്കിംഗ്. അതിനെ appreciate ചെയ്യണോ അതോ സഹതപിക്കണോ എന്നറിയില്ല.ഔട്ട് ഓഫ് ദി ബോക്സ് തിങ്കിംഗ് എന്നൊക്കെ വേണമെങ്കില് പറയാം. പക്ഷേ അഞ്ജനമെന്നാല് മഞ്ഞള് പോലെ വെളുത്തിരിക്കും എന്ന് പറയുന്നത് പോലെ അല്ലെ ഈ കമ്പാരിസണ് എന്നും എനിക്ക് തോന്നുന്നുണ്ട്. ഈയിടെ എവിടെയോ വായിച്ചിരിന്നു എന്തിനെ കുറിച്ചും നല്ല വാക്ക് പറയാന് മലയാളിയുടെ വൈമുഖ്യം. " കുഴപ്പമില്ല" എന്നാണത്രേ ഏറ്റവും കൂടുതല് നമ്മള് ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു phrase . എന്തായാലും കണ്ടില്ലായിരുന്നെങ്കില് അതൊരു വലിയ നഷ്ടമാവുമായിരുന്നു എന്നേ എനിക്ക് പറയാനുള്ളൂ ഈ സിനിമയെ കുറിച്ച്.<br /><br />ലിസ്റ്റില് പിന്നെയുള്ളത് 3 idiots . അതും എനിക്ക് വളരെ ഇഷ്ടമായി. ചേതന് ഭഗത് കൂടുതല് ക്രെടിട്സ് deserve ചെയ്യുന്നു എന്ന് ഒരു ഫ്രണ്ട്-ന്റെ ചിന്ത. അവസാനം എഴുതി കാണിക്കുന്ന ക്രെടിട്സ് ലിസ്റ്റ് ആരും വായിക്കില്ലന്നാണ് പുള്ളിയുടെ അഭിപ്രായം. അതെന്തായാലും ആ ലിസ്റ്റ്-ല് നിന്നു തന്നെയാണ് ഞാന് Five point someone relation അറിഞ്ഞത്. ഇതുവരെ ആ ബുക്ക് വായിക്കാന് പറ്റിയിട്ടില്ല എന്റെ കയ്യില് ഒരു കോപ്പി സ്വന്തമായി ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും. വായിക്കണം. :) ഈ സിനിമ ശരിക്കും എന്തൊക്കെയോ ഓര്മിപ്പിച്ചു. values of friendship ഏറ്റവും കൂടുതലായി.പാട്ടുകളും എനിക്ക് ഇഷ്ടമായി. അമീര്ഖാന് വല്യ സൈസ് കുപ്പായം ഇട്ടഭിനയിക്കുന്നു എന്നാരോ പറഞ്ഞു. പക്ഷേ എനിക്ക് പ്രായം കൂടിയവര് ക്യാമ്പസ് ലൈഫ് ചെയ്യുന്നതിന്റെ പ്രശ്നങ്ങളും ഒന്നും ഫീല് ചെയ്തില്ല. ആകെ മൊത്തം ടോട്ടല് എന്ജോയ് ചെയ്തു.<br /><br />പിന്നെ കുറെ പാട്ടുകള് കേട്ടു. സുസന് ബോയില് -ന്റെ പുതിയ ആല്ബം ഇഷ്ടമായി. especially Wild horses . കുറേ തവണ കേട്ടു. പിന്നെയും കുറച്ചു സിനിമകള് കണ്ടു. ടിവിയില് വന്നതും ഡി വി ഡി കിട്ടിയതും ഒക്കെയായി. ഏറ്റവും കൂടുതല് കേട്ട പാട്ട് മൈക്കല് ജാക്ക്സണ്-ന്റെ I just can't stop loving you ആയിരിക്കും. I just can't stop love this song .<br /><br />ക്രിസ്മസ് ഈവ് ഡിന്നര് ആണ് എടുത്തു പറയത്തക്ക വേറൊരു വിശേഷം. എന്റെ പാചക പരീക്ഷണങ്ങള് ഒക്കെ വിജകരമായി പര്യവസാനിച്ച ദിവസം. ചിക്കന് ടിക്ക മസാലയും traditional pudding -ഉം ഒക്കെ സൂപ്പര് ഡ്യൂപ്പര് ഹിറ്റുകളായി. എന്നിട്ട് മിഡ് നൈറ്റ് മാസ്സ്-നു പോയപ്പോള് തിരക്ക് കാരണം പള്ളിക്കകത്ത് കേറാന് പറ്റിയില്ല എന്നൊരു വിഷമം മാത്രം.<br /><br />അപ്പോള് അത്രയോക്കെയാണ് അവധിക്കാല വിശേഷങ്ങള്. :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/228499487461668117-3905790041759273447?l=sapthaswarangal.blogspot.com' alt='' /></div>ദിയ കണ്ണന്http://www.blogger.com/profile/07942855298521885862noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-228499487461668117.post-31690459469426278142009-12-06T12:53:00.000-08:002009-12-06T12:53:10.375-08:00ഫയര് ഫയര് !!!!!!ഞായറാഴ്ച രാവിലെ ഉണര്ന്നിട്ടും മടി പിടിച്ചു ഒന്നു കൂടെ പുതപ്പിനടിയിലേക്കു ചുരുണ്ട് കിടന്നുറങ്ങാന് തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ് ഒരു ബീപ് ബീപ് ശബ്ദം. സെല് ഫോണിലെ അലാറം ആണെന്ന് വിചാരിച്ചു ഫോണെടുത്തു ഓഫ് ബട്ടണ് ഒന്നമര്ത്തി തിരിഞ്ഞു കിടന്നു ഉറങ്ങാന് തുടങ്ങി. അപ്പോള് ശബ്ദം കൂടുതല് കൂടുതല് ഉച്ചത്തിലാവുന്നു.<br />ഇത് ഫോണ് അല്ല വേറെ എന്തോ ആണെന്ന് മനസ്സിലായത് അപ്പോഴാണ്. സ്മോക്ക് അലാറം ആണോ? അപ്പാര്ട്ടമെന്റിനുള്ളിലെ സ്മോക്ക് അലാറം ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് ഒച്ചയുണ്ടാക്കാറുണ്ട് എന്റെ പാചക പരീക്ഷണങ്ങളുടെ ഭീകരത അസഹനീയമാവുമ്പോള്. അപ്പോള് ഞാന് ജനാലകള് തുറന്നിട്ടാല് അത് സൈലന്റ് ആവും 1-2 മിനിട്ടുകള്ക്കുള്ളില്. ഇപ്പോള് പക്ഷേ എന്ത് പറ്റി എന്ന് മനസ്സിലാവുന്നില്ല. ജനാലകള് തുറന്നിട്ടാണ് ഉറങ്ങാന് കിടന്നത്. ഞാന് ആണെങ്കില് ബെഡില് നിന്നു എണീറ്റ് പോലുമില്ല എന്റെ പാചക പരീക്ഷണങ്ങള് തുടങ്ങാന്.