"ഹലോ"
" ഹല്ലോ ..മോളേ .. അച്ഛനാ .."
" ആ അച്ഛാ..പറയൂ .."
" എന്തുണ്ട് വിശേഷം..സുഖമാണോ?"
"ഉം ..ഇവിടെ പ്രത്യേകിച്ച് ഒന്നുമില്ല ..അവിടെ എന്താ വിശേഷങ്ങള്? .."
"ഉം...ഇവിടെയും ഒന്നുമില്ല പ്രത്യേകിച്ച്.."
" കണ്ണന് എവിടെയാ.."
"കണ്ണന് ഇവിടെയുണ്ട്..കണ്ണനും കേള്ക്കുന്നുണ്ട് .."
" ഓഫീസില് പോയില്ലേ ? .."
" പോയി..വന്നു.."..
"ഭക്ഷണം കഴിച്ചോ.? .."
"പിന്നെ..ഇപ്പൊ 11 മണിയായി..ലച്ചു എന്ത് പറയുന്നു?"
"അവള് രാത്രി വിളിക്കും. ഓണ്ലൈന് കണ്ടോ അവളെ ഇന്ന്?"
"ഇല്ല..ഞാന് നോക്കിയില്ല ഇന്ന്...അമ്മ എവിടെയാ? "
"ഇവിടെയുണ്ട്? കൊടുക്കാം.."
ഇത് ഞങ്ങളുടെ സംഭാഷണത്തില് എല്ലാ ദിവസവും റിപീറ്റ് ചെയ്യുന്ന ടാഗ്സ്.
അത് കഴിഞ്ഞു അമ്മ വരുമ്പോള് പിന്നെയും കുറെ സിമിലര് ടാഗ്സ് ഉണ്ട്.
പക്ഷെ എല്ലാ ദിവസവും പറയാന് പുതിയ പുതിയ വിശേഷങ്ങള് ഇല്ലാത്തതു പോലെ. എന്താ ഇങ്ങനെ എന്ന് ചോദിച്ചാല് ഉത്തരമില്ല. സത്യം പറഞ്ഞാല് പുതിയ കാര്യങ്ങള് ഒത്തിരി ഒത്തിരി ഞാന് കാണുന്നുണ്ട്. അറിയുന്നുണ്ട്. പക്ഷെ എന്ത് കൊണ്ടോ അതൊക്കെ വിസ്തരിച്ച്ചു പറയുന്നില്ല. ദാറ്റ് ഈസ് നോട്ട് ഇമ്പോര്ട്ടന്റ് എന്ന ഒരു തോന്നല്. പക്ഷെ മുന്പ് ഹോസ്ടലിലും കോളേജിലും സംഭവിക്കുന്ന മുഴുവന് വിശേഷങ്ങളും പൊടിപ്പും തൊങ്ങലുമൊക്കെ ചേര്ത്ത് വിശദമായി പറഞ്ഞില്ലെങ്കില് എന്തോ ഒരു അസ്വസ്ഥതയായിരുന്നു. അപ്പോള് അമ്മ ആയിരുന്നു എന്റെ ബെസ്റ്റ് ഫ്രണ്ട്. പക്ഷെ ഇപ്പോള് എന്റെ ബെസ്റ്റെസ്റ്റ് ഫ്രണ്ട് കണ്ണനോട് ഇതൊക്കെ ആദ്യമേ പറഞ്ഞു കഴിയുന്നത് കൊണ്ടാവുമോ "ദാറ്റ് ഈസ് നോട്ട് ഇമ്പോര്ട്ടന്റ് നൌ " ഫീലിംഗ് വരുന്നത്.
പക്ഷെ അത് ഒരു വശത്തെ കാര്യം. പക്ഷെ പണ്ട് അമ്മയ്ക്കും പറയാന് ഒത്തിരി വിശേഷങ്ങള് ഉണ്ടായിരുന്നു. എല്ലാ വീക്ക് എന്ട്സിലും പതിവായി വീട്ടില് എത്തിയിട്ടും രണ്ടു ദിവസം മുഴുവന് നിര്ത്താതെ സംസാരിച്ചിട്ടും തീരാത്ത തീരാത്ത വിശേഷങ്ങള്. കൂട്ടുകാരുടെ, നാട്ടുകാരുടെ, അയല്ക്കാരുടെ, ബന്ധുക്കളുടെ, സിനിമ, സീരിയല്, പാട്ടുകള്, അങ്ങനെ അങ്ങനെ പരന്നു കിടക്കുന്ന വിശേഷങ്ങള്. ഇപ്പോള് അമ്മയ്ക്കും തോന്നുന്നു ദാറ്റ് ഈസ് നോട്ട് ഇമ്പോര്ട്ടന്റ് .
പക്ഷെ ചില ദിവസങ്ങളില് ആ പഴയ ഉത്സാഹത്തോടെ ഞങ്ങള് പഴയത് പോലെ വിശേഷങ്ങള് പറയാറുണ്ട്. അവിടെയും ഒരു വ്യത്യാസം എനിക്ക് കാണാന് പറ്റുന്നുണ്ട്. ഇപ്പോള് അങ്ങനെ സംസാരിക്കണമെങ്കില് മറ്റു തിരക്കുകള്, സ്ട്രെസ് ഒന്നും ഉണ്ടാവരുത്. പണ്ടൊക്കെ ഇങ്ങനെ ചലപില ചലപില സംസാരിച്ചു കഴിയുമ്പോള് എന്തെങ്കിലും ടെന്ഷന് ഒക്കെ ഉണ്ടെങ്കില് തന്നെ അതൊക്കെ ഓടിയൊളിക്കും. പക്ഷെ ഇപ്പോഴോ അങ്ങനെ സംസാരിക്കണമെങ്കില് ടെന്ഷന് ഒന്നും തീരെ പാടില്ല.
ഞാന് വലുതായതിന്റെ കുഴപ്പമല്ലേ അത്. അമ്മയോട് പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞാല് പിന്നെ എല്ലാ പ്രശ്നവും പ്രശ്നമേ അല്ലാതായി തീരുന്ന ആ കുട്ടിക്കാലത്തേക്ക് ഒന്ന് കൂടെ മടങ്ങിപോകാന് കഴിഞ്ഞെങ്കില്...