<br /><br />പിന്നെയും കുറച്ചു നേരമെടുത്തു ഞാന് ശരിക്കും ഉണര്ന്നു പൂര്ണ ബോധത്തില് എത്താന്. ഇതെന്റെ സ്മോക്ക് അലാറം അല്ല. പക്ഷേ ഫയര് അലാറം ആണെന്ന് മനസ്സിലായത് അപ്പോഴാണ്. " Evacuate the building " എന്ന റെക്കോര്ഡ് ചെയ്ത യാന്ത്രിക ശബ്ദവും അപ്പോള് സ്പീക്കറില് നിന്നു കേള്ക്കാന് തുടങ്ങി. ഓഹോ ഇത് ശരിക്കും ഫയര് അലാറം ആണല്ലേ? ഇത് വരെ മോക്ക് ഫയര് ഡ്രില് മാത്രമേ കണ്ടിട്ടുള്ളൂ. രാവിലെ തന്നെ എന്നെ പോലെ മറ്റാരോ കാര്യമായി പാചക പരീക്ഷണങ്ങള് തുടങ്ങിയതാവും. സ്മോക്ക് അലാറം അടിക്കുമ്പോള് മെയിന് ഡോര് തുറക്കാന് പാടില്ല.എന്നാല് പുക പുറത്തു പോയി അത് അവസാനം ഫയര് അലാറം ആയി മാറുമെന്നു അറിയാത്ത ആര്ക്കോ പറ്റിയ അബദ്ധം. എന്തായാലും പണിയായി. ഓടിക്കോ പെട്ടെന്ന് തന്നെ താഴേക്ക്. ഞങ്ങള് പെട്ടെന്ന് തന്നെ ഫയര് എക്സിറ്റ് വഴി പടികള് ഇറങ്ങി പുറത്തു എത്തി. ഇടിവെട്ടേറ്റവനെ പാമ്പ് കടിച്ചു എന്ന പറഞ്ഞ പോലെ മഴയും തുടങ്ങി. അങ്ങനെ മഴയും നനഞ്ഞു ഞങ്ങള് പുറത്ത്.<br /><br />ഫയര് അലാറം അടിച്ചാല് ഫയര് ഡിപ്പാര്ട്ട്മെന്റിന് കാള് സിസ്റ്റം തന്നെ നല്കും എന്ന് ആരോ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് അങ്ങനെ ഒരു ടെന്ഷന് വേണ്ട. ഓരോരുത്തരായി മന്ദം മന്ദം ഇറങ്ങി വരുകയാണ്. ആദ്യമായിട്ടാണ് മേക്ക് അപ്പ് ഇല്ലാതെ ഇവരെയൊക്കെ കാണുന്നത്. ബാത്ത് റോബിലും സ്ലീപ് വെയറിലും ഒക്കെയാണ് പലരും.<br /><br />ഫയര് ഡിപ്പാര്ട്ട്മെന്റിന്റെ വാഹനങ്ങള് വന്നു പല പല ദിക്കുകളില് നിന്നും. ആറാമത്തെ നിലയിലാണ് പ്രോബ്ലം എന്നും കണ്ടെത്തി. ഒക്കെ കഴിഞ്ഞപ്പോള് അതാ വരുന്നു കുറച്ചുപേര് ഉള്ളില് നിന്നും. ഒരു സംശയവും വെണ്ട. മലയാളികള് തന്നെ. ചത്ത് കിടന്നാലും ചമഞ്ഞു കിടക്കണം എന്ന പ്രമാണം മറക്കാന് പാടില്ല എന്ന് ഉറക്കെ പ്രഖ്യാപിച്ചു കൊണ്ട്. ലിപ്സ്ടിക്ക് മസ്കാര ഒന്നും ഇടാന് മറന്നിട്ടില്ല.<br /><br />എന്താ കഥ. നമ്മള് മലയാളികളുടെ ഒരു കാര്യം... :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/228499487461668117-3169045946942627814?l=sapthaswarangal.blogspot.com' alt='' /></div>ദിയ കണ്ണന്http://www.blogger.com/profile/07942855298521885862noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-228499487461668117.post-57380803769512345222009-11-20T13:39:00.000-08:002009-11-20T13:43:50.341-08:00ഒരു റാഗിങ്ങിന്റെ ഓര്മ്മയ്ക്ക്കാത്തു കാത്തിരുന്ന് അവസാനം ആ സുദിനം വന്നെത്തി.<br /><br />ഞാന് ആദ്യമായി സ്കൂളില് പോകുന്ന ദിവസം.<br />വളരെ ഉത്സാഹത്തോടെ രാവിലെ നേരത്തെ എണീറ്റ് റെഡി ആയി അമ്മയോടൊപ്പം ഞാന് ഒന്പതരക്ക് തന്നെ സ്കൂളില് എത്തി.<br /><br />ഒത്തിരി കുട്ടികള്.അവരുടെയൊക്കെ അച്ഛനോ അമ്മയോ ഉണ്ട് കൂടെ. അമ്മ എന്നെ എന്റെ ക്ലാസ്സില് കൊണ്ട് പോയി. ആദ്യം തന്നെ ഞാന് ശ്രദ്ധിച്ച കാര്യം ക്ലാസ്സ് മുറിയിലെ ബെഞ്ചുകളുടെ ക്രമീകരണം ആയിരുന്നു. എന്റെ പ്ലേ സ്കൂളില് ഒന്നിന് പിന്നില് ഒന്നായി നിരകളായിട്ടായിരുന്നു ബെഞ്ചുകള്. പക്ഷേ ഇവിടെ ഒരു സമചതുരം പോലെ. ബ്ലാക്ക് ബോര്ഡില് 1 , 2 , 3 , 4 , 5 എന്നെഴുതിയിട്ടുണ്ട്. അതിനു നേരെ മുയലുകളുടെ ചിത്രവും. 15 മുയലുകള് ബോര്ഡില്. അത് കണ്ടപ്പോള് എനിക്ക് വലിയ സന്തോഷമായി.<br /><br />അമ്മയും എന്നോടൊപ്പം അവിടെ നിന്നു. ഞങ്ങള് കുറച്ചു കുട്ടികളെയൊക്കെ പരിചയപ്പെട്ടു. എന്റെ അടുത്തായി ഒരു കുട്ടി ഒറ്റയ്ക്ക് ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞാന് അവളോട് ചോദിച്ചു " എന്താ കുട്ടിയുടെ പേര്? "<br />" ചേട്ടന്റെ അനിയത്തി"<br />ഞാന് അമ്മയെ നോക്കി. അമ്മ എന്നെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു. എന്തൊരു വിചിത്ര പേര്. ഞാന് ഓര്ത്തു.<br /><br />അപ്പോള് ഒരു മണിയടിക്കുന്ന ശബ്ദം. അമ്മ പറഞ്ഞു സ്കൂളില് ഇങ്ങനെയാണ്. സ്കൂള് തുടങ്ങുമ്പോഴും തീരുമ്പോഴും മണിയടിക്കും. എനിക്ക് ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല. എന്തിനാ ഇങ്ങനെ മണിയടിക്കുന്നത്? അധികം ആലോചിക്കാന് സമയം കിട്ടിയില്ല. അപ്പോള് ഒരു ടീച്ചര് വന്നു ക്ലാസ്സ് മുറിയിലേക്ക്. സ്കൂള് കഴിയുമ്പോള് എന്നെ വിളിക്കാന് വരുമെന്ന് പറഞ്ഞു അമ്മ പുറത്തേക്കു ഇറങ്ങി.<br />ടീച്ചര് പറഞ്ഞു അസ്സംബ്ലി എന്ന് പറയുന്ന എന്തോ ഒരു സംഭവം എല്ലാ ദിവസവും രാവിലെ ഉണ്ട്. നമ്മള് ഇപ്പോള് അതിനു പോവുകയാണെന്ന്. ഞാന് ആകെ കണ്ഫ്യൂസ്ഡ് ആയി. ഇവിടെ നടക്കുന്നതെല്ലാം എനിക്ക് പുതിയ കാര്യങ്ങള് ആണല്ലോ. ഇത്രയും ഒരുമിച്ചു ദഹിക്കില്ല. എന്തായാലും എല്ലാവരോടും ഒപ്പം ഞാനും നടന്നു അസ്സെംബ്ലി ഗ്രൌണ്ടിലേക്ക്.<br />അവിടെ എത്തിയപ്പോള് അടുത്ത അത്ഭുതം. സ്ക്കൂളിലെ മുഴുവന് കുട്ടികളും അവിടെ നിരന്നു നില്ക്കുകയാണ്. ഞങ്ങളെയും ടീച്ചര് ഒരു വരിയായി നിര്ത്തി. അവിടെ കുറച്ചുനേരം നിന്ന് എന്തൊക്കെയോ കേട്ടു. വളരെ കുറച്ചു കാര്യങ്ങളെ എനിക്ക് മനസ്സിലായുള്ളൂ. എന്തായാലും അത് കഴിഞ്ഞു പിന്നെയും ക്ലാസ്സില് എത്തി.<br /><br />ഞങ്ങളുടെ ക്ലാസ്സ് ടീച്ചറിന്റെ പേര് എസ്സിലി. ടീച്ചര് ബോര്ഡിലെ മുയലുകളെ മായ്ച്ചു കളഞ്ഞത് മാത്രമേ എന്റെ ഓര്മയില് ഉള്ളൂ. ആ ദിവസം ക്ലാസ്സില് എന്താ നടന്നതെന്ന് എത്ര ആലോചിട്ടും എനിക്ക് ഒരു തരിപോലും ഓര്മയില്ല. എനിക്ക് കുറച്ചു കൂട്ടുകാരെ കിട്ടി. എന്റെ അടുത്തിരുന്ന ദീപയും മഞ്ജുവും നിഷയും.<br /><br />കുറച്ചു നേരം കഴിഞ്ഞപ്പോള് വീണ്ടും മണിയടിച്ചു. ടീച്ചര് പോയി. എനിക്ക് മനസ്സിലായി, സ്കൂള് തീര്ന്നതിന്റെ മണിയാണ് ഇപ്പോള് കേട്ടത്. പക്ഷേ അമ്മയെ കാണുന്നില്ല. പക്ഷേ എനിക്ക് വീട്ടില് പോകാനുള്ള വഴി അറിയാമല്ലോ. അമ്മ വരാന് വേണ്ടി വെയിറ്റ് ചെയ്യേണ്ട ആവശ്യമില്ല. ഞാന് എന്റെ ബാഗും വാട്ടര് ബോട്ടിലും കുടയും എടുത്തു. പുറത്തേക്കു നടന്നു. ഇതെന്താ എല്ലാവരും എന്നെ തന്നെ നോക്കുന്നത്. ഏയ് എന്റെ തോന്നലായിരിക്കും. പക്ഷേ എന്താ മറ്റുള്ളവരൊന്നും പോകാത്തത്. അവരൊക്കെ അമ്മമാരെ വെയിറ്റ് ചെയ്യുകയായിരിക്കും. വീട്ടില് പോവാനുള്ള വഴി അറിയില്ലായിരിക്കും. ഞാന് മിടുക്കി കുട്ടിയാണല്ലോ. എനിക്ക് മാത്രം വീട്ടില് തന്നെ പോവാന് വഴിയൊക്കെ അറിയാം. എനിക്ക് എന്നെ കുറിച്ച് വളരെ അഭിമാനം തോന്നി. ഞാന് അങ്ങനെ തലയുയര്ത്തി നടന്നു.<br /><br />ഞാന് സ്കൂളിന്റെ ഗേറ്റിനടുത്തു എത്താറായപ്പോഴാണ് അവര് എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നത്. ഒരു കൂട്ടം ചേച്ചിമാര്. ഏതോ വലിയ ക്ലാസ്സിലെ കുട്ടികള്. അവര് ചോദിച്ചു മോളെവിടെ പോവുകയാ. എനിക്ക് ആ ചോദ്യം ഇഷ്ടമായാതെ ഇല്ല. ഇവര്ക്കറിയില്ലേ സ്കൂള് കഴിഞ്ഞാല് എല്ലാവരും വീട്ടില് പോകുമെന്ന്. എന്നാലും പറഞ്ഞു ഞാന് വീട്ടില് പോകുവാ. അപ്പോള് ചോദിക്കുവാ എന്തിനാ ഇപ്പോള് വീട്ടില് പോകുന്നത്. ദേ പിന്നെയും ചോദ്യം. എന്റെ ക്ഷമയെ പരീക്ഷിക്കരുത്. ഞാന് പറഞ്ഞു സ്കൂള് കഴിയുമ്പോള് എന്നെ വിളിക്കാന് വരുമെന്നാ അമ്മ പറഞ്ഞത്. പക്ഷേ അമ്മയെ കാണുന്നില്ല.എനിക്ക് തന്നെ പോവാന് അറിയാം. ഞാന് വീട്ടില് പോകുവാ.<br /><br />അപ്പോള് അവര് പറഞ്ഞു. സ്കൂള് കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. ഇത് ഇന്റര്വല് ആണ്. ഇല്ല ഇല്ല എന്നെ പറ്റിക്കാനൊന്നും നോക്കണ്ട. അമ്മ പറഞ്ഞല്ലോ സ്ക്കൂള് കഴിയുമ്പോഴാണ് മണിയടിക്കുന്നതെന്ന്. എനിക്കറിയാം സ്കൂള് കഴിഞ്ഞു. ഞാന് പോകുവാ. അപ്പോഴേക്കും അടുത്ത മണിയടിച്ചു. അവര് എന്നെ പൊക്കിയെടുത്തു എന്റെ ക്ലാസ്സ് മുറിയിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയി. എന്നെ ബെഞ്ചില് ഇരുത്തി. ക്ലാസ്സിലെ എല്ലാവരും എന്നെ നോക്കി ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. അപ്പോള് ക്ലാസ്സിലേക്ക് വന്ന ടീച്ചരിനോടും അവര് കഥ മുഴുവനും പറഞ്ഞു. ഞാന് ഓര്ക്കുകയായിരുന്നു അമ്മക്ക് അറിയില്ലാത്ത എന്തൊക്കെ കാര്യങ്ങളാ. അമ്മയുടെ സ്കൂളില് ഇന്റെര്വല് ഇല്ലായിരുന്നോ ആവോ. വീട്ടില് പോകുമ്പോള് ചോദിക്കണം. പക്ഷേ എന്നാലും അവരെന്നെ പൊക്കിയെടുത്തത് എനിക്ക് തീരെ ഇഷ്ടമായില്ല.<br />അങ്ങനെ ഒരു പീരീഡ് കൂടെ കഴിഞ്ഞു. അപ്പോള് അവര് പിന്നെയും വന്നു. എന്നിട്ട് എന്റെ പേര് ചോദിച്ചു. ഇവരെ കാണുന്നതെ എനിക്ക് ഇഷ്ടമല്ല. എന്റെ ക്ലാസ്സിലെ എല്ലാവരും എന്നെ നോക്കുന്നത് തന്നെ കുറച്ചു പരിഹാസത്തോടെയല്ലേ? ഇതിനൊക്കെ കാരണം ഇവരാണ്. എനിക്ക് ഇവരോട് മിണ്ടുകയേ വേണ്ട. എന്നെ പൊക്കിയെടുത്ത ചേച്ചിയുടെ പേര് അനു എന്നാണെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി. അമ്മയോട് പറയണം എന്നെ ആരും എടുക്കുന്നത് എനിക്ക് ഇഷ്ടമില്ല എന്ന് ഇവരോട് പറയണം എന്ന്.<br />ഒരു പീരീഡ് കൂടെ കഴിഞ്ഞപ്പോള് പിന്നെയും ഒരു വലിയ മണിയടിച്ചു. അപ്പോള് ക്ലാസിനു പുറത്തു എന്റെ അമ്മയും വന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. അമ്മ എന്നെ വിളിച്ചു. അങ്ങനെ ഒരു സംഭവ ബഹുലമായ ദിവസത്തിന് ശേഷം ഞാന് വീട്ടിലേക്കു നടന്നു.<br /><br /><br />പിന്നെ അനു ചേച്ചി എന്റെ ഒരു ബെസ്റ്റ് ഫ്രണ്ട് ആയി മാറി. :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/228499487461668117-5738080376951234522?l=sapthaswarangal.blogspot.com' alt='' /></div>ദിയ കണ്ണന്http://www.blogger.com/profile/07942855298521885862noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-228499487461668117.post-55942115097491266132009-11-18T16:05:00.000-08:002009-11-18T19:36:41.392-08:00മഴക്കുഞ്ഞുങ്ങള്നിര്ത്താതെ പെയ്യുന്ന മാനം കാണുമ്പോള് മഴക്കുഞ്ഞുങ്ങള് എവിടെ എന്നായിരുന്നു അവളുടെ ദുഃഖം.<br />മഴക്കുഞ്ഞുങ്ങളെ ഒന്നു മനസ്സ് തുറന്നു ചിരിക്കാന് പോലും അനുവദിക്കാതെ എങ്ങോട്ടോ ആട്ടിപ്പായിച്ചു <br />ഹുന്കാരവം മുഴക്കിയെത്തിയ കാറ്റ്. കണ്ണിലേക്കു പടര്ന്നു കയറിയ പൊടി പടലങ്ങള് കാഴ്ചയെ മറച്ചപ്പോള് മഴക്കുഞ്ഞുങ്ങലോടോന്നു യാത്ര പറയാന് പോലും കഴിഞ്ഞില്ല. അവര് അവളെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചതും അവള് കണ്ടില്ല.<br /><br />കാറ്റിന് തൊട്ടു പിന്നാലെ ഓടിയെത്തിയ മിന്നല് പിണരുകള് അവളെ പേടിപ്പിച്ചു . ഭൂമിയെ പ്രകമ്പനം കൊള്ളിച്ചു. പിന്നെയും ആര്ത്തു ചിരിക്കുന്ന പേമാരിയുടെ മുന്നില് നിസ്സഹായായ് അവള് തളര്ന്നു വീണു.അപ്പോഴും ദൂരെ നിന്ന് മഴ കുഞ്ഞുങ്ങള് അവളെ നോക്കുകയായിരുന്നു.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/228499487461668117-5594211509749126613?l=sapthaswarangal.blogspot.com' alt='' /></div>ദിയ കണ്ണന്http://www.blogger.com/profile/07942855298521885862noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-228499487461668117.post-14938339647703141762009-11-16T13:03:00.000-08:002009-11-16T14:33:46.448-08:00ഒരു സുനാമി കഥഓഫീസില് എത്തി കമ്പ്യൂട്ടറില് ലോഗിന് ചെയ്താല് ആദ്യം തന്നെ ചെയ്യുന്ന ഒരു കാര്യം ഹെഡ് ലൈന്സ് വായിക്കുകയാണ്. എന്റെ പത്ര വായന ഈയിടെയായി ഇങ്ങനെ ആയികൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.<br /><br />അപ്പോഴാണ് ഞെട്ടിപ്പിക്കുന്ന വാര്ത്ത. സുനാമി വാണിംഗ്. എന്റെ ദൈവമേ അടുത്ത ഒരു മണിക്കൂറില് ഇവിടെ സുനാമി ഉണ്ടാകും എന്നാണല്ലോ പറയുന്നത്. ഈ ഓഫീസില് ഞാന് ജോയിന് ചെയ്തിട്ട് കുറച്ചു നാളുകളെ ആയിട്ടുള്ളൂ. ജോഗ്രഫി ഒന്നും വലിയ ഐഡിയ ഇല്ല. ഞാന് ബീച്ചിനു അടുത്താണോ ആവോ. നോക്കാന് വരട്ടെ. കണ്ണന് ഇതൊന്നും അറിയാതെ വീട്ടില് ഇരുന്നു എക്സാം പ്രിപ്പറേഷന് ആണ്. വീട് ബീച്ചില് നിന്ന് ജസ്റ്റ് ഒരു കിലോമീറ്റര് മാത്രം അകലെയാണ്.അയ്യോ ...ടെന്ഷന് ടെന്ഷന്..കണ്ണനെ വിളിക്കട്ടെ.<br />" കണ്ണാ ന്യൂസ് കേട്ടോ..സുനാമി വാണിംഗ്. അവര് പറയുന്നത് ഒരു മണിക്കൂറിനുള്ളില് സുനാമി വരുമെന്നാട്ടോ. പക്ഷേ നമ്മുടെ വീട് അപ്പ്ഹില്ലില് അല്ലേ കുഴപ്പമുണ്ടാവില്ല. എന്നാലും ഒന്നു ന്യൂസ് ശ്രദ്ധിക്കണേ. <br />ഞാന് ബീച്ചിനു അടുത്താണോ എന്നൊന്നും അറിയില്ല നോക്കട്ടെട്ടോ.."<br /><br />" പ്രശ്നമുണ്ടെങ്കില് ഇവര് സുരക്ഷിത സ്ഥലത്തേക്ക് പോവാന് പറയുമത്രേ. റേഡിയോ, മൊബൈല് തുടങ്ങിയ അത്യാവശ്യ സാധനങ്ങള് മാത്രമേ എടുക്കാവൂ. എന്തായാലും സെല് ഫോണില് റേഡിയോ ട്യൂണ് ചെയ്യാന് പറ്റുമോന്നു നോക്കൂട്ടോ. ഇവിടെ എല്ലാരും സുനാമി എന്ജോയ് ചെയ്യുവാന്നാ തോന്നണേ. ഈ വാണിംഗ് ഒക്കെ വെറുതെയാ. ആ ഹ്യൂജ് വേവ്സ് കാണാന് പോയാലോ എന്നൊക്കെയാ പലരും ചര്ച്ച ചെയ്യണേ. എന്താ കഥ!!!. വിചിത്ര മനുഷ്യര്!! ആരോ റേഡിയോ പ്ലേ ചെയ്യുന്നുണ്ട്. അതിലാണെങ്കില് സുനാമി ബാധിത പ്രദേശത്ത് നിന്നുള്ള ഫോണ് ഇന്റര്വ്യൂ ആണ്. കാണാനില്ല ഒരു ഫാമിലിയിലെ ഇരുപതു പേര് മരിച്ചു എന്നൊക്കെ."<br /><br />"അയ്യോ റേഡിയോ കിട്ടുന്നില്ലേ? സാരമില്ല ടീ വീ ഉണ്ടല്ലോ..അത് ഓണ് ചെയൂ. എന്താ അതില് ഫിട്നെസ്സ് പ്രോഗ്രാമോ. എന്റെ ദൈവമേ?ചാനല് മാറ്റൂ എന്താ കുക്കറി ഷോ ആണെന്നോ? ആകെ മൂന്നു ചാനല് മാത്രം കേബിള് ഇല്ലെങ്കില്. അതില് ഇങ്ങനെ. നീറോ ചക്രവര്ത്തിയെ പോലെയാണല്ലോ ടെലിവിഷന് ചാനല്സ്. ഇനിപ്പോ എന്താ ചെയ്യുക. ഭാഗ്യം ന്യൂസ് പേപ്പര് വെബ്സൈറ്റില് ലൈവ് വരുന്നുണ്ട്.അത് നോക്കൂ. ഞാന് സേഫ് ഏരിയയില് ആണെന്നാ തോന്നണേ. ബീച്ചിലേക്ക് മൂന്നു കിലോ മീറ്റര് ഉണ്ടെന്നു പറയുന്നു."<br /><br />"എന്നാല് ശരി.ഇന്ന് പണിയൊന്നും നടക്കുന്ന ലക്ഷണമില്ല.നമ്മള് രണ്ടാളും സേഫ് ഏരിയയില് ആണ്. കുഴപ്പമില്ല.ഞാന് ഇത്തിരിനേരം കഴിഞ്ഞു വിളിക്കാംട്ടോ."<br /><br /><br />ഇത് കഴിഞ്ഞ മാസം ഇവിടെ നടന്ന ഒരു സംഭവം.എന്തായാലും വലിയ പ്രശ്നങ്ങള് ഒന്നും ഉണ്ടാവാതെ പ്രതീക്ഷിച്ച അത്രയും ഭീകരമല്ലാതെ സുനാമി വന്നു പോയി.<br />ഒരു സുനാമി വാണിംഗ് പറഞ്ഞിട്ടും അത് വളരെ തമാശയായി ആസ്വദിച്ച കുറച്ചുപേരെയും ഞാന് കണ്ടു. ഇതിനിടെ വലിയ തിരമാലകള് കാണാന് ബീച്ചിലേക്ക് പോയവരും അങ്ങോട്ട് കടത്തി വിടാത്തതിനാല് പോലീസിനെ തെറി പറഞ്ഞവരും ഉണ്ട്.<br />ഓണത്തിനിടയില് പൂട്ട് കച്ചവടം പോലെ ടി വി ചാനലുകളും.<br /><br /><br /><br />I am shocked !!!!!!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/228499487461668117-1493833964770314176?l=sapthaswarangal.blogspot.com' alt='' /></div>ദിയ കണ്ണന്http://www.blogger.com/profile/07942855298521885862noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-228499487461668117.post-11196230195270893042009-11-12T19:24:00.000-08:002009-11-12T19:44:26.637-08:00സ്നേഹം കൊണ്ടൊരു വീട്സ്നേഹം കൊണ്ടൊരു വീട്. അതായിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ തറവാട്.<br />സ്നേഹം കൊണ്ടുള്ള മുത്തശ്ശിയുള്ള വീട്. <br />നിറയെ പൂക്കളും മരങ്ങളും കിളികളും ഉള്ള വീട്. വീടിനു പുറത്തു മുല്ലപൂവിന്റെയും<br />പരിജാതതിന്റെയും മണമുള്ള തണുത്ത കാറ്റ്. നന്ദ്യാര്വട്ടവും മന്ദാരവും ചെമ്പര്ടതിയും<br />തെറ്റിയും എപ്പോഴും പൂവിട്ടു നില്ക്കുന്ന മുറ്റം. ആര്യവേപ്പും മുല്ലയും തുളസിയും മൈലാഞ്ചിയും<br />മത്സരിച്ചു വളരുന്ന പറമ്പ്.<br />ഇത്തിരി നടന്നാല് മുത്തശ്ശിയുടെ പ്രിയപ്പെട്ട ഔഷധ ചെടികളുടെ ശേഖരണം.<br />നീലാമരിയും തൊഴുകണ്ണിയും കറുകയും കൂവളവും പിന്നെ എനിക്ക് പേരറിയാത്ത കുറെ ചെടികളും.<br /><br />പഞ്ചാര വരിക്ക മാവിന്റെ ചോട്ടില് എപ്പോഴും ഉണ്ടാവും മധുരം കിനിയുന്ന മാമ്പഴം. അതിനടുത്തു തന്നെ നില്ക്കുന്ന <br />പുളിച്ചി മാവ്. പുളിച്ചി എന്നൊക്കെയാണ് പേരെങ്കിലും അതിലെ മാമ്പഴതിനും നല്ല മധുരം.<br />അതിലെ മാമ്പഴമാണ് മുത്തശ്ശിയുടെ പ്രസിദ്ധമായ മാമ്പഴ പുളിശ്ശേരിക്ക് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്. <br />ഇത്തിരി കൂടെ നടന്നാല് നെല്ലി മരം. അതിലെ നെല്ലിക്കയും കടിച്ചു കിണര് വെള്ളം കുടിക്കുമ്പോള് എന്താ മധുരം.<br />കുറച്ചു കൂടെ താഴേക്ക് നടന്നാല് അവിടെയതാ പന. അതിലെ പഴുത്ത കായ്കളും ശര്ക്കരയും ചേര്ത്ത് മുത്തശ്ശി കുട്ടികള്ക്കായി ഒരു വിഭവം ഉണ്ടാക്കി തരുമായിരുന്നു.<br /><br />മുത്തശ്ശിയുടെ അവിയലിന്റെയും പച്ചടിയുടെയും ഒന്നും രുചി ഒരിക്കലും മറക്കാന് പറ്റില്ല. എന്റെ അമ്മയുടെ അവിയല് അതിന്റെ ഏഴയലത്തു പോലും എത്തില്ലെന്നുള്ള എന്റെ പരാതി മാറ്റാന് അമ്മ വര്ഷങ്ങളായി ആഞ്ഞു പരിശ്രമിക്കുയാനെന്കിലും ഇതുവരെ ആ ശ്രമം വിജയിച്ചിട്ടില്ല.<br /><br />വീടിനുള്ളിലെ ആരും ഉപയോഗിക്കാത്ത മുറികള് തുറക്കാന് എനിക്ക് വല്യഇഷ്ടമായിരുന്നു എന്നും.<br />ചില മുറികളില് പഴയ പഴയ പുസ്തക ശേഖരങ്ങള്, പഴയ പത്രങ്ങള്,പഴയ ചിത്രങ്ങള്,<br />മുത്തശ്ശിയുടെ അച്ഛന്റെ കയ്യെഴുത്ത് പ്രതികള് തുടങ്ങീ എനിക്ക് താല്പര്യമുള്ള പല പല വസ്തുക്കളും ഉണ്ടാവും.<br />ഈ കയ്യെഴുത്ത് പ്രതികള് ഞാന് ഒരിക്കലും കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത വിവിധ നിറങ്ങളിലുള്ള മഷി<br />കൊണ്ടെഴുതിയവയാണ്. അതൊക്കെ പല ഇലകളുടെയും ചെടികളുടെയും നീര്<br />കൊണ്ടുണ്ടാക്കിയതാനെന്നാണ് മുത്തശ്ശി പറയുന്നത്.<br />അത്രയും മനോഹരമായ കയ്യക്ഷരം ഞങ്ങള്ക്കാര്ക്കുമില്ല എന്നും മുത്തശ്ശി പറയും. മറ്റു ചില മുറികളിലും,<br />തട്ടിന് പുറത്തും പഴയ ചെമ്പു പാത്രങ്ങളും ഭരണികളും ഭംഗിയുള്ള കടഞ്ഞ കാലുകള്<br />ഉള്ള കട്ടിലുകളും ആണ്. ആ കൂട്ടത്ത്ത്തില് ഒരു കാലൊടിഞ്ഞ കട്ടിലുണ്ട്. ഇന്ദിര ഗാന്ധിയുടെ മരണാനന്തര ചടങ്ങുകള് <br />ടെലിവിഷനില് കാണാന് വന്ന സ്ത്രീകളും കുട്ടികളും ഇരുന്നപ്പോള് കാലൊടിഞ്ഞു പോയ ആ കട്ടിലിന്റെ കഥ<br />ഞാന് പല പ്രാവശ്യം മുത്തശ്ശി പറഞ്ഞു കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ആ കാലത്ത് ആ പ്രദേശത്ത് ടി വി ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരേ ഒരു വീടായിരുന്നുവത്രേ അത്.<br />പിന്നെ മുത്തശ്ശിയുടെ സ്നേഹം അളവില്ലാതെ ചേര്ത്ത് ഉണ്ടാക്കിരുന്ന നാലുമണി പലഹാരങ്ങള്. അവല് വിളയിച്ചത്,<br />ഇലയപ്പം, ഉണ്ണിയപ്പം,കളിയോടയ്ക്ക അങ്ങനെ എന്തെങ്കിലും ഞങ്ങള്ക്കായി കരുതി വയ്ക്കും മുത്തശ്ശി. അതിനൊക്കെയും ഒരു പ്രത്യേക രുചിയും. മുത്തശ്ശി തന്നിരുന്ന ചെറു പഴത്തിനു പോലും ഒരു സവിശേഷമായ മധുരം.<br />സ്നേഹത്തിന്റെ മധുരം.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/228499487461668117-1119623019527089304?l=sapthaswarangal.blogspot.com' alt='' /></div>ദിയ കണ്ണന്http://www.blogger.com/profile/07942855298521885862noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-228499487461668117.post-51128589247512381022009-11-04T15:24:00.000-08:002009-11-04T15:26:10.038-08:00ബാലരമയും ജീനിയുംആദ്യമായി വായിക്കാന് പഠിച്ചപ്പോള് തന്നെ എനിക്ക് ഒത്തിരി ഇഷ്ടമായിരുന്നു ബാലരമയും പൂമ്പാറ്റയുമൊക്കെ. പ്രത്യേകിച്ചും ബാലരമയില് പ്രസിദ്ധികരിച്ചിരുന്ന ഉണ്ണിക്കഥകള്. ആ കഥകളൊക്കെ എല്ലാവരെയും വായിച്ചു കേള്പ്പിക്കലായിരുന്നു എന്റെ മറ്റൊരു പ്രധാന ഹോബി.<br /><br />അക്കാലത്തെ എന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ദുഃഖം ഞാന് വായിക്കാതെ പോയ എനിക്ക് മുന്പ് പ്രസിദ്ധികരിക്കപെട്ടു പോയ ബാലരമാകളെയും പൂമ്പാറ്റകളെയും മറ്റു കഥ പുസ്ടകങ്ങളെയും ഓര്ത്തായിരുന്നു. അമ്മയുടെ ശേഖരത്തിലെ പഴയ ബാലരമകളും ചിത്രകഥകളും വായിച്ചപ്പോള് ആ വിഷമം ഇത്തിരി മാറി.പക്ഷേ എന്നാലും ഞാന് മിസ്സ് ചെയ്ത ബാലരമകളെ ഞാന് ഓര്ത്തു കൊണ്ടേയിരുന്നു.<br /><br />ആയിടെ ഒരു ദിവസം അമ്മ എനിക്ക് അല്ലാവുദ്ദിന്റെ കഥ പറഞ്ഞു തന്നു. അതോടെ എന്റെ ബാലരമ പ്രശ്നത്തിനും ഒരു ഉത്തരമായി. എല്ലാ കുട്ടികള്ക്കും ഒരു ദിവസം ഒരു ജീനിയെ കിട്ടുമെന്ന് തന്നെ ഞാന് വിശ്വസിച്ചു. ജീനിയോടു പറയാന് എനിക്ക് ഒരേ ഒരു ആഗ്രഹം മാത്രം. ഈ ലോകത്ത് ഇന്ന് വരെ ഉണ്ടായിട്ടുളള എല്ലാ ബാലരമകളും പൂമ്പാറ്റകളും ബാലമംഗളങ്ങളും ചിത്രകഥകളും എനിക്ക് വേണം. അങ്ങനെ എന്റെ ഉറക്കം കെടുത്തിയിരുന്ന വലിയ ഒരു സമസ്യക്ക് ഉത്തരം കണ്ടെത്തിയ സമാധാനത്തില് ഞാന് ജീനിയെ കാത്തിരുന്നു.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/228499487461668117-5112858924751238102?l=sapthaswarangal.blogspot.com' alt='' /></div>ദിയ കണ്ണന്http://www.blogger.com/profile/07942855298521885862noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-228499487461668117.post-26803995448297686702009-11-03T16:14:00.000-08:002009-11-03T20:12:54.850-08:00സ്വപ്നംഎന്താ അവിടെ ഒരു ആള്ക്കൂട്ടം. എല്ലാരും തിക്കി തിരക്കി എന്തോ നോക്കുന്നുണ്ട്. മീരയും അങ്ങോട്ട് നടന്നു.<br />എല്ലാരും ഒരു വീടിന്റെ മുന്പിലാണ് കൂടി നില്ക്കുന്നത്. പൂമുഖത്ത് ഒരു ചെറുപ്പക്കാരന് ചാരുകസേരയില് പത്രം വായിച്ചു ഇരിക്കുന്നു. തൊട്ടടുത്ത് ഒരു കണ്ണാടി കൂട് ഉണ്ട്. എല്ലാരും അത് കാണാനാണ് കൂടി നില്ക്കുന്നത്. ആ കണ്ണാടി കൂടിനുള്ളില് അതിമനോഹരമായ ഒരു പ്രതിമയെ കിടത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഇത്രയും മനോഹരമായ ഒരു പ്രതിമ മീര ഇതുവരെ കണ്ടിട്ടില്ല.<br />പെട്ടെന്ന് ശക്തമയ ഒരു കാറ്റ് വീശി.ആ കണ്ണാടി കൂടിന്റെ ചെറിയ ജാലകങ്ങള് തുറക്കാന് മാത്രം ശക്തമായ ഒരു കാറ്റ്.<br />ആ പ്രതിമയ്ക്കും എന്തോ ഒരു മാറ്റം സംഭവിക്കാന് തുടങ്ങി.അതിന്റെ രൂപം മാറി മാറി അത് ഒരു ഓമനത്തമുള്ള കുഞ്ഞായി. ഈയിടെ വന്ന ഒരു പരസ്യത്തില് കാണുന്ന പോലെയുള്ള ക്യൂട്ട് ബേബി.<br /><br />ആ കുഞ്ഞു കണ്ണാടി കൂടിനുള്ളില് നിന്നും പുറത്തു വന്നു അതിനു ചുറ്റും നടക്കാന് തുടങ്ങി.മീരക്ക്അടുത്ത് പോയി ഒന്നു കാണണം. പിന്നിലെ വാതിലില് കൂടി കയറിയാല് അടുത്ത് പോയി കാണാന് പറ്റുമായിരിക്കും.മീര വീടിനു പിന്നിലേക്കു നടന്നു. ആരെയും കാണുന്നില്ല. വാതില് ചാരിയിട്ടെ ഉള്ളൂ. മീര വാതില് തുറന്നു അകത്തു കയറി.ആരും ഇല്ല.പതുക്കെ നടന്നു ആ കുഞ്ഞിന്റെ അടുത്ത് എത്തി.അത് മീരയെ രൂക്ഷമായി നോക്കി മീരയുടെ നേര്ക്ക് ഓടി വന്നു.അതിന്റെ മുഖത്തെ ഭാവം പേടിപെടുത്തുന്ന ഒന്നായിരുന്നു. മീരക്ക് പേടിയായി.<br />" എന്നെ ഒന്നും ചെയ്യല്ലേ മോളെ" .<br />" എന്താ വിളിച്ചത്"<br />"മോളെ"<br />"മോളോ? എന്നാല് ശരി!!!"<br />ആ കുഞ്ഞു തിരിച്ചു നടന്നു. മീര അപ്പോഴേക്കും ഓടി ഓടി പുറത്തു എത്തി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ആ കുഞ്ഞിനു വാതില് കടന്നു പുറത്തു വരാന് പറ്റില്ലാത്രെ.<br /><br /><br />മീരാ മീരാ എഴുന്നേല്ക്കൂ..നേരം പുലര്ന്നു.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/228499487461668117-2680399544829768670?l=sapthaswarangal.blogspot.com' alt='' /></div>ദിയ കണ്ണന്http://www.blogger.com/profile/07942855298521885862noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-228499487461668117.post-35896571960334178232009-11-01T19:09:00.000-08:002009-11-01T19:09:45.725-08:00എന്റെ മുത്തശ്ശി<div><br /></div><div>മൂന്നാലു ദിവസങ്ങള്ക്കു മുന്പ്<br /></div><div> വരെ ഓര്ക്കാനിഷ്ടമുള്ള ഒരു<br /></div><div> കുളിര് സ്പര്ശം, തുളസിയുടെയു<wbr></wbr>ം ചന്ദനത്തിന്റെയും മണമുള്ള<br /></div><div>എപ്പോഴും കഥകള് പറയുന്ന എല്ലാവരെയും സ്നേഹിച്ചിരുന്ന എന്റെ മുത്തശ്ശി.<br /></div><div>കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച മുത്തശ്ശി പോയി എന്നൊരു ഫോണ് സന്ദേശം എന്നെ തേടി വന്നപ്പോള്<br /></div><div>ഒരു തരം നിര്വികാരത ആദ്യം.<br /></div>കുറച്ചു നിമിഷങ്ങള് കഴിഞ്ഞു യാഥാര്ധ്യത്ത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു വന്നപ്പോള്<br />ഇനി ഒരിക്കലും ആ മടിയില് തല വച്ച് കിടക്കാനാകില്ലെന്ന നഷ്ടബോധം.<br />ഒരു തരം മരവിപ്പ്. <br />വിശ്വസിക്കാന് ഇഷ്ടമില്ലാത്ത സത്യം . <br />കഴിഞ്ഞ പന്ത്രണ്ടു മണിക്കൂറുകള് എന്റെ മുത്തശ്ശി നിശ്ചലയായി കിടക്കുകയിരുന്നു എന്ന<br />ചിന്ത തന്നെ എനിക്ക് താങ്ങാവുന്നതിലും അധികമായിരുന്നു.<br />പക്ഷേ അപ്പോഴും ഞാന് കരയുന്നില്ലായിരുന്നു എന്ന വസ്തുത എന്നെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി...<br />കണ്ണുനീര് വറ്റിയ പോലെ..<br />ചന്ദനതിന്റെയും തുളസിയ്ടെയും മണമുള്ള ഒരു കാറ്റ് എന്നെ തഴുകി കടന്നു പോയത് പോലെ..<br />എന്റെ തോന്നലോ സത്യമോ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/228499487461668117-3589657196033417823?l=sapthaswarangal.blogspot.com' alt='' /></div>ദിയ കണ്ണന്http://www.blogger.com/profile/07942855298521885862noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-228499487461668117.post-30419137417157862882009-10-21T21:21:00.000-07:002009-10-22T14:43:08.717-07:00സപ്തസ്വരങ്ങള്സപ്തസ്വരങ്ങള് എന്ന് പേരിട്ടത് സംഗീതം എനിക്ക് ഒത്തിരി ഒത്തിരി ഇഷ്ടമുള്ള ഒരു സംഭവം ആയതുകൊണ്ട് മാത്രമല്ല. എനിക്ക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള പല പേരുകളും എല്ലാരും പണ്ടേ എടുത്തു ബ്ലോഗുകള് ഉണ്ടാകിയതിനാല് പേരുകളുടെ ദൌര്ലഭ്യം ഉണ്ടായതു കൊണ്ടുമാണ്. എന്തായാലും വല്ലപ്പോഴും ഞാന് സന്ഗീതത്ത്തിനെ കുറിച്ചും ഇവിടെ എഴുതാന് ശ്രമിക്കാം.<br /><br />അത് പറഞ്ഞപ്പോഴാ ഞാന് ആദ്യമായി പാട്ട് പഠിക്കാന് പോയ കാര്യം ഓര്ത്തത്. എന്റെ അമ്മക്കാണു തോന്നിയത് ദൈവം എനിക്കും എന്തൊക്കയോ കഴിവുകള് തന്നിട്ടുണ്ടെന്നും ഞാനും നന്നായി പാട്ട് പാടുമെന്നും. എന്തായാലും അമ്മ എന്നെ പാട്ട് പഠിപ്പിക്കാന് തീരുമാനിച്ചു. അപ്പോഴാണ് അടുത്ത പ്രശ്നം. പഠിപ്പിക്കാന് ഒരു ഗുരു വേണ്ടേ? എല്ലാവരും എനിക്ക് വേണ്ടി ഒരു ഗുരുവിനെ അന്വേഷിച്ചു. അപ്പോഴാണ് അറിഞ്ഞത് എന്റെ വീടിന്റെ അടുത്തുള്ള വേറൊരു വീട്ടിലെ കുട്ടികളെ പഠിപ്പിക്കാന് ഒരു അധ്യാപകന് വരുന്നുണ്ടെന്ന്. അടുത്ത ദിവസം ഞാനും അമ്മയും കൂടെ പോയി അദ്ദേഹത്തെ കണ്ടു. അദ്ദേഹം എന്നെ പഠിപ്പിക്കാമെന്ന് സമ്മതിച്ചു. അടുത്ത ആഴ്ച മുതല് ഞാനും സംഗീതപഠനം തുടങ്ങി.<br />എന്റെ ഓര്മ ശരിയാണെങ്കില് എനിക്ക് അഞ്ചു വയസ്സാണ് പ്രായം. കര്ണാടക സന്ഗീതതിനെ കുറിച്ച് ഒരു വിവരവും ഇല്ല.ആകെ അറിയാവുന്നതു കുറച്ചു നഴ്സറി റൈംസ് മാത്രമാണ്. പിന്നെ അമ്മ പഠിപ്പിച്ച ഒന്നു രണ്ടു ലളിത ഗാനങ്ങളും. എന്തായാലും എന്റെ സംഗീത പഠനം തുടങ്ങി. പുതിയ ഒരു ഹാര്മോണിയം വാങ്ങി. ശ്രുതി വേണ്ടേ? ഞാന് നോക്കിയപ്പോള് എല്ലാ ദിവസവും എന്നെ പഠിപ്പിക്കുന്നത് സപ്ത സ്വരങ്ങള് മാത്രം. ഇതെന്താ ഇതാണോ ഈ കര്ണാടക സംഗീതം. ഇത് പഠിക്കാനാണോ ഞാന് ഇത്രയും കഷ്ടപ്പെട്ട് ഗുരുവിനെ കണ്ടു പിടിച്ചത്. <br />എനിക്ക് ഒരു നോട്ട് ബുക്കും ഉണ്ട്. അതില് ഇത് വരെ ഒരു പാട്ട് എഴുതി തന്നിട്ടില്ല. പകരം എന്തൊക്കെയോ താളം, രാഗം എന്നൊക്കെയാ. ഞാന് ആകെ മടുത്തു. അങ്ങനെ ഇരിക്കുമ്പോഴാ അടുത്ത പ്രശ്നം. എന്റെ മൂന്നു വയസ്സുകാരി അനിയത്തി എന്നെക്കാള് നന്നായി പാഠങ്ങള് മനസിലാക്കുന്നു എന്ന് മാത്രമല്ല അവളുടെ ശബ്ദവും എന്നേക്കാള് നല്ലതാണത്രേ.<br />അങ്ങനെ അവളും തുടങ്ങി സംഗീത പഠനം. ആദ്യമായി എനിക്കൊരു കോമ്പടീട്ടര്. <br /><br />എന്തായാലും അങ്ങനെ ഞങ്ങള് ഏഴു എട്ടു വര്ഷം സംഗീതം പഠിച്ചു. പിന്നെ അതവിടെ ഉപേക്ഷിച്ചു. പക്ഷെ ഇന്ന് ഞാന് ഒത്തിരി വിഷമത്തോടെ ഓര്ക്കുന്നു എത്ര വലിയ ഒരു അനുഗ്രഹം ആണ് ഞാന് അവിടെ ഉപേക്ഷിച്ചത് എന്ന്. ഇന്ന് ആ സംഗീത പഠനം വീണ്ടും തുടങ്ങാന് എനിക്ക് അതിയായ ആഗ്രഹം ഉണ്ടെങ്കിലും പല പല കാരണങ്ങളാല് അത് നടക്കുന്നില്ല. എന്നാലും ഞാന് അത് വീണ്ടും തുടങ്ങും എന്ന പ്രതീക്ഷയോടെ എന്റെ ആദ്യത്തെ മലയാളം ബ്ലോഗ് ഇവിടെ നിര്ത്തുന്നു.<br />ദയവായി എന്റെ സ്പെല്ലിംഗ് മിസ്റ്റേക്കുകള് ക്ഷമിക്കുക. അടുത്ത തവണ മുതല് കൂടുതല് ശ്രദ്ധിക്കാം.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/228499487461668117-3041913741715786288?l=sapthaswarangal.blogspot.com' alt='' /></div>ദിയ കണ്ണന്http://www.blogger.com/profile/07942855298521885862noreply@blogger.com11